منیره فهامی

منیره فهامی

خبرنگار گروه پایداری هم‌محله

آرشیو مطالب منتشر شده
روایت همدلی از پشت ‌لنز دوربین
19 تیر 1405
گفت‌وگو با پژمان علمدارزاده، مدیر خانه هنر و فرهنگ «زَین»

روایت همدلی از پشت ‌لنز دوربین

برخی آدم‌ها در روزهای عادی، راوی زندگی‌اند؛ دوربین به دست می‌گیرند، قصه‌ها را ثبت می‌کنند و لحظه‌ها را برای تاریخ نگه می‌دارند. اما در روزهای بحران، نمی‌توان فقط پشت دوربین ایستاد و تماشا کرد؛ باید در میدان بود، در کنار مردم، میان موکب‌ها، در کوچه‌های آسیب‌دیده و در جمع خانواده‌هایی که روزگار سختی را پشت سر می‌گذارند.

همت جهادی در میدان بحران
18 تیر 1405
گفت‌و‌گو با مجتبی عزیزان، مدیر گروه جهادی «نقطه اثر»

همت جهادی در میدان بحران

هم‌زمان با شیوع بیماری کرونا و از سال ۹۸، کارشان را با تشکیل گروه جهادی «نقطه اثر» شروع کردند و بعد با مباحث فرهنگی و جهاد تبیین کارشان را ادامه دادند؛ تا اینکه با توجه به شرایط، بحث‌های عمرانی و محرومیت‌زدایی نیز به کارشان اضافه شد.

موقعیت بیست‌وهفت!
18 تیر 1405
گفت‌وگو با مهدیه نقش‌زن، فعال فرهنگی و عضو شورای مرکزی موکب «ایران‌همدل»

موقعیت بیست‌وهفت!

موشک‌های دشمن از همان روزهای نخست، تنها خانه‌ها را هدف نگرفته بودند؛ آرامش دل‌ها نیز زیر آتش تهدید قرار داشت. دهم اسفند، بیست‌وهفتمین موکب را ثبت کردند؛ موکبی که برای خادمانش به «موقعیت ۲۷» تبدیل شد.

روایت جهادگران سازنده شهر
18 تیر 1405
گفت‌و‌گو با محمد محمدی، مسئول قرارگاه جهادی جنگ رمضان

روایت جهادگران سازنده شهر

جنگ، تلخ‌ترین روایت زندگی انسان‌هاست؛ جایی که صدای انفجار، جای خنده کودکان را می‌گیرد و خانه‌هایی که مأمن آرامش‌اند، در یک لحظه به آوار تبدیل می‌شوند. در جنگ، فقط ساختمان‌ها ویران نمی‌شوند؛ بلکه دل‌ها، آرزوها و امنیت مردم نیز آسیب می‌بینند.

ثبت تصویری آثار جنگ رمضان
2 خرداد 1405
گفت‌وگو با علی نجات‌بخش، مدرس و هنرمند عکاس محله آزادان

ثبت تصویری آثار جنگ رمضان

در دل محله آزادان، هنرمندی رشد کرده که روایت شخصی‌اش از جنگ، خانواده و تصویر، به زبان عکاسی شکل‌ گرفته است. علی نجات‌بخش، متولد ۱۳۷۱، مدرس دانشگاه و دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد عکاسی از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.

سه موشک برای یک نفر!
2 خرداد 1405
گفت‌وگو با حاج ابوالقاسم نصر آزادانی، همسر، پدر، پدرشوهر و پدربزرگ شهیدان خانواده نصر آزادانی

سه موشک برای یک نفر!

باید می‌رفتند؛ درست مثل بیست شبِ پیش از آن. باید می‌رسیدند به وعده‌گاه عاشقان؛ به همان موکب فلکه جهاد که هر شب، چراغ دلشان آنجا روشن می‌شد.

جایی برای پیوند فرهنگ و معنویت
31 اردیبهشت 1405
گفت‌وگو با حسین‌پناهی، مدیر خانه فرهنگ آزادان و کانون خدمت رضوی حب‌الائمه

جایی برای پیوند فرهنگ و معنویت

در دل محله‌ای که روزهایش با همهمه کودکان و رفت‌وآمد اهالی می‌گذرد و شب‌هایش با خاطره جنگ رمضان گره‌ خورده، مکانی قرار است مرهمِ همین خاطره‌ها باشد؛.

موکبی از جنس خدمت و همدلی
15 اردیبهشت 1405
گزارشی از موکب مردمی شهرک قدس

موکبی از جنس خدمت و همدلی

از سه‌راه ملک‌شهر که به سمت خیابان پاسداران می‌رویم، در دل خیابان پاسداران، روبه‌روی پمب بنزین مارچین، موکبی برپا شده که چون نگینی درخشان، قلب‌ها را به سوی خود می‌خواند. هشت غرفه رنگارنگ که هر کدام با قصه‌ای و فعالیتی، چون هشت بال پرواز، فضایی از همدلی و خدمت را به نمایش گذاشته‌اند.

دی‌‌ماه و داغ جوانی پای کار
15 اردیبهشت 1405
روایتی از شهید حامد آذربایجان، شهید اغتشاشات د‌ی‌‌ماه از زبان مادر و دوستش

دی‌‌ماه و داغ جوانی پای کار

گاهی در شلوغی زندگی، آدم‌هایی کنارمان هستند و آن‌قدر ساده و بی‌ادعا خدمت می‌کنند که حضورشان را عادی می‌بینیم؛ اما وقتی ناگهان از میان ما می‌روند، تازه می‌فهمیم چه ستون آرام و بی‌صدایی را از دست داده‌ایم.

از میز مچ‌اندازی تا عطر قهوه
15 اردیبهشت 1405
روایتی از قهرمان جهان، وحید رضاخانی، در دل شهرک قدس

از میز مچ‌اندازی تا عطر قهوه

در دل شهرک قدس، جایی میان بوی قهوه تازه‌ آسیاب‌شده و صدای آرام فنجان‌ها بر پیشخوان چوبی، قهوه‌خانه‌ای هست که بیش از یک مغازه‌ معمولی‌ است.

نانوایی در خط مقدم
15 اردیبهشت 1405
گفت‌و‌گو با محمدرضا رضاخانی، جانباز دفاع‌مقدس

نانوایی در خط مقدم

در گوشه‌ای از شهر، در میان هیاهوی خیابان‌ها و صداهای روزمرگی، مردی فرمان خودرویی ساده را در دست دارد؛ اما پشت این فرمان و مسافرکشی، دنیایی از غیرت و ایمان پنهان است.

شهادت در ۲۱ سالگی؛ میراث دو برادر
7 اردیبهشت 1405
گفت‌وگو با پدر و مادر شهیدان سید محمد و سید محسن کاظمی

شهادت در ۲۱ سالگی؛ میراث دو برادر

در دل محله کوجان، جایی میان خانه‌ها و کوچه‌هایی که بوی خاطره می‌دهند، خیابانی آرام نشسته است که نام شهیدان کاظمی را بر خود دارد؛ سید محمد و سید محسن کاظمی. این نام‌ها تنها نشانی یک مسیر نیستند؛ ردّ قدم‌هایی‌اند که سال‌هاست در حافظۀ مردم مانده‌اند.