عباس میرزایی، نقاش اصفهانی، در آثارش شهرهایی میسازد که میان واقعیت و خیال معلقاند؛ شهرهایی پر از خانهها و شهرها، چهرههایی که گویا کودکان کشیدهاند، پرندهها و ماهیهایی که در میان خطوط درهمتنیده و رنگهای زنده، روایتگر تضادهای زندگی امروزند. در نقاشیهای او، فرمهای نزدیک به نقاشی کودکان و نگارگری ایرانی با بیان اکسپرسیو و نشانههای نمادین ترکیب شدهاند.