خم ابروی یار

در آن روز که فضای شهر آکنده از حزن و اندوه بود، هرکس گوشه‌ای غرق در خلوت و حال خویش بود؛ اما حضور این فرد تفاوت عجیبی داشت. حالت چهره و نگاهش به‌گونه‌ای بود که گویی با تمثال حضرت آقا سخن می‌گوید و درددل‌هایش را واگویه می‌کند.