محله هارونیه، یکی از ارزشمندترین گنجینههای تاریخی اصفهان، در آستانه بازآفرینی و تحولی مهم قرار دارد؛ پروژهای که قرار است روح تازهای به این بافت کهن ببخشد.
اصفهان، شهری با پیشینهای غنی در هنرهایی مانند نگارگری، خوشنویسی و معماری، امروز با چالشهای جدی در حوزه هنر روبهرو است.
«سرای حبیبهبیگم» که با نام «کاروانسرای حوابیگم» نیز شناخته میشود، این روزها در میان نخالههای ساختمانی و غفلت مدیریتی پنهان شده؛ بیآنکه نشانی از شأن تاریخی و کارکرد گذشتهاش را داشته باشد.
هنر، زبانی جهانی برای اندیشیدن، شناخت و آفرینش است. آموزش هنر، ذهن را بیدار میکند، مهارتها را میپرورد و دریچهای تازه به فرهنگها، تفاوتها و معناهای زندگی میگشاید.
همانگونه که در طواف کعبه، انسانها گرد خانه معبود میگردند، در خوشنویسی نیز گویی حروف بهگونهای رازآلود، پیرامون حقیقتی الهی در حرکت هستند.
بسیاری از شاهکارهای معماری اصفهان، نه بر اثر فرسایش زمین یا زمان، بلکه بهدلیل بیتوجهی و یا تصمیماتی سطحی و نسنجیده نابود شدهاند.
بازآفرینی مفهوم فرونشست برای نمایش مشکلات و مسائل اخلاقی و فرهنگی جامعه ابتکار جدیدی است که هنرمندان اصفهانی آن را در قالب نمایشگاه «فرونشست » با بهنمایشگذاشتن آثارشان برگزار کردند.
انسان شاهکار هنری خداوند است. او میتواند در جهان ذهن خود، بدون نیاز به ماده، آنچه را میخواهد خلق کند. عالم ذهن، عالم «کن فیکون» است و چنین قدرتی یکی از سرمایههای معنوی هر انسان و هنرمندی است.
یکی از برنامههای کلیدی میراث فرهنگی، ایجاد «مخزن امن» در عمق زمین برای حفاظت ایمن از آثار در برابر جنگ، انفجار و حوادث غیرمترقبه است.
در این ایام جانسوز، در یکی از گذرهای خمینیشهر، پردهای باشکوه، با طرحی از واقعه کربلا نصب شده که رهگذران را به لحظاتی از سکوت و اندیشه دعوت میکند. این اثر روایتی است بصری از حماسهای که قرنها در جان مردم زنده مانده؛ اما آنچه این پرده را متفاوت میکند آن خلوصی است که از بطن آن و صداقت و صمیمیتی که از دل خالقش سرچشمه میگیرد.
اثر نقاشی حسن روحالامین، با عنوان «سند» چیزی فراتر از هنر زمینی است. در این اثر فاخر، گویا زمینیان و آسمانیان همه با هم ندای «السلام علی عبدالله الرضیع الذی فج» را سر میدهند.
در ساخت مسجد باشکوه ثامنالائمه کیش، اساتید اصفهانی با بهرهگیری از هنرهای اصیل ایرانی همچون گچبری، حجاری و گرهچینی، نقشی پررنگ و ماندگار ایفا کردهاند.