روزهای ابتدایی اسفند 98؛ زمانی که کرونا، مهمان ناخوانده ما ایرانیها شد و نخستین تبعاتش را در زمینه شــغـلــی، بر ســیــنــمــا و سینماگران گذاشت. سینماها بهعنوان نخستین پــایــگاههــای اجتمــاعی، تعطیل و گروههای فیلمبرداری از ادامه کار منع شدند. درحالیکه همه چشم به بازگشایی سینماها و ادامه فعالیتها در روزهای آخر اسفند داشتند، اما این خوشبینی، برای گروههای فیلمبرداری تا اردیبهشتماه و برای سینماداران تا تیرماه امسال بهطول انجامید.
آخرین جمعه ماه نوامبر، به «جمعه سیاه» مشهور است؛ روزی که از این پس برای سینمای ایران نیز سیاه است. سینمای ایران که در روزگار کرونا عزیزان بسیاری را از دست داده، حالا در اتفاقی ناگوار، داغدار «پرویز پورحسینی» است؛ بازیگری که دوهفته پیش خبر بستری شدن او در بیمارستان، دل بسیاری از دوستدارانش را لرزاند. پسرش اما خیال همه را راحت و بارها اعلام کرد که ضریب هوشی استاد بالاست و روحیه او برای مقابله با کرونا، ستودنی است. چند روز بعد نیز اعلام شد که مشکل اصلی رفع شده و مشکل چندانی وجود ندارد.
پرویز پورحسینی بازیگر مطرح سینما، تئاتر و تلویزیون ایران که از چندی پیش بهدلیل ابتلا به کرونا در بیمارستان بستری و تحت مراقبت ویژه قرار داشت، بامداد امروز جمعه ۷ آذر بر اثر ابتلا به کرونا و در سن ۷۹ سالگی چشم از جهان فروبست.
دادههای سینمایی استان اصفهان طی 35 سال اخیر، نشانگر یک حرکت سینوسی است. از اوایل دهه 60 تا اواخر دهه 70، دوران شکوه و استقبال از سینماها بود. اما سینماها از ابتدای دهه 80 تا ابتدای دهه 90 هم پای سینماهای کشور و مخاطبان آن، افت عجیب و راکدی را تجربه کرد و از سال 93 تا به امروز، پیشرفتهای چشمگیری را بهخصوص در حوزه سخت افزاری به خود دید؛ تا جایی که رتبه اصفهان را به لحاظ تعداد ناوگان سینمایی، به ردیف دوم کشوری ارتقا داده و وضعیت مطلوبی برای سینماها و مخاطبان این استان فراهم آورده است.
کارگردان و نویسنده: گرتا گرویگ
بازیگران: سیروشا رونان، لاری میت کالف، تریسی لتس، لوکاس هجز، تیموتی شلمی
ژانر: کمدیدرام، داستان بلوغ
اگه گذشته رو از دست بدیم چه جوری خودمونو بشناسیم؟
خوشههای خشم، جان اشتاینبک
آیین بــهـرهبـــرداری از پـــروژههــــای عـــمـــرانــــیخــــدمــاتـی منطقه11 شهرداری اصفهان، 29مهر بهصورت مجازی و با حضور مدیران شهری و اهالی رسانه برگزار شد. افتتاح رسمی سینما «مهتاب» بهعنوان اولین و مجهزترین سینمای غرب اصفهان که همزمان با برپایی سیوسومین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان اصفهان انجام شد، از مهمترین بخشهای این آیین بود. همچنین عملیات تملک، آزادسازی و احداث «خیابان کاتب اصفهانی» بهعنوان دیگر پروژه منطقه11 شهرداری اصفهان در این آیین آغاز شد.
امروز همزمان با سی و سومین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان سینما مهتاب، اولین و مجهزترین سینمای غرب اصفهان با حضور شهردار و اعضای محترم شورای اصفهان افتتاح شد. همچنین کلنگ پروژههای عمرانی خدماتی منطقه_۱۱ شهرداری اصفهان نیز زده شد.
بسیاری از ما حتی نسلهای جوانتر نصرالله وحدت را در قالب همان پسر خوشقلب فقیر فیلمهای دهههای 40 و 50 به یاد میآوریم. زمانی که مانند نمایندهای از طبقه خاصی از مردم با یک دختر پولدار آشنا میشد و این آغاز ماجرا بود. وحدت در بیش از 43 فیلم حضور پیدا کرد که در بسیاری از آنها در کسوت بازیگر و کارگردان حضور داشت و بهجرئت میتوان او را یکی از محبوبترین بازیگران قبل از انقلاب ایران دانست اما خاستگاه این بازیگر اصفهانی پرکار سینما که شب گذشته در سن 95 سالگی درگذشت؛ تئاتر بود.
روزگاری، چهارباغ را بهجای مغازههای فستفودی به سینماهایش میشناختند: 10 سینما که مردم بیشتر با دوچرخه، کالسکه و پیاده خودشان را به آنها میرساندند و احتیاج به پارکینگ و فکرکردن به آن نبود. به مناسبت 21 شهریورماه، روز ملی سینما، به منابع روزنامهای مراجعه کردیم تاشما را به یک سینماگردی دعوت کنیم.با مراجعه به منابع روزنامهای مشاهده میکنیم که از سال 1308 خورشیدی خبرهایی از سینما «مایاک» در چهارباغ و سپس نامهایی از سینماهای سپه، ایران، شاهپور و هما به میان آمده است. به همین ترتیب سینماهای دیگری در چهارباغ سر برآوردند. در اسفند 1343 سینما «چهارباغ» و دو سال بعد، یعنی در تیر 1345، سینمای بزرگ «نقشجهان» در این خیابان افتتاح شد.
خیلی چیزها از کودکی و نوجوانی یادم نمانده است. آنوقتها یادداشت روزانه نمینوشتم، اینستاگرام و فیسبوک هم نبود و خیلی چیزهایی را که نباید فراموش کردم. برخلافِ چیزهایی که ماندند و با اسید هم از ذهنم پاک نمیشوند. اولین مواجهه من با پرده سینما کِی بود؟ خوب یادم نیست. من در اراک بزرگ شدم و آنوقتها اراک فقط یک سینما داشت: سینما فرهنگ در باغ ملی. روی صندلیها مینشستم و صدای هیچ فیلمی را خوب نمیشنیدم.
دومین نشست حسین انتظامی، رئیس سازمان سینمایی، پس از یک سال و چند ماه در حالی بهصورت مجازی برگزار شد که همهگیری ویروس کرونا از اسفندماه سال گذشته سینمای ایران را وارد دورانی بحرانی کرده است. تعطیلی سینماها، نگرانی از وضعیت معیشتی سینماگران، ادامه تولید فیلمها باوجود دستور به لزوم رعایت فاصله اجتماعی، تکلیف جشنوارههای سینمایی در دوران کرونا و حرفوحدیثها درباره اکران آنلاین و سامانههای« vod » تنها بخشی از چالشهای سازمان سینمایی در شش ماه گذشته بوده است.