به گزارش اصفهان زیبا؛ گاهی علاقهای که در کودکی در جان آدمی ریشه میدواند، سالها بعد به مسیری برای زندگی تبدیل میشود؛ درست مثل صدای قرآنی که از کودکی در خانهای شنیده میشود و آرامآرام دل کودکی را با کلام خدا مأنوس میکند.
برای محمدحسام رشادی، قاری و مدرس قرآن محله ارغوانیه، قصه انس با قرآن از همینجا آغاز شد؛ از خانه و از صدای پدری که خود قاری قرآن بود.او هنوز کودک بود که تلاوتهای پدر را میشنید و به خواندن قرآن علاقهمند شد. شنیدن آن صدا برایش تنها یک تلاوت ساده نبود؛ جرقهای بود که بعدها مسیر زندگیاش را تغییر داد. پدر و مادرش نیز در تمام سالهای این مسیر، مشوق و همراه او بودند؛ از حضور در کلاسهای قرآن گرفته تا شرکت در مسابقاتی که گاهی خارج از شهر برگزار میشد و پدر، همراه همیشگی او بود.
با او به گفتوگو مینشینیم تا از موفقیتهایش بیشتر بشنویم.
از دوم ابتدایی فعالیت قرآنیام را شروع کردم
متولد سال ۱۳۸۵ هستم؛ فرزند اول خانواده و دانشجوی رشته حقوق. فعالیت قرآنیام را از کلاس دوم ابتدایی و با حضور در کلاسهای دارالقرآن کریم آغاز کردم و از همان سالهای نخست، این مسیر را به صورت مستمر ادامه دادم.
مشوقین اصلی من، پدر و مادرم بودند
من در خانوادهای مذهبی و قرآنی رشد کردم. پدرم در گذشته قاری قرآن بود و امروز نیز به مداحی مشغول است. همین فضای قرآنی خانواده باعث شد علاقهام به تلاوت، از سالهای کودکی شکل بگیرد. مشوق اصلی من در این راه پدر و مادر و خانوادهام بودند. آنها همیشه من را در این مسیر پشتیبانی کردهاند. برای شرکت در مسابقات خارج از شهر، پدرم همیشه من را همراهی میکند و دعای خیر پدر و مادرم همیشه بدرقه راهم بوده است.
افتخار شاگردی در محضر اساتید قرآن
افتخار بهرهمندی از محضر استادانی همچون تربتیان، بشیری و ربانی را داشتهام و از تجربه و راهنمایی آنها در مسیر تلاوت استفاده کردهام. نخستین استادم، استاد تربتیان بود؛ استادی که از همان سالهای نخست، هر هفته در محفل قرآنی ایشان شرکت میکنم و از راهنماییهایشان بهره میبرم.
سبک قرائت من سبک استاد مصطفی اسماعیل است
استاد ربانی در آموختن سبک مصطفی اسماعیل برایم نقش مهمی داشته است. از سوی دیگر، استاد کرباسی پس از تست صدا، قدرت و جنس صدایم را مناسب برای تقلید از استاد مصطفی اسماعیل دانست و همین موضوع باعث شد تلاوت سورههای بقره و مائده را با سبک این استاد بزرگ آغاز کنم.
شش ماه دوری از تلاوت
در دوران کودکی، علاقه زیادی به فوتبال داشتم و در جریان بازیها زیاد فریاد میزدم؛ این موضوع باعث آسیب به حنجرهام شد و من را برای مدتی از تلاوت دور کرد. پس از این اتفاق، حدود شش ماه نتوانستم قرآن بخوانم؛ اما این دوری پایان مسیر نبود و بعد از گذشت این مدت دوباره به تلاوت بازگشتم.
از ده سالگی وارد موسسه قرآنی بینه شدم
از حدود ۱۰ سالگی وارد مؤسسه قرآنی بینه شدم و پس از پشت سر گذاشتن مراحل آموزشی، فعالیت خود را در این مجموعه ادامه دادم. استاد بشیری نیز از جمله استادانی بود که در این مسیر به من کمک کرد و همچنین فرزندشان، علی بشیری، نیز در مسیر قرآنی بسیار همراه و یاریرسانم بود.
از مسابقات قرآن تا صدایی که از شبکه اصفهان پخش شد
هر سال در مسابقات سازمان اوقاف شرکت میکنم و در سالهای گذشته توانستم در رشتههای قرائت و اذان رتبههای اول و دوم را به دست آورم. امسال نیز در رشته اذان مسابقات سازمان اوقاف موفق به کسب رتبه چهارم شد. در مسابقات تلویزیونی «اسراء»، شبکه قرآن و معارف سیما نیز شرکت کردم و در مرحله مقدماتی این مسابقات که در شهر قزوین برگزار شد، رتبه چهارم را به دست آورد.
در مسابقات قرآن و عترت آموزش و پرورش در سطح کشوری نیز موفق به کسب مقام شدم و از مهمترین موفقیتهایم کسب رتبه اول مسابقات کشوری اذان در مقطع یازدهم و رتبه سوم مسابقات کشوری قرائت قرآن کریم در مقطع نهم است. یکی از خاطرات ماندگارم، پخش صدای اذانم از صدا و سیمای مرکز اصفهان و شبکه اصفهان در ماه مبارک رمضان بود؛ اتفاقی که آن را تجربهای ارزشمند و افتخاری بزرگ میدانم.
