به گزارش اصفهان زیبا؛ بازگشایی زایندهرود و جاری شدن این رود در شهر اصفهان در آخرین روزهای بهار طراوات و شادابی را برای شهروندان به ارمغان آورد.
این روزها خیلی از اصفهانیها از جاری شدن دوباره آب در بستر رودخانه و شنیدن صدای پای آن در شهر ذوق زده شدهاند و به همین دلیل هم ترجیح میدهند هر روز و به هر بهانهای در حواشی زایندهرود دقایقی را طی کنند و از دیدن این رودخانه لذت ببرند.
خیلیها هم برای رهایی از گرمای موذی این روزها تصمیم میگیرند تنی به آب بزنند و در رودخانه شنا کنند؛ افرادی که البته برخیهایشان شنا بلد نیستند و نمیتوانند با جریان شتابان آب مقابله کنند.
همین هم شده است که در روزهای اخیر و از زمان بازگشایی زایندهرود خبرهایی در رابطه با غرق شدن شهروندان از گوشه و کنار اصفهان شنیده میشود؛ برای مثال و براساس گزارشهای اورژانس و فوریتهای پزشکی، ساعت ۰۶:۵۵ روز ۲۲ خرداد، مرد 40 سالهای محدوده پل شهرستان روبهروی نمایشگاه غرق شد و جان باخت.
ساعت ۲۳ شامگاه سهشنبه ۲۰ خرداد نیز یک پسر 18 ساله در رودخانه غرق شد و جان داد. این دو مورد تنها نمونهای از تعداد غرق شدگیهایی است که از زمان بازگشایی زایندهرود تاکنون در اصفهان رخ داده و منجر به فوتی شده است.
منصور شیشهفروش که مدیرکل مدیریت بحران استانداری است همین چند روز پیش در گفتوگو با رسانهها به آمار غرق شدگی اشاره کرد و در این باره هشدار داد؛ آنجا که گفت: «هشت حادثه غرقشدگی در روزهای اخیر در مسیر رودخانه زایندهرود رخ داد که در خلال آن چهار نفر جان باختند و شش نفر نیز نجات یافتند. در همین راستا یک جوان ۱۸ ساله در محدوده پل خواجوی اصفهان، یک کودک هفت ساله در مسیر رودخانه بین پل خواجو و پل غدیر و دو مرد جوان در محدوده رودخانه زایندهرود در باغبادران، شهر زایندهرود و چمگردان شهرستان لنجان بر اثر غرقشدگی جان باختند. همچنین در چهار حادثه دیگر در محدوده رودخانه زایندهرود در مناطق پیربکران، مبارکه و اصفهان، شش نفر با اقدام بهموقع نیروهای امدادی از مرگ نجات یافتند.»
به گفته او از ابتدای سال تاکنون ۲۲ حادثه در رودخانهها، کانالهای انتقال آب، استخرهای ذخیره آب کشاورزی و استخرهای واقع در باغات شخصی استان رخ داده که متأسفانه منجر به جانباختن هفت نفر شده است. همچنین ۱۳ نفر از مصدومان این حوادث توسط نیروهای آتشنشانی، اورژانس و امدادگران به صورت سرپایی یا با انتقال به مراکز درمانی تحت درمان قرار گرفتهاند.
هوای گرم و افزایش تعداد غرقشدگیها
هوا که گرمتر میشود، آمار غرقشدگیها نیز افزایش مییابد؛ به ویژه حالا که رودخانه جاری است و گردشگران زیادی برای گذران وقت به حاشیه آن سفر می کنند؛ به همین دلیل نیز رودخانهها، کانالهای انتقال آب، دریاچه سدها و استخرهای ذخیره آب کشاورزی از جمله مکانهای پرخطر و فاقد ایمنی برای شنا هستند و میتوانند خطرآفرین باشند.
شدت جریان آب، شیب زیاد، لغزندگی دیوارهها و عمق کانالها موجب میشود این مکانها به هیچ عنوان برای شنا مناسب نباشند.
همچنین استخرهای ذخیره آب کشاورزی به دلیل عمق زیاد، شیب تند دیوارهها و وجود پوشش ژئوممبران بسیار لغزنده، از خطرناکترین منابع آبی محسوب میشوند و افرادی که وارد این استخرها میشوند، معمولا امکان خروج از آن را ندارند. شدت جریان آب، ناپایداری بستر رودخانهها، سردی آب ناشی از ذوب برف در ارتفاعات بالادست و ایجاد جریانهای گردابی به گفته شیشهفروش از مهمترین عوامل وقوع حوادث غرقشدگی در رودخانهها بهویژه زایندهرود است.
رودخانههای خرسان، آبملخ و ونک در شهرستان سمیرم، رودخانههای گوکان، یلان و چشمه لنگان در فریدونشهر، رودخانه زایندهرود در مناطق غرب استان، لنجان، مبارکه، فلاورجان، اصفهان، زیار و باغبادران، همچنین کانالهای انتقال آب در شبکههای نکوآباد، آبشار، رودشت و دقع در شهرستانهای فلاورجان، پیربکران، نجفآباد، خمینیشهر، شرق اصفهان، هرند و ورزنه نیز از جمله نقاط پرخطر استان است.
چگونه از غرقشدگی جلوگیری کنیم؟
با افزایش دما و گرمتر شدن آن و همچنین تمایل زیاد نوجوانان و جوانان برای شنا موارد غرقشدگی نیز افزایش می یابد؛ در همین راستا جمعیت هلال احمر توصیههایی را برای جلوگیری از غرقشدگی ارائه داده است؛ مثلا اینکه کودکان هرگز بدون نظارت بزرگسال در نزدیکی آب (استخر، دریا، رودخانه) نباید رها شوند؛ چرا که حتی در آبهای کمعمق، کودکان ممکن است به سرعت در خطر قرار گیرند.
