به گزارش اصفهان زیبا؛ وارد امامزاده شاهمیرحمزه(ع) میشوم. حیاطی بزرگ و روحنواز، پیش روی زائران گسترده است. گلدستهها و گنبد سبزرنگ امامزاده از دوردست همچون نگینی درخشان بر آسمان اصفهان خودنمایی میکنند و نوای دلنشین مناجات از فراز گلدستهها در فضا میپیچد.
دورتادور حرم با آینهکاریهای چشمنواز آراسته شده است؛ گویی هزاران ستاره بر دیوارها نشستهاند و هر پرتو نور را به جلوهای از معنویت بدل میکنند. حمزه بن محمد بن حسین بن علی بن حسین بن محمد الدیباجبنامامجعفرصادق(ع) معروف به امامزاده شاهمیرحمزه، در قریه فرسان از روستاهای شمالی اصفهان به خاک سپرده شد؛ اما با گسترش شهر اصفهان، اکنون در خیابان سروش و چهارراه عسکریه قرار دارد.
این بقعه که سالها مأمن دلهای عاشق و پناهگاه رهروان طریق اهلبیت(ع) بوده، همچنان عطر تاریخ و معنویت را در خود حفظ کرده است. در کتاب «مزارات اصفهان» نوشته سیدمصلحالدین مهدوی، درباره این امامزاده قابل شأن و منزلت آمده است که در پیرامون این بارگاه مقدس، روزگاری گورستانی کهن قرار داشت که بزرگان و دانشمندان نامداری در آن آرمیده بودند.
بعضی از آلخجند، حکیم شرفالدین حسن شفایی و آخوند محمد شفیع طالقانی معروف به (شفیعای ابرو) در این گورستان دفن بودهاند که اکنون از مقبره آنان اثری به جا نمانده است.
استاد جلالالدین همایی از این امامزاده و گورستان بازدید و شماری از قبور آن را یادداشت کرده که در کتاب خود، «تاریخ اصفهان(تکایا و مقابر)» آن را آورده است. قدمت برخی از آن قبور به قرن یازدهم و دوازدهم هجری بازمیگردد.
قبرستان شاهمیرحمزه را در سال ۱۳۳۳ خراب کردند و در اراضی آن خیابان، مغازه، منزل و دانشسرای کشاورزی(هنرستان فنی سروش) بنا شد. ساختمان قدیم این امامزاده با مصالح خشت و گل بوده که در سال ۱۳۷۵ با همت اهالی و خیران و اداره اوقاف شهرستان اصفهان تخریب و بنای جدید به جای آن ساخته شد. در سالهای اخیر نیز به همت مردم و هیئت فداییان حسین(ع)، حدود چهارهزار متر به فضای امامزاده اضافه شده و ساخت حسینیهای با نام رهبر شهید به وسعت هزار و ۵۰۰ متر مربع در دست اقدام است. مردم میتوانند با شرکت در طرح خشتهای بهشتی که توسط هیئت فداییان حسین(ع) اجرا شده است، با خرید سهم و مشارکت مالی در ساخت و وسعت این امامزاده سهیم شوند.
هرچند گذر زمان بسیاری از آثار این امامزاده را از میان برده است؛ اما خاطره مردان علم و فضیلت و زمزمه دعاهای زائران هنوز در فضای این مکان احساس میشود.
زائران با ورود به صحن امامزاده، آرامشی عمیق را تجربه میکنند؛ آرامشی که در انعکاس نور بر آینهکاریها، در طنین اذکار و مناجات و در نگاه به گنبد سبزفام حرم جلوهگر میشود. شاهمیرحمزه(ع) نه تنها یادگاری از تاریخ اصفهان، بلکه پناهگاهی معنوی برای دلهایی است که در جستوجوی امید، آرامش و توسل به خاندان پیامبر(ص) هستند.
امروزه وجود هیئت فداییان حسین(ع) و نوای دلنشین مداح اهل بیت، استاد سید رضا نریمانی و اجرای برنامههای فرهنگی و مذهبی این هیئت در امامزاده شاهمیرحمزه(ع) حال و هوای معنوی دوچندانی به این مکان داده و مأمنی برای دلدادگان به اهل بیت(ع) شده است.
