به گزارش اصفهان زیبا؛ در این قاب، سه تن از یادگاران مردی ایستاده‌اند که آسمان اصفهان، امنیت خود را تا همیشه وامدار آرامش و هوشیاری او در سحرگاه دوازدهم اسفند می‌داند. در مرکز تصویر، همسر شهید با چادر مشکی و قامتی استوار ایستاده است؛ زنی که پس از گذشت ماه‌ها از عروج همسر، هنوز با هر بار بر زبان آوردن نام او، داغی از جنس عاشورا در دلش زنده می‌شود. در آغوش او، لیانا آرام گرفته است؛ دخترکی که تنها سه سال دارد و هنوز در معصومیت کودکانه خود، سراغ پدر را از نشانه‌های به‌جامانده‌اش می‌گیرد. لیانا با دست‌های کوچک خود، کلاه نظامی پدر را محکم به سینه فشرده است؛ کلاهی که یادآور اقتدار سایت هسته‌ای و حضور مقتدرانه فرمانده است.
در سوی دیگر، ایلیا (ابوالفضل)، پسر نوجوان شهید، با لبخندی که یادآور سیمای همیشه خندان پدر است، تصویر او را پیش روی دوربین در دست دارد. روی قاب نوشته شده است: «شهید یاسر طاهری؛ و این راه ادامه دارد…»؛ این همان امانتی است که یاسر بر دوش یادگارانش گذاشت؛ فرماندهی که تا آخرین لحظه اتاق خدمت را ترک نکرد تا دل سربازان و همرزمانش نلرزد.
این قاب، صرفا یک عکس یادگاری نیست؛ روایت زنده پیوندی هجده‌ساله است که در خاک پاک فریدن و آسمان اصفهان ریشه دارد. روایت مادری صبور که خستگی‌های روزگار را با لبخند آرام‌بخش همسرش از یاد می‌برد، دختری که در انتظار بازگشت بابا برای جشن تولد چشم به در دوخته، و پسری که امروز تکیه‌گاه مادر و خواهر شده است تا نشان دهد راه مردان بی‌ادعا هرگز بی‌رهرو نمی‌ماند.
