چهارباغ تنها یک خیابان نیست. این گذر مهم و تاریخی یک اثر ثبت شده ملی هم محسوب میشود. اما توجه و رسیدگی به این خیابان و اجرای طرحهای مختلف برای زیباسازی آن تا کجا باید باشد؟ این مطلب پاسخی است به این پرسش مهم که در سال 1346 داده شده است. چهارباغ در دوران معاصر هم نقطه قوت مدیریت شهری بوده است و هم نقطه ضعف آن. مدیریت و رسیدگی به این خیابان مهم یک حد و مرز خاصی داشت که نه میشد از آن کوتاه آمد و نه میشد از آن خط بسیار گذر کرد.
مسیر گردشگری معماری اصفهان را از کجا باید آغاز کنیم؟ آشنایی با تهرنگ میدان نقش جهان و شگفتانههای ساخته شده در این میدان، مسیری کهن از این میدان تا میدان کهنه، آشنایی با نقوش تزئینی مساجد اصفهانی و ورود به پردیسهای ایرانی به قصد گذر از پلهای صفوی برای نشستن به تماشای تلفیقی از هنر ایرانی و هنرمندان ارامنه در جلفا مسیری جذاب از معماری این شهر را به جهانگردان معرفی میکند.
هر جهان، وجهههای خاص خویش را داراست؛ «جهان سنت» وجوهی دارد و «جهان مدرن» وجوهی دیگرگونه. این وجوه، در علم، دین، هنر، سبک زندگی و… مشهودند، اما شاید بتوان عنوان داشت اساسیترین وجه تمایز این دو جهان، تمایز «انسان» برآمده از هر عصر است؛ بدین معنا که «خواجه حافظ شیرازی» و «مهدی اخوان ثالث» علیرغم همصنف بودن، متعلق به دو جهان متمایزند؛ همانگونه که «هراکلیت» و «کانت» نیز هم. حافظ، مخلوق جهان سنت است و در عین حال خالق آن؛ همانگونه که کانت برخاسته از عصر مدرن است و همزمان، تداومبخش آن. به عبارت رساتر، هر جهان، انسان مختص خویش را دارد.
قصر، با شکوه و جلالش، تنها نشسته است در میان دشت گندم. عمارت کلاهفرنگی حالا دیگر خیلی قامتش خم شده است، اما شکوهش همچنان پابرجاست. قصری که حکایت از روزگار نهچندان دوری میکند، خاک گرفته و دلمرده، اما هنوز استوار به تماشا دعوتمان میکند. گورت از ناحیه قهاب در شرق اصفهان واقع شده است و ابنیه تاریخی زیادی را در خود جای داده است.
در 1340 یعنی درست شصت سال پیش، اوضاع شهر اصفهان چگونه بود؟ اگر بخواهیم یک شمای کلی از شهر داشته باشیم، باید به سراغ مهمترین سازمان مدیریت شهری، یعنی شهرداری، برویم و ببینیم در چه کار است. با مراجعه به روزنامههای آن دوران، پیبردیم شهرداری در این سال چه میکرده است.
در قسمت ششم یادداشتهای «درددل آثار و ابنیه تاریخی اصفهان» منتشرشده در سال 1344 نوروز جمشاد به سراغ خیابان مطهری رفته و از آنجا راهی سی و سهپل میشود. تاکنون دو قسمت از یادداشتهای منتشرشده در روزنامه اصفهان در دهه چهل با عنوان «درد دل آثار تاریخی اصفهان» به چاپ رسیده است. این مطلب حاوی دادههای بسیار جالب و ارزشمندی راجع به اوضاع این آثار و ابنیه از زبان خودشان است. ما در این قسمت به سی و سهپل و اطراف آن میپردازیم.
رنها پیش از آنکه اصفهان بر محور نقشجهان تولدی دوباره پیدا کند، محلههای این شهر کهنسال، پیرامون میدان عتیق گسترش یافـتـه بودند. محلههایی باســتــانـــی که از اسامی و افسانههایش معلوم است در دوره پیش از اسلام نیز زنده و پویا بودهاند. سنبلستان یکی از همین محلههای افسانهای است. محلهای که فرهنگعامه بسیار غنی دارد و روایتهای تاریــخـیاش از دورههــای ساسانی تا قاجار را شامل شـــده و دهانبهدهان نقل میشود. رکــابزدن در کوچهپسکوچههای سنبلستان مثل پاروزدن در دریای هــمـیــن روایتها و افسانههای عامیانه است.
