حالا بیش از یک ماه از آغاز جنگ میگذرد و شهروندان بسیاری در این مدت، روزهای سختی را پشت سر گذاشتهاند؛ لحظههایی که شاید تحمل آنها برای افراد دارای معلولیت بسیار سختتر و طاقتفرساتر از باقی مردم بوده است.
بیش از دو هفته از آغاز جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران زمان میگذرد و حملات رخ داده در این روزها خسارتهای زیادی را به بار آورده است.
در روزهایی که کشور عزیزمان ایران درگیر شرایط جنگی و اضطراب ناشی از حملات دشمن است، یکی از گروههای حساس و در عین حال کمتر دیدهشده، سالمندانی هستند که بیش از سایرین در معرض فشارهای روانی، تنهایی و اضطراب قرار دارند.
در خوانشی کلان از اتمسفر حاکم بر فضای عمومی کشور باید اذعان داشت که خیابان در شبهای ماه مبارک رمضان به مصداق حقیقی قیام لیل و عبادتی عظیم بدل گشته است.
خیلی از ایرانیها با جنگ غریبه نیستند؛ جنگی که سالهای دور در کشور رخ داد و اگرچه ویرانیها و خسارتهای بسیاری را به همراه داشت.
توجه به سلامت روان جامعه در شرایط بحرانی کنونی از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است؛ موضوعی که میتواند منجر به افزایش تابآوری شهروندان و همچنین کاهش استرس و اضطراب آنها شود.
بیش از یک هفته از آغاز جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران زمان میگذرد؛ روزهایی که شهروندان شاهد رخ دادن اتفاقات تلخ و ناگواری بودند؛ از حمله ناجوانمردانه به بیمارستانها و مدارس و منازل مسکونی گرفته تا کشته و زخمی شدن تعداد زیادی از هم وطنان و… .
تابستان گذشته، خاموشیهای پیدرپی و مستمر امان از شهروندان برید و آنها را کلافه کرد؛ قطعیهای مکرری که البته فقط مربوط به بخش خانگی نبود و صنایع نیز با آن درگیر بودند و اتفاقا خسارتهای زیادی را متحمل شدند.
در سالهای اخیر، مهمان هر جمعی که میشویم، از میهمانیهای خانوادگی گرفته تا جمعهای دوستانه، غیرممکن است که لابهلای بحثهای عادی و گفتوگوهای روزمره بهیکباره صحبتی از جنس موضوعات اقتصادی و سیاسی به میان نیاید
در روزهای سخت معیشتی و اقتصادی و البته امنیتی بهسر میبریم و همه مردم در کنار سختیهایی که تحمل میکنند، تحلیلهای مختلفی درباره اوضاع سخت زندگی و بهترشدن شرایط اقتصادی و اجتماعی ارائه میدهند که این تحلیلها عمدتا جنبه منفی دارد و شاید در بیشتر مواقع به یک نشخوار ذهنی دائمی برای خیلی از افراد تبدیل شده است.
قبولی در دانشگاه همواره یکی از دغدغههای دانشآموزان است. در سالهای منتهی به کنکور، انگار تمامی راهها ختم میشود به یک چیز: کسب رتبه مناسب و نشستن بر سر کلاسهای رشتۀ موردعلاقه.
تصادفات دست از سر شهر و شهروندان بر نمیدارد؛ یکلحظه غفلت یا سهلانگاری و همچنین بیتوجهی به علائم راهنماییورانندگی و بیاحتیاطی میتواند در کسری از ثانیه حادثه بیافریند.