به گزارش اصفهان زیبا؛ فرونشست زمین در ۲۵۴ دشت کشور فعال است. سخنگوی مدیریت بحران از ضرورت تغییر حکمرانی آب و نقش دستگاهها در پیشگیری از این پدیده خبر داد.
آغاز فرونشست از دهه ۱۳۵۰ تا امروز
حسین ظفری، سخنگوی سازمان مدیریت بحران کشور، اعلام کرد: پدیده فرونشست زمین از اوایل دهه ۱۳۵۰ در ایران آغاز شده و امروز بسیاری از دشتها و استانها را تحت تأثیر قرار داده است.
وی گفت: «تمرکز جمعیت در شهرها، کمبارشی، خشکسالیهای مکرر و برداشت بیشازحد از آبهای زیرزمینی، عوامل اصلی تشدید این بحران در سالهای اخیر بودهاند.»
فرونشست، نتیجه مستقیم ضعف در حکمرانی آب
طبق قانون مدیریت بحران کشور، فرونشست از نتایج مصرف نادرست آب و برداشتهای بیرویه معرفی شده است. ظفری با اشاره به این قانون افزود:
«ما به تغییر ساختار حکمرانی آب نیاز داریم. وزارت نیرو اقدامات مهمی در این زمینه انجام داده و تکالیف سایر دستگاهها نیز در برنامه کاهش خطرات سال ۱۴۰۰ مشخص شده است.»
نقش دستگاههای مسئول در مدیریت بحران فرونشست
بر اساس این برنامه:
-
وزارت نیرو: مسئول مدیریت منابع آبی
-
وزارت جهاد کشاورزی: موظف به اصلاح الگوی کشت
-
وزارت راه و شهرسازی: مسئول تدوین ضوابط ساختوساز در مناطق حساس
همچنین، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی نیز در این زمینه نقش کلیدی دارد.
مناطق بحرانی فرونشست در ایران
سخنگوی مدیریت بحران کشور اعلام کرد:
تاکنون ۲۵۴ پهنه و دشت کشور تحتتأثیر فرونشست قرار گرفتهاند. میزان نشست زمین در مناطق مختلف بین ۲ تا ۱۸ سانتیمتر متغیر است.
مناطق درگیر فرونشست شدید:
-
استان کرمان
-
بخشهایی از خراسان رضوی
-
جنوب، جنوبغرب و جنوبشرق تهران
ظفری هشدار داد که مناطق جنوبی استان تهران در بالاترین سطح خطر قرار دارند.
انواع فرونشست و پایش آن
فرونشست به دو صورت رخ میدهد:
-
فرونشست یکنواخت: کل دشت بهطور آهسته و بدون علائم سطحی پایین میرود
-
فرونشست نامتقارن: آثار آن مانند ترک زمین، شکاف و ناپایداری در سطح دیده میشود
وی افزود: «این پدیده بهطور مستمر توسط نهادهای ذیربط پایش و ارزیابی میشود.»
برنامههای اجرایی مدیریت بحران
برنامه ملی کاهش خطرات در سال ۱۴۰۰، وظایف ۱۶ دستگاه از جمله وزارت علوم، وزارت راه، وزارت جهاد کشاورزی و… را تعیین کرده است.
ظفری تأکید کرد که بخشی از برنامههای سازمان مدیریت بحران شامل:
-
مدیریت مصرف منابع آبی
-
اصلاح مقررات ساختوساز در مناطق فرونشستخیز
-
نظارت و مطالبهگری از دستگاههای مسئول