دو نمایشگاه عکس اصفهان در قالب ابتکار «شهروند دیپلمات» در روسیه برپا شده است. این نمایشگاهها با عنوان «اصفهان، شکوه معماری ایرانی» و «اصفهان، مهد همزیستی مسالمتآمیز ادیان» در قالب ابتکار «شهروند دیپلمات» اداره روابط بینالملل شهرداری اصفهان از ۱۵ شهریور ماه به ترتیب در کاخ موزه تزارها (کاخ کاترین) و موزه تاریخ ادیان روسیه […]
«بنویسید، فیلم بگیرید، طراحی کنید و برنده شوید!» این روایت موجز مسابقهای (IGF 2021 Award) است با عنوان اینترنت من در آینده (My Internet of the Future) که بخشی از پروژه مجمع نظارت بر اینترنت سازمان ملل متحد (UN Internet Governance Forum) محسوب میشود.
با نزدیکشدن به فصل کویر و آغاز تورهای کویری و افزایش گروههای آفرود، لزوم پرداختن به بحث فرهنگ کویرنوردی بیش از گذشته احساس میشود. ازاینرو با مهرداد قزوینیان، کویرنورد قدیمی و از پیشکسوتان این حوزه، به گـفـتوگـو نشستیم و درباره تــجــــربـیـاتــش از عمق کویری ایران و اکتشافاتش صحبت کردیم و در ادامه به بحث درباره آسیبها، لزوم فرهنگسازی و آینده گردشگری کویر در ایران پرداختیم. جا دارد این نکته را هم گوشزد کنیم که کویرنوردی باید در عین احترام به طبیعت و حفظ محیطزیست کویر انجام شود؛ نکتهای که قزوینیان نیز بر آن بسیار تأکید دارد.
شاید تاکنون مقرنسکاری را جزئی از آرایههای تزیینی یک بنا میدانستید؛ اما در این سفر مکتوب برایتان تعریف میکنیم که مقرنس فقط یک نوع تزیین نیست! این مطلب درنگی است برای سفر در مسیر شناخت تزیینات مقرنس معماری ایران؛ سفری پرشور و پررمزوراز در مسیر «دکان داوود» در سرپل ذهاب، «مقبره صخرهای داوود دختر» در فارس، «آتشگاه پاسارگاد»، «کاخ سروستان»، «طاقبستان»، «مقبره امیراسماعیل سامانی» در بخارا، «برج رزگت» ساری، «گنبد عالی ابرقو» در شهرستان ابرکوه یزد، «گنبد کبود مراغه»، «مدرسه خرگرد»، ایوانهای «مدرسه خرگرد» یا غیاثیه خراسان، «مقبره شیخ عبدالصمد» در نطنز، «مــسجــد جامــع اردبــیــل»، گنبدخانههای «تاجالملک» و «نظامالملک» در «مسجدجامع عتیق اصفهان»، بالای ورودی «مسجدجامع عباسی اصفهان»، سرستونهای چوبی ایوان «عمارت عالیقاپو»، سرستونهای «عمارت چهلستون»، مقرنسهای «مدرسه کارگران»، مدخل «مدرسه چهارباغ» و ایوان «مسجد علیقلیآقا»، بنای «هفتتنان» شیراز و محراب تالار مربع جنوبی «مسجد سپهسالار».
با ورود به حیاط مسجد جامع و دیدن نخل، به این فکر میکنم اگر سرم را روی تک تک آجرهای بنا بگذارم، اگر این آجرها توان سخن داشتند با من چه میگفتند از روزگاری که دیدهاند، از روزها و شبهایی که نخل در این حیاط چرخیده و مردم عزاداری کردهاند تا حالا که چند سالی است نخل برای محافظت در گوشه ایوان شمالی جا گرفته و اهالی نخل دیگری برای برپایی مراسم ساختهاند. اینکه روستای پوده، در بیست کیلومتری شمــــال شهرســـتان دهاقان، تنها روستای اطراف اصفهان است که مراسم نخلگردانی دارد، من را بر آن داشت تا شرح آن را با شما بازگویم. اما فقط مراسم نخلگردانی نیست که میتواند بهترین دلیل شما برای سفر به پوده باشد، میراث مهم و جاذبههای گردشگری این منطقه باعث شدهاند که پوده در همه مواقع سال مقصد جذاب سفرهای کوتاه اصفهانیها باشد.