تولیدکنندگان نساجی اصفهان همچنان به طور سنتی در حال فعالیت هستند. به گفته برخی متولیان این بخش، برخی تولیدکنندگان نساجی هنوز حتی الفبای بازاریابی را هم نمیدانند چه برسد به اسلوب برندینگ! اینطور که حبیبالله شاه کرمی، دبیر انجمن صنفی کارفرمایی نساجی استان اصفهان، به رسانهها گفته است 25درصد اشتغال این استان به صنعت نساجی اختصاص دارد و 75درصد فرش ماشینی، 50درصد الیاف و نخ و 60درصد پارچه در استان اصفهان تولید میشود. با وجود این تفاسیر، صنعت نساجی اصفهان از ظرفیتهای زیادی برخوردار است؛ ولی از این ظرفیتها به درستی استفاده نمیشود. برای استفاده از این ظرفیتها و به منظور اینکه محصولات نساجی اصفهان با برندسازی هویت پیدا کنند، نگاه سنتی مدیران صنایع باید تغییر کند.
استارتاپهای اصفهان درمواجهه با کرونا شرایط متفاوتتری نسبت به کسبوکارهای سنتی دارند. کرونا منجر به تعطیلی برخی کسبوکارهای سنتی یا تغییر شغل صاحبان آنها شده است. درمقابل به گفته فعالان استارتاپی اصفهان، کرونا برای آنها فرصتهایی را ایجاد کرده و تنها در برخی مواقع منجر به ایجاد محدودیتهایی برای کسبوکارهایشان شده است. با این حال درخواستشان این است که در شرایط کرونایی فرهنگسازی از سوی متولیان شهری بیشتر شود تا شهروندان اصفهانی شناخت بیشتری از خدمات استارتاپهای اصفهان داشته باشند و به این واسطه کسبوکارهای آنها نیز رونق پیدا کند.
احیای زایندهرود مهمترین مطالبه مردم اصفهان است. رودخانه زایندهرود، قلب تپنده استان اصفهان، نقش مهمی در تمامی ابعاد توسعه شهری اصفهان و پیشرفت اقتصادی و اجتماعی این استان دارد. این رودخانه همچنین بستری برای گسترش تعاملهای اجتماعی انسانها با یکدیگر فراهم میکند و علاوه بر اینکه فضایی تفریحی و محلی برای گذران اوقات فراغت محسوب میشود، جایگاه ویژهای را در هویت شهری شهروندان اصفهانی به خود اختصاص میدهد. متأسفانه خشکی زایندهرود و برداشتهای بیرویه از آبخوان، منجر به خالیشدن آن و ایجاد بحران در حوضه این رود که روزگاری زندهرود نام داشت، شده است.
لازمه توسعه فرهنگ، کارآفرینی در این عرصه است، عرصهای که همواره از دید متولیان و سرمایهگذاران مغفول مانده است. بخش خصوصی اصفهان میتواند نقش پررنگی در ارتقای این فرایند ایفا کند؛ ولی به گفته برخی کارآفرینان فرهنگی اصفهان، سرمایهگذاران اصفهانی رغبت چندانی به سرمایهگذاری در این حوزه نداشتهاند و بیشتر به سمت فعالیتهایی رفتهاند که در بازه زمانی کوتاه، سودآوری زیادی برایشان داشته باشد. در یک اقتصاد پویا، ایدهها، محصولات و خدمات فرهنگی همیشه در حال تغییر هستند و کارآفرینان فرهنگی نقش پررنگی در خلق مشاغل جدید ایفا میکنند.
اصفهان قطب تولید سنگ است؛ ولی میزان صادرات سنگ اصفهان قابل توجه نیست. به گفته فعالان این بخش تولیدکنندگان سنگ فراوریشده در اصفهان حالا با 60 درصد ظرفیت فعالیت میکنند. از سوی دیگر به دلیل افزایش کرایههای حملونقل و همچنین نبود نیروی متخصص در حوزه بازرگانی بینالمللی صادرات سنگ اصفهان آنطور که باید و شاید رونق ندارد. صادرات سنگ اصفهان بیشتر به عراق انجام میشود و سنگ اصفهان جایگاه پررنگی در بازار سایر کشورها ندارد و این در حالی است که اصفهان با وجود معادن غنی میتواند در بازارهای بینالمللی حرف برای گفتن داشته باشد.
با هدف تنظیم بازار صیفیجات، فروش اینترنتی سیبزمینی از روز گذشته در اصفهان آغاز شد. هر شهروند اصفهانی با مراجعه به سامانه بازرگام میتواند دو بسته سیبزمینی با قیمت هر کیلو 9 هزار و 800 تومان خریداری کرده و در منزل تحویل بگیرد. در حالی قیمت سیبزمینی طی روزهای گذشته به بیش از 12هزار تومان رسید که این محصول نقش پررنگی در سبد هزینه خانوارها دارد.
