وضعیت کرونایی تمامی شهرهای استان اصفهان قرمز گزارش شده است. آرش نجیمی، سخنگوی دانشگاه علومپزشکی اصفهان، در اینستاگرام خود نوشته است: «هرروز بدتر میشود. قرمزبودن فقط یک رنگ نیست؛ برای ما رنگ ازدستدادن عزیزانمان است. نمیدانم چرا آژیر قرمز به صدا درنمیآید!» این در حالی است که در هفته گذشته محدودیتهای کرونایی مانند تعطیلی مقاطع آموزشی و نیمهتعطیلشدن مشاغل پرخطر با تفویض اختیار از سوی ستاد ملی کرونا و وزارت کشور به استان بازگشته است.
کرونا روزبهروز وحشیتر میشود و در سطح شهر بیشتر جولان میدهد. روال زندگی شهروندان اما همچنان عادی و بدون توجه به اخطارها و هشدارهای وزارت بهداشت ادامه دارد. پارکها و معابر شهری مدام از آدم پُروخالی میشوند؛ آدمهایی که به قول خودشان دورهم جمع میشوند تا از اولین روزهای پاییزی و خنکای هوای آن لذت ببرند. پارکهای حاشیه رودخانه و خیابان چهارباغ عباسی دمبهدم غروب، غلغله است و عابران پیاده ماسک بر صورت بهصورت گروهی در حال تردد یا خوردن بستنی و فستفود هستند، بدون اینکه از کرونا ترس و واهمهای داشته باشند؛ چرا که اگر قرار بود ویروس بگیرند تا الان گرفته بودند. این جمله را سعید میگوید؛ پسر 16سالهای که به همراه سه دوست دیگرش تنگ هم روی چمنها نشستهاند و قلیان میکشند و هیچکدام ماسک بر چهره ندارند.
نزدیک به دو ماه از قرار گرفتن اصفهان در وضعیت قرمز گذشته و این استان هنوز نتوانسته از شرایط حادِ کرونایی خلاصی یابد. اگرچه چندی پیش، طاهره چنگیز که ریاست دانشگاه علوم پزشکی اصفهان را بر عهده دارد، در نشست مجازی خود با خبرنگاران، میزان مرگومیر ناشی از ابتلا به بیماری کووید19 در استان اصفهان را پایینتر از میانگین کشوری خواند؛ اما حالا و با گذشت تنها چند هفته از اظهارنظرهای این مسئول، نام این استان به عنوان رکورددار کرونا در کشور سرخط رسانهها شد و در خروجی خبرگزاریها قرار گرفت. آماری که نشان میدهد، مرگ کرونایی در کمین اصفهان نشسته؛ چرا که صحبتهای اخیر بهروز کلیدری، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی و عضو ستاد مقابله با کرونا از افزایش سه برابری آمار مرگومیر ناشی از ابتلا به بیماری کووید19 در اصفهان حکایت دارد؛
آمدن کرونا و گذشت چند ماه از همسفره شدنش با مردم جهان، باعث شده مسئولان و مدیران شهرها به مسائل و مباحث مختلفی توجه کنند. از جمله این مسائل، تولید انبوه زبالههای آلوده به این ویروس خطرناک در بیمارستانها و منازل شخصی افراد مبتلا به آن است؛ زبالههایی که هر کدام چند برابر یک فرد مبتلا به ویروس کرونا، قادر به انتقال این ویروس به جـمع زیادی از افراد سالم هستند. از ماسک سادهای که در اثر غفلت یک شهروند در گوشهای از خیابان افتاده تا زبالههایی که مستقیما از سوی بیمارستانهای پذیرای این بیماران به صورت روزانه تولید میشوند، همه باید با مدیریت صحیح و راهکارهای مناسب از سطح شهر جمعآوری شده و به طرز صحیحی نابود شوند؛ اما اینکه شهرداری اصفهان به عنوان متولی اصلی تأمین نظافت شهر از انواع آلودگیها چه تدبیری برای جمعآوری و دفن این زبالههای آلوده اندیشیده، پرسشی است که پاسخ آن را از رئیس اداره خدمات شهری شهرداری اصفهان خواستیم.
در شرایط کنونی و با شیوع کرونا، تغییرات زیادی در سبک زندگی شهروندان به وجود آمد. این تغییرات همه اقشار جامعه را در بر میگیرد و زنان در ایفای نقشهای خود تغییرات زیادی را تجربه میکنند. ازآنجاکه در باور عموم مردم، انجام امور خانه برعهده زنان است، این امر بهقدری بدیهی تلقی شده که زنان نیز این نقش را پذیرفته و در همه شرایط مبادرت به انجام این امور بهعنوان وظیفه کردهاند.
شیوع ویروس کرونا، پررونقترین فصل سال برای بیشتر مشاغل را به بدترین روزها تبدیل کرده است. شیوع این ویروس توانسته باغتالارها و آژانسهای گردشگری را به تعطیلی بکشاند.
با آغاز به کار مشاغل مختلف بعد از مدتها تعطیلی به دلیل شیوع کرونا، چایخانهها هم مثل باقی محیطهای جمعی از توی لاکشان درآمدند و دوباره صدای قلقل قلیانها بلند شد. مکانهایی معاشرتی با میزان مشتری بالا که معمولا فضاهایی سربسته دارند و تهویههای نامناسب و پر از دود و خوش مکانی برای رشد و تبادل این ویروس منحوس!
نوسان بازارهای مختلف، پای بسیاری از افراد را به این بازارها باز کرده است. بسیاری از مردم بهدنبال این هستند تا با تبدیل سرمایههای هرچند خرد خود به طلا، ارز، مسکن، خودرو و… از دور رقابت در کسب بازدهی خارج نشده و ارزش داراییشان را حفظ کنند.
زنگ هشدار دوباره به صدا درآمده و دلهره و اضطراب به جان مردم دویده است. عضو کمیته کشوری کرونا میگوید تاکنون 18میلیون نفر در کشور به بیماری کووید19 مبتلا شدهاند. روزانه نزدیک به 100نفر نیز در بیمارستانهای اصفهان پذیرش میشوند و 9شهرستان این استان در مرز هشدار قرارگرفته و از امروز هم بنا به دستور دولت و بهمنظور جلوگیری از سیر صعودی آمار مبتلایان به ویروس کرونا، زدن ماسک در مکانهای عمومی اجباری شده است؛ اجباری که با تأخیر آغاز شد و البته هنوز سازوکار دقیق آن مشخص نشده است.