طی هفتههای گذشته برخی چهرههای سیاسی نزدیک به جریان اصولگرا و اصلاحطلب از آمدن و نیامدن به کارزار انتخابات ریاست جمهوری سال آینده سخن گفتهاند. اما به نظر میرسد اقناع افکار عمومی برای هرکدام از کاندیداهای انتخابات دشوارتر از دورههای قبل است.
مجلس ششم یکی از پرچالشترین مجالس بعد از انقلاب است که ضمن طرح قوانین مهم، با تحصن و رد صلاحیت مواجه شد؛ هرچند ریشه حضور جریان معروف به اصلاحطلب را باید در مجلس سوم یافت که مشهور به چپهای خط امامی مدعی حمایت از مستضعفان بودند؛ اما با تشکیل دولت اصلاحات، این جریان با چرخش به سمت طبقه متوسط ادبیات معنایی خود را به کلی تغییر داد. با نگاه به جریان فکری اصلاحطلبی میتوان دریافت که یکی از مسائل مهم و مبهم عدم تبیین و تعریف ایدئولوژی و برنامه برای جامعه است که در این زمینه نیروهای شاخص این جریان باید شفافسازی کنند و برای حامیان خود تعریف کنند که دقیقا با چه جریانی مواجه هستند؟ نیروهای این جبهه از چه روش و منِشی پیروی میکنند؟
در میان هر جریان سیاسی دیدگاههای مختلفی سخن میگویند که بعضی در جایگاه انتقاد و برخی در جایگاه هواداری قرار دارند. جبهه اصلاحات نیز به علت ماهیت آزاد خود سراسر تضاد و اختلافنظر است که از یکسو نشان از باز بودن تفکرات در این جبهه است و از سوی دیگر مشکلی جدی قلمداد میشود. درباره این جریان سیاسی مهم در کشور شبهات زیادی ازجمله انحصارطلبی برخی احزاب این جبهه وجود دارد که موجب اعتراض برخی شخصیتها نیز شده است.
دغدغه معیشت امروزه در هرکجای کشور شنیده میشود که علل مختلفی در بطن خود دارد. عدهای راهحل تمام مشکلات را سیاست میدانند و عدهای ابزارهای دیگری را برای حل این مسئله پیشنهاد میکنند. اصلاحطلبان بهعنوان یک جریان سیاسی که هدفگیری خود را برخلاف پیشینه خود از سال 76 روی طبقه متوسط گذاشت در شرایط فعلی که کشور با چندین میلیون حاشیهنشین و زیر خط فقر مواجه است، مشخص نیست چه ایده و دیدگاهی به اقشار کمبرخوردار جامعه دارد.
با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال و مشخص شدن کاندیدای اصلی در انتخابات ریاست جمهوری سال1400 برای مرتبهای دیگر با چهرههای آشنایی روبهرو میشویم که بعضا طی ماهها و سالهای گذشته تلاش کردند از قدرت سیاسی به دور بمانند؛ ولی این روزها مشخص شده است فکر آن دوری جستن از برخی کنشهای سیاسی چیزی جز کسب فرصت مناسب برای حضور فعال و رسیدن به جایگاه بهتر نبوده است. یکی از چهرههای سیاسی که قصدی برای ورود به میدان سیاست را نداشت عزتاله ضرغامی بود.
با نزدیکشدن به انتخابات ریاستجمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا، جریانهای سیاسی و شخصیتها در مقابل سؤالهای جدی قرار گرفتهاند که باید دربرابر مخاطبانی که در آینده مشارکت در انتخابات را رقم میزنند پاسخگوی عملکرد و شبهات موجود درباره جریانشان باشند. اصلاحطلبان بهعنوان یکی از ارکان جدی سیاست در ایران نیز در انتخابات 1400 ایدهها و کاندیداهایی خواهند داشت، اما هنوز مشخص نیست موضع آنها نسبت به شرایط فعلی و روش حضورشان در انتخابات چیست؟
آیتالله سیدحسن مدرس، نامآورترین روحانی مشروطهطلب و نماینده دوره دوم تا ششم مجلس شورای ملی، پس از سالها مبارزه در راه حفظ و گسترش دستاوردهای انقلاب مشروطیت ایران به سبب مخالفت با رضاخان در 1307 خورشیدی دستگیر و به خواف خراسان تبعید شد و هفت سال در آنجا روزگار گذراند تا اینکه در 22 مهر 1316 خورشیدی به کاشمر انتقال یافت و سرانجام در 10 آذر همان سال به شهادت رسید. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، روز دهم آذر به نام روز مجلس نامگذاری شد. رأی ملت و صندوق انتخابات یکی از دستاوردهای مهم انقلاب مردم ایران است که به آنها حق انتخاب و تعیین سرنوشت از بسترهای قانونی داد. اما با مرور زمان نهاد مجلس در ایران با چالشهایی روبهرو شد و بر همین اساس، تاکید میشود که مجلس در کارکرد اساسی خود دچار ضعف شده است.
از ابتدای شکلگیری دولت دوم حسن روحانی انتقاد جریان اصلاحات به کارگزار اصلی دولت دوازدهم هموزن اصولگرایان ولی از منظری دیگر است. اصلاحطلبان سرمایه اجتماعی خویش را در خدمت روحانی قرار دادند و حال از دولت او به دلیل اتخاذ رویکردهای غیراصلاحطلبانه انتقاد میکنند، نقدهایی که به حوزههای مختلف از قبیل وضعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی باز میگردد. به نظر میرسد بخشی از نقدهای امروز به دلیل دور شدن از فضای سالهای 92 و 96 انجام میگیرد. با فاصلهگرفتن از رویدادهای گذشته و قرار گرفتن در زمان حال سادهتر میتوان به نقد تصمیمگیریها و سیاستهای دولت پرداخت. نمیتوان از یاد برد که سال 92، محمدرضا عارف شانس رأی آوری چندانی نداشت، احتمالا مجموع آرای او چیزی در حدود پنج الی شش میلیون رأی میشد و در نهایت سکان دولت یازدهم به دست اصولگرایان میافتاد.
انتخابات ریاستجمهوری دوره یازدهم در سال1392، تحتتأثیر وقایع سیاسی و اقتصادی از جمله حوادث سال88 و تحریمهای سازمان ملل، زمینهساز رقابتی دوقطبی میان دو طیف اصلاحطلب- اعتدالگرایان و طیف اصولگرایان شد. جدال میان رویکرد و نگرش واقعگرایانه و عملگرایانه در زمینه سیاستگذاری و سیاستورزی در ابعاد سیاست، اقتصاد و فرهنگ در برابر رویکرد آرمانگرایانه و به اصطلاح انقلابی. رویکرد اصلاحطلبان (اعتدالگرایان) ایجاد فضای باز فرهنگی، توسعه جامعه مدنی و فعالیتهای اجتماعی، ایجاد پل میان ملت و دولت براساس دغدغهها و نیازهای فکری و معیشتی، ترمیم اعتماد عمومی و ملی میان مردم و کشور و بازسازی وجهه ملی و بینالمللی در عرصه جهانی بود.
مجلس دهم به پایان رسید، مجلسی که با صدها امید و مطالبه بر زمینمانده شهروندان شکلگرفته بود، ولی آنگونه که بایدوشاید موفق عمل نکرد. دلایل این عدم موفقیتها را میتوان چنین برشمرد. یکم: مهمترین نکته آنکه مجلس دهم بیش از آنکه نزدیک به دولت یا برآمده از خواسته دولتیها باشد، مجلسی اصولگرا بود. اطلاعات موجود […]