آب و آلودگی هوا از دغدغههای مهم اصفهانیهاست که برای کمرنگ کردن این مشکلات میتوان از ظرفیت شرکتهای دانشبنیان استفاده کرد. اگرچه به گفته برخی مسئولان استانی، اصفهان بعد از تهران بیشترین تعداد شرکتهای دانشبنیان را دارد، همکاری بخشهای مختلف با دانشبنیانهای اصفهان ضعیف است و اینطور که فعالان شرکتهای فناور و دانشبنیان اصفهان اعلام میکنند، اصفهانیها بیشتر تمایل دارند فناوری موردنیازشان را از شرکتهای مستقر در پایتخت تأمین کنند. همین موضوع منجر به بیانگیزگی دانشبنیانهای اصفهان و بعضا مهاجرت آنها به پایتخت میشود.
در حالی یکی از اهداف اجباریشدن «اینماد» نظارت و رسیـدگـی بــه شکایتهای احـتـمـالــی در زمـیـنـه خدمات الکترونیکی اعلام میشود که به گفته بـرخـی مجلسیها در مواقع ایجاد مشکل و شکایت، «اینماد» پاسخگوی شاکیان نیست. برخی کسبوکارهای اینترنتی به اجباریشدن «اینماد» معترضاند. حرفشان این است که این موضوع مانعی برای رشد کسبوکارهای اینترنتی است. برخی از استارتاپها به زمانبربودن دریافت «اینماد» مـعـتـرضانـــد که با مــاهـیـــت فعالیتهای استارتاپی همخوانی ندارد. درواقع اگر استارتاپی فعالیت خود را به تازگی شروع کرده باشد و پس از چند ماه تصمیم بگیرد مدل کاریاش را تغییر دهد، باید مجددا در خصوص دریافت «اینماد» اقدام کند که فرایند زمانبری برای آنهاست.
اصفهان در سالهای اخیر به دلیل خشکسالی و کمبود منابع آبی با مشکلات بسیاری در بخشهای مختلف از جمله زیستمحیطی مواجه شده است. به دلیل سپریشدن سال آبی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ با خشکسالی شدید و کاهش منابع آب سد زایندهرود، همچنین پیشبینی تداوم خشکسالی توسط سازمان هواشناسی کشور، شرایط مساعدی از نظر تأمین منابع آب برای این سد در سال آبی جاری متصور نیست. عضو هیئتمدیره نظام صنفی کشاورزی شهرستان اصفهان در گفتوگو با اصفهانزیبا به مهمترین دلایل خشکسالی زایندهرود اشاره کرده و راهکارهایی ارائه میدهد.
اگر مشکلات تولید گز اصفهان حل شود صادرات این محصول هم رونق پیدا میکند. به این واسطه هم کام تولیدکنندگان گز اصفهان شیرین میشود و هم صادرات گز برای استان ارزآوری به دنبال خواهد داشت. گزسازی با اقتصاد اصفهان گره خورده و رونق تولید و صادرات این صنعت در رشد اقتصادی استان تأثیرگذار است. این صنعت بومی در بخشهای مختلف تأمین مواد اولیه، تولید و توزیع گز شغل ایجاد کرده و به بخشی از فرهنگ و هویت اصفهان تبدیل شده است. مشکلات گزسازانهم به تغییر قیمت مواد اولیه ارتباط دارد و هم در بخش فروش داخلی و هم در حوزه صادرات نمود پیدا کرده است.
استارتاپها خلاقیت را قلب تپنده کسبوکارهایشان مینامند. استارتاپی موفق است که همیشه ایدهها را شکار کند. ایدهپردازها درباره اینکه چطور دیگران در بازارها کسبوکارشان را پیش میبرند کنجکاوند و چشمانشان را به روی فرصتهای جدید باز میکنند تا ایدههای جدید به ذهنشان بیاید. تمام مشاغل و کسبوکارهای بزرگ و موفق، روزی از یک ایده نو برای راهاندازی کسبوکاری شخصی شروع کردهاند. البته ایدههای نو و جدید فقط برای ابتدای مسیر نیست، بلکه برای اینکه استارتاپها در دنیای رقابتی امروز دوام بیاورند، باید همواره ایدهپردازی کنند و خلاق باشند.
اصفهان پتانسیل مناسبی برای صادرات محصولات کشاورزی به روسیه دارد. به زعم فعالان تجاری استان، وزارت جهاد کشاورزی باید روی واردات محصولات نظارتهای لازم را با بهرهگیری از کارشناسان تخصصی داشته باشد تا مشکلاتی از قبیل واردات سم و کود نامرغوب برای تولیدکنندگان داخلی مشکل ساز نشود و در مسیر صادرات نیز اخلال ایجاد نکند. درصورتی که این نظارتها تخصصی باشد به دلیل هزینههای پایین حمل و نقل میتوان صادرات به روسیه را تقویت کرد و گسترش داد. از سوی دیگر فراهمکردن زیرساختهای حمل و نقلی و ارتباطی نیز از دیگر پیشنهاداتی است که به باور کارشناسان اقتصاد بین الملل می تواند بسترساز توسعه روابط تجاری با روسیه باشد.