به گزارش اصفهان زیبا؛ اقتصاد امروز جهان، دیگر بر مدار سرمایهگذاریهای سنتی و تمرکزگرایانه نمیچرخد. در عصر شبکهها، پلتفرمها و نوآوریهای مالی، مفهوم سرمایهگذاری از تزریق سرمایه به خلق مشارکت تغییر یافته است. در چنین فضایی، اقتصادهایی موفقتر هستند که بتوانند سرمایه، ایده، بازار و اعتماد عمومی را در یک معماری منسجم به هم پیوند دهند.
در استان اصفهان، این تغییر پارادایم یک ضرورت عملی است. اصفهان بنا بر اعلام مدیرکل صمت استان، بیش از ۹۸۰۰ واحد صنعتی فعال دارد و برای همین دسته ۲۲۱ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری و حدود ۲۷۰ هزار نفر اشتغال صنعتی گزارش شده است. همچنین سهم اصفهان در صنعت کشور ۱۱درصد، سهم سرمایهگذاری صنعتی ۱۰درصد و سهم اشتغال صنعتی ۸ درصد عنوان شده است.
از منظر کلانتر نیز وزیر صمت سهم ایجاد ارزش افزوده کشور توسط اصفهان را ۵. درصد اعلام کرده است. این یعنی اصفهان هم ظرفیت دارد و هم ریسکهای سیستماتیک و کمبود منابع را همزمان تجربه میکند؛ بنابراین سرمایهگذاری نوین، باید در همین واقعیت میدانی طراحی شود.اقتصاد مشارکتی (Sharing Economy) تنها یک مدل کسبوکار نیست، بلکه یک پارادایم جدید در خلق ارزش اقتصادی است.
در این مدل، افراد، بنگاهها و نهادها نه صرفا بهعنوان مصرفکننده یا سرمایهگذار، بلکه بهعنوان شریک ارزشآفرین در فرآیند توسعه ایفای نقش میکنند. وقتی اقتصاد استان با ۹۸۰۰ واحد صنعتی فعال و زنجیره بزرگ پیمانکاران و تأمینکنندگان روبهروست، ظرفیت طراحی مشارکتهای خرد و میانی (در قالب همسرمایهگذاری یا مشارکت در زنجیره ارزش) بسیار بالاست.
یکی از مهمترین تحولات دهه اخیر، ظهور ابزارهای نوین تأمین مالی است؛ ابزارهایی که انحصار سرمایهگذاری را شکسته است و آن را به سطح جامعه آوردهاند. تأمین مالی جمعی، سرمایهگذاری جسورانه، صندوقهای پروژه، تأمین مالی زنجیره تأمین و پلتفرمهای دیجیتال مالی، نشاندهنده حرکت اقتصاد به سمت دموکراتیزهشدن سرمایه هستند.
این در حالی است که بخش صنعت اصفهان ۲۲۱ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری را گزارش میکند، حتی ۱درصد بازتخصیص همین حجم (از مسیر ابزارهای نوین/پلتفرمی) یعنی ۲.۲۱ هزار میلیارد تومان ظرفیت تأمین مالی نوین در مقیاس استان و این عدد قابل توجه است.سرمایهگذاری نوین، بدون تحلیل داده، شناخت بازار و ارزیابی دقیق ریسک، معنایی ندارد.
تصمیمگیریهای مبتنی بر شهود شخصی جای خود را به تحلیلهای مالی، ارزیابی آمادگی بازار، مدلهای مقیاسپذیری و سنجش اثرات اقتصادی و اجتماعی دادهاند. نرخ بیکاری استان در پاییز ۱۴۰۳ ۷.۱درصد (کاهش ۱.۵ واحد درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل)؛ این عدد میتواند یکی از KPIهای اثرگذاری سرمایهگذاری باشد. اندازه بخش صنعت با شاخصهای رسمی مثل ۹۸۰۰ واحد فعال و ۲۷۰ هزار اشتغال صنعتی ، مبنای تعیین وزن سبد سرمایهگذاری استان است.اکوسیستم سرمایهگذاری بدون نهادهای واسط کارآمد، ناقص خواهد بود.
اتاقهای بازرگانی، تشکلهای اقتصادی، صندوقهای سرمایهگذاری و پلتفرمهای تأمین مالی، نقش حیاتی در کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، اعتبارسنجی پروژهها و هدایت جریان سرمایه ایفا میکنند. در اقتصاد نوین، موفقترین سرمایهگذاریها، سرمایه گذاری هایی هستند که میان بازده اقتصادی، اثر اجتماعی و پایداری محیطی تعادل برقرار میکنند.
سرمایهگذاری مسئولانه، نه یک الزام اخلاقی، بلکه یک استراتژی هوشمندانه برای کاهش ریسک بلندمدت و افزایش ماندگاری ارزش است. آینده اقتصاد ایران در گرو سرمایهگذاری مشارکتی، هوشمند و شفاف است.
عبور از مدلهای سنتی و حرکت به سمت تأمین مالی نوین، میتواند سرمایههای خرد و کلان را در مسیر توسعه واقعی اقتصاد به حرکت درآورد. سرمایهگذاری، اگر درست طراحی شود، نهتنها موتور رشد اقتصادی، بلکه ابزار اعتمادسازی اجتماعی و توسعه پایدار خواهد بود.
اصفهان با ۹۸۰۰ واحد صنعتی فعال و ۲۷۰ هزار اشتغال صنعتی ، مقیاس کافی برای پیادهسازی اقتصاد مشارکتی + تأمین مالی نوین را دارد. سهم اصفهان در صنعت کشور ۱۱درصد و در سرمایهگذاری صنعتی ۱۰درصد گزارش شده است؛ بنابراین حتی بهبودهای کوچک در کارایی تأمین مالی، اثر ملی خواهد داشت.
