فیلمهای این سالهای سینمای ایران فراتر از بحثهای سینمایی میتواند آینه تمام نمایی از سینمای روبهزوال ایران در تمام بخشها باشد. سینمای ورشکستهای که در سال رکود جهانی، تعطیلی و ورشکستگی صنعت سینمای بسیار از کشورها همچنان فیلمهای میلیاردی پرشمار میسازد. فیلمهایی که حتی فرصت اکران را هم به دست نمیآوردند و فروششان اندازه دستمزد بازیگران هم نمیشوند. بااینحال سالها است که مسئله اکران نیست مسئله مسابقه هزینه کردن پولهایی است که از خارج از جریان سینما به فیلمها تزریق میشود و به دنبال اهداف خاصی میگردد. پولهای کثیفی که قرار است با وارونه نشان دادن حقیقت به تثبیت وضع موجود کمک کنند.
در سیاره مریخ تنها دغدغه نوجوانان درسخواندن و قبولشدن در کنکور و پیداکردن یک شغل نانوآبدار است و به هیچچیز دیگری فکر نمیکنند. اما در سیاره زمین اوضاع کمی متفاوت است؛ نوجوانان زمینی میخواهند کاری بیشتر از درسخواندن انجام دهند آنها میخواهند مفید باشند و بسیار مشتاق دیدهشدن و پرورش استعدادهایشان هستند.
تا همین یک ماه پیش مشخص نبود در سالی که کرونا همچنان به تاختن ادامه میدهد، آیا بزرگترین رویداد سینمایی کشور اجرا خواهد شد یا خیر. وقتی شیب شیوع کرونا نزولی و وضعیت کرونایی بسیاری از استانها به زرد و آبی تبدیل شد، در روزهای ابتدایی بهمن، مجوز برگزاری جشنواره فجر نیز صادر شد. مجوزی که پیرو آن، فیلمها علاوه بر اهالی رسانه و منتقدان، برای مردم نیز نمایش داده میشدند؛ اتفاقی که از همان زمان، موافقان و مخالفان بسیاری را به خود دید.اما حالا با تداوم وضعیت زرد و آبی کرونایی در کشور، این جشنواره از روز گذشته در مراکز بسیاری از استانهای کشور نیز رونمایی شده تا بزرگترین رویداد سینمایی کشور که خیلیها از لغوشدن قطعی آن سخن میگفتند، حالا تقریبا به روال سالیان گذشته برگزار شود.
چهاردهمین جشنواره بینالمللی سینما حقیقت یک شگفتی بزرگ داشت: عطیه زارع آرندی، فیلمساز جوان اصفهانی، با اولین فیلم بلند مستندش، «جاهای خالی پر شود»، توانست در حضور بسیاری از بزرگان سینمای مستند، دو جایزه بهترین کارگردانی بخش فیلمهای بلند و بهترین فیلم جشنواره را به دست آورد. این جوایز در کنار بازخوردهای بسیار مثبت منتقدان، مستندسازان و اهالی رسانه، عیار فیلم زارع را بیشازپیش بالا برد. زارع که چند سالی است در تهران بهصورت حرفهای به کار فیلمسازی مشغول است در گفتوگویی با اصفهان زیبا از داشتن رؤیای ساخت اولین فیلم بلند در سیسالگی میگوید؛ رؤیایی که حالا در بهترین حالت برای او محقق شده است.
سال 99 سال غافلگیری دولت در هزینهکرد بودجه بود، اما در بخش فرهنگ، اوضاع چندان هم بغرنج نشد. کرونا اگرچه هزینههای مازاد بسیاری روی دست دولت گذاشت، قدرمسلم اینکه وزارت ارشاد، آن طور که بایدوشاید از هنرمندان و خانواده نهچندان بزرگ خود حمایت نکرد تا با همان بودجه حداقلی، به رتقوفتق امور جاری بپردازد.
سی و سومین جشنواره بین المللی فیلمهای کودکان و نوجوانان اصفهان در میان شور و نور و عروسکها و پروانههای شاد فیروزهای و صدای دستهای همسایهها به صورت رسمی در شب 27 مهرماه جلالی و پاییز طلایی آغاز شد.
نشست رسانهای سیوسومیـن جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان با حضور علیرضا تابش، مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی و دبیر این رویداد، برگزار شد. در این نشست که به دلیل رعایت پروتکلهای بهداشتی و فاصلهگذاری اجتمـاعی بدون حضور خبرنگاران برگزار شد، سؤالات به دو صورت کتبی توسط مجری و همچنین به صورت ارتباط تلفنی با برخی اصحاب رسانه مطرح شد.
بابک بنیزاده سال گذشته با فیلم «اقیانوس پشت پنجره» در سیودومین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودک و نوجوان حاضر بود و با این فیلم جوایزی را هم به دست آورد. شیوع ویروس کرونا اما او و بسیاری دیگر از کارگردانها را از دیدن فیلمشان در سینماها و همراه با مخاطبان محروم کرد، اگرچه نبیزاده اکران فیلمهای کودک را در شرایط غیر کرونایی هم سخت و دشوار توصیف میکند. این روزها او در حال رایزنی برای تولیدی یک فیلم اجتماعی با مایههای روانشناسانه است، اما با تمام وجود علاقه دارد دوباره فیلمی در حیطه کودک و نوجوان و برای این قشر کار کند، چراکه معتقد است پناه بردن به سینما بهخصوص برای کودکان در شرایط سخت کنونی کشور میتواند التیامبخش باشد. گفتوگوی او را در ادامه میخوانید.