ورزش برای برخی تنها رقابت و کسب مدال نیست؛ مسیری است برای ساختن شخصیت، مسئولیتپذیری و خدمت به جامعه. محمدمهدی صالحیون، ورزشکار محله عسکریه، ازجمله افرادی است که مسیر زندگیاش از زمینهای فوتبال و فوتسال آغاز شد و به فعالیتهای فرهنگی و تربیتی در مسجد رسید.
در میان خاطرات سالهای انقلاب و دفاع مقدس، گاه روایتهایی شنیده میشود که تنها شرح یک زندگی نیست؛ روایت انسانهایی است که پیش از شهادت، با اخلاق، ایمان، مردمداری و بصیرت خود، مسیرشان را انتخاب کرده بودند.
از لحظه ورود به صحن باصفای امامزاده شاهمیرحمزه(ع)، گنبد سبزرنگ و گلدستههای بلند این بقعه متبرکه نگاه هر زائری را به خود جلب میکند.
خیابان سروش، کوی مشکین، کوچهای که محل قدکشیدن و بزرگشدنش بود. با تربیت دینی و رزق حلال بزرگ شد و پا در راهی گذاشت که راه حقیقت بود.
در روزگاری که به آموزش مهارتهای عملی و علوم کاربردی بیش از گذشته توجه میشود، برخی فعالان حوزه آموزش با ایدههای خلاقانه تلاش میکنند مفاهیم پیچیده علمی را برای نسل نوجوان و کودک قابل فهم و جذاب کنند.
وارد امامزاده شاهمیرحمزه(ع) میشوم. حیاطی بزرگ و روحنواز، پیش روی زائران گسترده است. گلدستهها و گنبد سبزرنگ امامزاده از دوردست همچون نگینی درخشان بر آسمان اصفهان خودنمایی میکنند و نوای دلنشین مناجات از فراز گلدستهها در فضا میپیچد.
جنگ تنها صدای انفجار و ویرانی نیست؛ جنگ آزمونی است برای سنجش استقامت دلها، همبستگی مردم و نقش نهادهای مردمی در حفظ آرامش و امید.
برخی آدمها در روزهای عادی، راوی زندگیاند؛ دوربین به دست میگیرند، قصهها را ثبت میکنند و لحظهها را برای تاریخ نگه میدارند. اما در روزهای بحران، نمیتوان فقط پشت دوربین ایستاد و تماشا کرد؛ باید در میدان بود، در کنار مردم، میان موکبها، در کوچههای آسیبدیده و در جمع خانوادههایی که روزگار سختی را پشت سر میگذارند.
همزمان با شیوع بیماری کرونا و از سال ۹۸، کارشان را با تشکیل گروه جهادی «نقطه اثر» شروع کردند و بعد با مباحث فرهنگی و جهاد تبیین کارشان را ادامه دادند؛ تا اینکه با توجه به شرایط، بحثهای عمرانی و محرومیتزدایی نیز به کارشان اضافه شد.
موشکهای دشمن از همان روزهای نخست، تنها خانهها را هدف نگرفته بودند؛ آرامش دلها نیز زیر آتش تهدید قرار داشت. دهم اسفند، بیستوهفتمین موکب را ثبت کردند؛ موکبی که برای خادمانش به «موقعیت ۲۷» تبدیل شد.
جنگ، تلخترین روایت زندگی انسانهاست؛ جایی که صدای انفجار، جای خنده کودکان را میگیرد و خانههایی که مأمن آرامشاند، در یک لحظه به آوار تبدیل میشوند. در جنگ، فقط ساختمانها ویران نمیشوند؛ بلکه دلها، آرزوها و امنیت مردم نیز آسیب میبینند.
در دل محله آزادان، هنرمندی رشد کرده که روایت شخصیاش از جنگ، خانواده و تصویر، به زبان عکاسی شکل گرفته است. علی نجاتبخش، متولد ۱۳۷۱، مدرس دانشگاه و دانشآموخته کارشناسیارشد عکاسی از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.