رهبر معظم انقلاب اسلامی با تأکید بر اینکه آمریکاییها در طول ۴۳سال گذشته تلاش مستمری در ضربهزدن به نظام اسلامی داشتهاند و در رأس همه این کارها ضربهزدن به جمهوری اسلامی به وسیله تبلیغات بوده است، گفتند: در حوادث اخیر دست دشمن خارجی کاملا عیان بود.
یشبینی تحولات خاورمیانه بهعنوان ملتهبترین منطقه در مقایسه با دیگر بخشهای جهان از دیرباز موردبحث و بررسی تحلیلگران و کارشناسان این حوزه بوده و از سوی دیگر، به دلیل موقعیت برتر استراتژیک و ژئوپلیتیک این ناحیه، موردتوجه قدرتهای برتر جهانی برای بهرهبرداریهای سیاسی و اقتصادی نیز است.
صبح روز گذشته (10دیماه) به مناسبت دومیـن سالگرد درگذشت آیتالله محمدتقی مصباح یزدی (رضوانالله علیه) بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی که در دیدار خانواده ایشان در ۵ دیماه ۱۴۰۱ مطرح شده بود، در محل برگزاری دومین همایش بزرگداشت این عالم ربانی در تهران منتشر شد.
روز گذشته سومین مجمع گفتوگوی تهران در مرکز مطالعات وزارت امور خارجه آغـازبهکــار کـرد. «سیــاست همسایـــگی جمهوری اسلامی ایران، رهیافتی به دوستی و اعتماد سازی» مهمترین محور مجمع امسال است. محوری که برای این کنفرانس انتخاب شده، درواقع همان رویکردی بـوده که موردتأکیـد دولــت سیزدهم در حوزه سیاست خارجی قرار گرفته است. در این مجمع نزدیک به ۷۰ اندیشمند و فعال سیاسی از ۳۶ کشور به همراه مقامات سیاسی، مدیران اندیشکدهها و مؤسسههای پژوهشی، اندیشمندان و پژوهشگران حضور داشتند. دور اول و دوم مجمع گفتوگوی تهران سالهای ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ برگزار شد و نقش برجستهای در گردهمایی و تعامل مقامات سیاسی و اندیشمندان حوزه مطالعات بینالمللی و منطقهای بهویژه در حوزه منطقه غرب آسیا داشت.
کنش را فعل، عمل، رفتار، کردار و رسم معنا کردهاند (فرهنگ لغت معین). کنشگر نیز عمل عامل، فعال و عملکننده معنی شده است. بنابراین هر فرد، چهره، شهروند و شخصیت حقیقی که با عمل خود در جامعه خواهان تغییر و تحول است، در دسته کنشگران اجتماعی قرار میگیرد. پرسش اینجاست: فعالیت کنشگران چگونه در جامعه بروز مییابد؟ کنشگر به فردی گفته میشود که با فعل و عمل خود خواهان تغییر وضعیت موجود به مطلوب است. شخصیتی که در ارزیابیهای خود درباره محیط پیرامون وضعیت امروز را ناخوشایند میفهمد و به تصویر میکشد، درک او از شرایط حال، زمینه کنش او برای تغییرات در آینده را فراهم میکند.
مرد شریف و فروتن «سید علی نکویی» خاکیان را وداع گفت و به افلاکیان پیوست. خبر گرچه نامنتظَر نبود، اما همچنان جان آدمی را از اندوه و ناگواری میآکند و شرنگی تلخ در کام میریزد و اشک در دیده مینشاند. بزرگمردی از تبار پاکان و نیکان از میان ما رخت بربست که به زیور بسی فضائل انسانی و ملکات اخلاقی آراسته بود و جای خالیاش بهآسانی و ارزانی پر نخواهد شد.
سیدعلی نکویی زهرایی، رئیس شورای هماهنگی جبهه اصلاحات اصفهان و استاندار اسبق استانهای قزوین و کرمانشاه و چهارمحال بختیاری صبح امروز 16 فروردین 1400، بر اثر بیماری دار فانی را وداع گفت. نکویی زهرایی از فعالان سیاسی دوران پیش از انقلاب بود که مسئولیت اجرایی در دولتهای اصلاحات و سازندگی داشت. علاوهبر فعالیتهای اجرایی او در اخلاق هم زبانزد اطرافیان بود. در مورد زندگی وی و فعالیتهایش با محمدرضا بزمشاهی، عضو دفتر سیاسی سازمان عدالت و آزادی گفتوگو کردیم.