همچنین والدین باید از سپردن نظارت به کودکان یا نوجوانان دیگر خودداری کنند؛ زیرا ممکن است حواسشان پرت شود. یکی از تفریحاتی که با بازگشایی آب و به ویژه در فصل گرما از آن استقبال زیادی میشود، قایق سواری است؛ تفریحی که کارشناسان تاکید میکنند برای جلوگیری از خطرات احتمالی قایقسواران حتما باید جلیقه بپوشند و اطمینان حاصل کنند که جلیقه نجات اندازه مناسب فرد و بهدرستی بسته شده باشد.
افرادی که تمایل به شنا دارند، حتما باید مهارتها و تکنیکهای مربوط به آن و همچنین کمکهای اولیه و راههای نجات از غرقشدگی را نیز یاد بگیرند.
علاوه بر این، شهروندانی که تمایل دارند تنی به آب بزنند و از جریان آن لذت ببرند، حتما باید به تابلوهای هشداردهنده در سواحل یا استخرها توجه کنند (مانند هشدار درباره جریانهای قوی یا مناطق ممنوعه برای شنا) و دستورات ناجیان غریق را جدی بگیرند؛ ضمن اینکه از شنا در مکانهای ناشناخته یا بدون حضور ناجی غریق خودداری و همیشه با یک همراه شنا کنند تا در صورت بروز مشکل، کسی برای کمک حضور داشته باشد. شهروندان باید شمارههای اضطراری را به خاطر داشته و در نزدیکی آب، همیشه یک تلفن همراه یا وسیله ارتباطی در دسترس داشته باشند.
از سوی دیگر، بارها شده است که افراد به دلیل شوخی یا جدی نگرفتن توصیههای ایمنی یکدیگر را به داخل آب هل دادهاند؛ موضوعی که میتواند حادثهآفرین باشد و منجر به غرق شدگی شود؛ بنابراین افراد باید از شوخیهایی مانند هل دادن دیگران به آب یا نگه داشتن آنها زیر آب خودداری کنند، زیرا ممکن است به غرق شدن منجر شود؛ ضمن اینکه شنا در آبهای بسیار سرد میتواند باعث شوک حرارتی یا هیپوترمی شود. در چنین شرایطی، باید زمان شنا را محدود و از لباسهای محافظ (مانند لباس غواصی) استفاده کنند.
نشانههای غرقشدگی چیست؟
دست و پا زدن غیرطبیعی و تقلا کردن و قرار گرفتن سر و صورت زیر آب به مدت طولانی، خم شدن سر به عقب، متورم شدن شکم به علت خوردن مقدار زیاد آب، تنفس صدادار، تنگی نفس، قطع تنفس، قطع شدن ضربان قلب، بیهوشی، کبودی یا رنگ پریدگی لبها، صورت و پوست بدن، استفراغ و سرفه از جمله علائمی است که نشان از غرق شدگی دارند.
برای نجات افراد غرق شده چه کنیم؟
اولین کاری که شهروندان با مشاهده فردی که در حال غرق شدن است باید انجام دهند تماس با 115 یا اطلاع به ناجی غریق است. باید در نظر داشت شخصی که دوره آموزشی نجات غریق را نگذرانده یا در شنا کردن تسلط ندارد، به هیچ وجه نباید برای نجات شخص در حال غرق شدن اقدام کند؛ در غیر این صورت نه تنها شخص را نجات نمیدهد، بلکه خودش نیز غرق میشود.
پس از آن باید تلاش شود تا فرد را از آب به بیرون هدایت کرد. بهترین کار این است فردی که درحال غرق شدن است از پشت گرفته شود.
در صورتی که فرد به صورت کامل به زیر آب فرو رفته باید به سمتش رفت و او را از زیر بغل گرفت یا دستان او را به سمت بالا کشید؛ حتی میتوان از موهای او برای بالا کشیدنش به بالای آب استفاده کرد.
همچنین باید تنفس او را چک کرد؛ ضمن اینکه سر فرد غرق شده باید پایینتر از سایر اعضای بدنش باشد و گوش را نزدیک دهان او قرار داد و مطمئن شد هوای دم او روی گونهها احساس شود. همچنین باید از حرکت کردن قفسه سینه او مطمئن شد و سپس مردم را از محیط دور کرد تا به مصدوم اکسیژن بیشتری برسد.
اگر چیزی مانع از تنفس او میشود، باید آن را برطرف کرد. در چنین مواردی تنفس دهان به دهان میتواند کارساز باشد. اگر فرد غرق شده نفس نمیکشد، نبض او را باید به مدت 10 ثانیه چک کرد.
کمک های اولیه در مواجهه با مصدوم
اگر بیمار نبض نداشت، احیای قلبی را باید شروع کرد و فرد را با احتیاط به پشت خواباند و برای یک بزرگسال یا کودک، پاشنه یک دست را در مرکز سینه قرار داد. دست دیگر را بر روی آن قلاب کرده و به صورت قائم فشار داد.
برای یک نوزاد، باید دو انگشت را روی استخوان سینه گذاشت. برای یک بزرگسال، عمق فشار وارد شده به قفسه سینه باید حداقل 2 تا حداکثر 4/2 اینچ (5 تا 6 سانتیمتر) باشد و اطمینان حاصل کرد که روی دندهها فشار آورده نشود.