آرزویی برای تلاوت در محضر رهبر انقلاب
با وجود موفقیتهایی که در این سالها به دست آوردم، همچنان خودم را در ابتدای مسیر میدانم و برای آینده، آرزوهای بزرگی دارم. یکی از مهمترین آرزوهایم این است که روزی بتوانم در محضر رهبر معظم انقلاب اسلامی، آیتالله سیدمجتبی خامنهای، به تلاوت قرآن بپردازم و تلاوتی شایسته ارائه دهم.
آرزوی دیگرم، حضور در حرم مطهر علیبنموسیالرضا(ع) و قرائت قرآن، مکبری و اذان در آن فضای معنوی است. حضور در برنامه قرآنی «محفل» نیز یکی دیگر از آرزوهایم است. این برنامه توانسته ارتباط خوبی میان قرآن، نسل جوان و خانوادهها ایجاد کند.حضور در چنین فضایی فرصتی ارزشمند برای خدمت بیشتر به قرآن است.
خاطرهای که هیچگاه فراموش نمیشود
یکی از خاطراتی که هنوز برایم رنگ و بوی خاصی دارد، به ۱۲ سالگیام بازمیگردد؛ زمانی که در ماه مبارک رمضان همراه خانواده به مشهد رفته بودیم. آن روزها آرزوی بزرگی در دل داشتم؛ اینکه بتوانم در برنامههای حرم مطهر امام رضا(ع) شرکت کنم، قرآن بخوانم و روزی خادم حرم شوم. در یکی از برنامههایی که برای نوجوانان برگزار شده بود، فرصت تلاوت پیدا کردم. پس از اجرا، چند جایزه به من هدا شد که یکی از مهمترین آنها مفاتیح حرم علیبنموسیالرضا(ع) بود. از آن روز به بعد با این مفاتیح انس زیادی پیدا کردم و همیشه از آن استفاده میکنم. دیگر جوایز آن برنامه را نیز استفاده نکردم و به عنوان یادگار نگه داشتهام.
قرآن فقط برای کسب مقام نیست
در کنار تلاوت قرآن و اذان، به ورزش فوتبال، شنا و کشتی علاقهمند هستم و در این رشتههای ورزشی فعالیت دارم. همچنین در بخشهای مختلف فعالیت قرآنی نیز حضور دارم. اکنون به عنوان قاری، مؤذن، استاد و مدرس قرآن و مجری برنامههای فرهنگی و قرآنی فعالیت میکنم و اجرای برنامههای میادین شهر و تجمعات شبانه مردم را نیز بر عهده دارم. به نظر من قرآن تنها به مسابقه و کسب رتبه محدود نمیشود. هدف من این بوده است که قرآن را در زندگی خود جاری کنم و آنچه را از استادان و بزرگان این مسیر آموخته، به نسل جدید، بهویژه کودکان و نوجوانان منتقل سازم. دوست دارم تا آخرین قدم در مسیر قرآن ثابتقدم بمانم و خادم کوچکی برای کلام الهی باشم.
وقتی قاری، خودش معلم نسل بعد میشود
حدود دو سال است که در مؤسسه قرآنی بینه، به آموزش صوت و لحن به کودکان و نوجوانان هفت تا ۱۴ سال میپردازم. در کنار آن، در محله ارغوانیه نیز در مسجدالمهدی و مسجدالنور به آموزش تجوید، صوت و لحن به نوجوانان حدود ۱۰ و ۱۱ ساله مشغولم. به لطف خدا ارتباط خوبی با کودکان و نوجوانان برقرار کردهام و استقبال خوبی از کلاسها شده است. علاوه بر کلاسهای گروهی، برای کودکان کوچکتر کلاسهای خصوصی نیز برگزار میکنم. شعار همیشگی در کلاسهایم این است که؛ قرآن را یاد بگیر، تمرین کن، تکرار کن؛ موفقیت از تمرین شروع میشود.
دغدغهای درباره عدالت در مسابقات قرآنی
گاهی در برخی مسابقات، ناداوری و بیعدالتی رخ میدهد و بعضی افراد به دلیل ارتباطات یا پشتوانه مؤسسات قرآنی خاص، فرصت بیشتری برای دیده شدن پیدا میکنند. برخی گروهها و مؤسسات قرآنی در تهران بیشتر از شاگردان خود حمایت میکنند و گاهی ورود افراد مستعد از شهرهای دیگر به این مجموعهها دشوار است.وقتی یک نوجوان با صدای خوب و انگیزه فراوان تلاوت خود را ارسال میکند، انتظار دارد مورد توجه قرار بگیرد؛ چراکه بیتوجهی میتواند باعث دلسردی او از ادامه مسیر شود. این مسئله زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم تلاوت تقلیدی برای قاریان جوان، دوره سنی مشخصی دارد و معمولاً تا پیش از ۲۰ سالگی فرصت مناسبی برای این نوع تلاوت وجود دارد و پس از آن باید قاری به سمت تلاوت تطبیقی و مراحل بالاتر حرکت کند. بنابراین، از دست رفتن فرصت دیدهشدن میتواند برای یک نوجوان علاقهمند، به معنای از دست دادن بخشی از زمان طلایی آموزش باشد.