منازعه میان رئیس دولت و رئیس مجلس شورای اسلامی پس از تصویب مصوبه «اقدام راهبری برای رفع تحریمها» وارد فاز تازهای شده است. گویا حسن روحانی و قالیباف تعارفهای معمول و عادی سیاسی را کنار گذاشته و هرکدام سیاست خویش را دنبال میکنند. درگیری سیاسی روحانی و قالیباف به اینکه یکی خود را حقوقدان و دیگری را سرهنگ خطاب میکند بازنمیگردد، حتی اختلاف دیدگاه آنان مربوط به سالهای قبل و بعد از تیرماه سال 1378 و کنترل اوضاع خیابانهای تهران نیست، چراکه میتوان اینهمه را در ظرف تبلیغات انتخابات ریاستجمهوری ریخت و بخشی از آن کارزار را به حال و هوای روزهای تبلیغات و فضای حاکم بر کل کشور مربوط دانست.
بار دیگر دل فضیلت و پارسایی داغدار شد و چشم بصیرت و دانایی به اشک نشست. آیتالله دکتر داوود فیرحی در اوج شکوفایی و ثمربخشی سر بر آستانِ جانان گذاشت و به آسمانِ جان پیوست. چنین سزاوار است که در سوگِ سترگ آن نماد فرهیختگی و فرزانگی و فروتنی، لَختی قلم را بگریانم و بر او اشک حسرت و دریغ ببارم. شادروان فیرحی از نخبگان کمنظیر و دانشمندان عزیزالوجودی بود که از یک سو پایی در سنت داشت و همه مراتب علوم و دروس حوزوی را با موفقیتی چشمگیر تا رسیدن به قلهی اجتهاد پشت سر گذاشته و فقیهی برجسته و فیلسوفی ژرفنگر در شمار بود و از سویی دیگر با اندیشهی مدرن و عقلانیت جدید کاملاً آشنا و دمخور بود و در دانشگاه دانش و اندیشه سیاسی را تا بالاترین مراحل پیموده و استادی نامدار ونظریهپردازی تاثیرگذار محسوب میشد.
خبر بد بود و جانکاه، استاد ما دکتر داوود فیرحی یکی از ستونها و پایههای نواندیشیدینی و از شارحان اندیشههای سیاسی و کلامی معاصر به جوار رحمت حق شتافت. او مقدمات دروس حوزوی را بین سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ در حوزه علمیه شهرستان زنجان گذراند. پس از آن مقاطع سطح و دروس خارج را از ۱۳۶۶ تا ۱۳۸۰ درحوزه علمیه قم ادامه داد. از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۸ به تحصیل در مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترای علوم سیاسی در دانشگاه تهران پرداخت. رساله دکترای او «دانش، قدرت و مشروعیت در اسلام» نام داشت که با بهرهگیری از روششناسی فوکو و هرمنوتیک گادامر تنظیم شده بود. این کتاب بعدها به یکی از مهمترین کتابهای مرجع در حوزه اندیشههای سیاسی تبدیل شد.
ممکن نیست دانشآموخته سیاست یا علاقهمند به این حوزه باشید و حسرت نخورید و فغان برنیاورید از مرگ استادی که به انسانیت و دانش شهره بود. کرونا اینبار شخصیتی برجسته در اندیشه سیاسی را از ما گرفت که بهگونهای توأمان از حوزه و دانشگاه میراث میبرد و برای اهالی این هر دو محترم شمرده میشد. برای آنانی که این مرد را در میانه آثار و کلاسهایش دریافتهاند، فیرحی استادی بود که میکوشید اندیشه ایرانی را با تمامی عناصر موجود در آن بهویژه جنبه دینی که معمولاً در ساحت آکادمی نادیده گرفته میشد، نهادینه کند. وی به این منظور مسیری پرفرازونشیب را طی کرد، گاه از جانب اهالی حوزه و دانشگاه متهم شد اما آنان که میکوشیدند راهی میانه به حقیقت زندگی امروز ایرانیان بیابند، جان کلام سخن استاد را دریافتند تا او را بهعنوان نخبهای مرزی به نمادی از وفاق در اندیشه ایرانی مبدل کنند.