چهارباغ اصفهان، تنها خیابانی تاریخی در قلب شهر نیست؛ بلکه تجلیگاهی است از همآغوشی طبیعت با معنا، نظم با زیبایی و جسم با جانِ تمدن ایرانی اسلامی. این گذرگاه سبز و باوقار همچون متنی قابل تامل از حکمت بصری و هنری، پیشروی هر بینندهای گسترده میشود.
آنیتا شیرانی، با آثار نقاشی خط خود در مجموعه «هور» با ترکیبی از نور، خط و رنگهای طبیعی، تصویری انتزاعی از خورشید و طبیعت ایران را خلق کرده است.
نمایشگاه «یک میم، یک دنیا حرف» تجربهای است از رهایی در هنر نقاشی خط که مخاطب را به جهانی پر از احساس و تخیل دعوت میکند.
جشنواره دانشجویی داستان کوتاه زایندهرود، با تمرکز بر نگاه جسورانه و خلاق دانشجویان، امسال نیز میزبان صداهای تازهای در ادبیات داستانی بود.
ورود هوش مصنوعی به دنیای هنر، مرز میان خلاقیت انسانی و الگوریتمی را کمرنگ کرده و تعاریف سنتی هنر را با پرسشها و چالشهای تازهای روبهرو ساخته است.
بیوآرت یکی از تازهترین و خلاقانهترین شاخههای هنر معاصر و در عین حال یکی از پرچالشترین حوزههای هنری نیز بهشمار میرود.
اصفهان با ثبت جهانی برخی از هنرهای اصیل خود، تاکنون گام مهمی را در مسیر جهانیشدن برداشته است …
هنر مفهومی یا «کانسپچوال آرت»، هنری است که در آن ایده جایگاه نخست را دارد. به عبارتی، هنر مفهومی، بیش از آنکه تکیه بر حسبرانگیزی و زیباییشناسی کلاسیک داشته باشد، ابزاری است برای انتقال مفاهیم عقلانی، فلسفی و حتی اجتماعی. این هنر بیش از چشم، ذهن مخاطب را درگیر میکند و به جای تکیه بر زیبایی بصری، حامل پیام، نقد یا اندیشهای است.
با وجود اینکه نقاشان محلی هرگز سفری به اروپا نداشتند و با سبکهای هنری غربی نیز آشنا نبودند …
در مجموعه «خودسوزی چنارها»، سمیرا مسافری با بهرهگیری از درخت چنار بهعنوان نماد، سفری درونی را به تصویر میکشد …
در یکی از کوچهپسکوچههای محله تاریخی مسجد جامع اصفهان، جاییکه معماری سلجوقی هنوز در خشتها و دیوارها جریان دارد، در اردیبهشتماه ۱۳۱۵ کودکی به دنیا آمد که بعدها صدای فلز را شنید و با آن سخن گفت.
مرور سفرنامههای تاریخی، فرصت نابی است برای نگریستن دوباره به شهری که سالها در آن زیستهایم؛ اما این روزها به سبب عادت، از درک آن بازماندهایم.