به گزارش اصفهان زیبا؛ گاهی یک محله، تنها مجموعهای از خانهها و خیابانها نیست؛ پشت بعضی از پنجرههایش، سالها تجربه، هنر و خاطره جریان دارد. حسین پودزر، هنرمند نقاش محله شفق، یکی از همین چهرههاست؛ هنرمندی که بخش مهمی از زندگی خود را با نقاشی، تدریس و تربیت نسلهای مختلف هنرجویان و دانشجویان گذرانده و در کنار آن، بخشی از رخدادهای اجتماعی و تاریخی، بهویژه سالهای دفاع مقدس را با زبان تصویر ثبت کرده است.
پودزر متولد سال ۱۳۳۰ در شهرستان بروجرد است و در سال ۱۳۶۰ در مقطع کارشناسی نقاشی از دانشگاه هنر تهران، که در آن زمان با عنوان دانشکده هنرهای تزئینی شناخته میشد، فارغالتحصیل شد. مسیر حرفهای او اما از همان سالهای دانشجویی آغاز شده بود؛ مسیری که از نمایشگاههای دانشجویی و تجربی شروع شد و بعدها به تدریس در دانشگاه، حضور در نمایشگاههای متعدد، فعالیت در حوزه هنرهای تجسمی و خلق آثاری با موضوع طبیعت، انقلاب و دفاع مقدس رسید.حسین پودزر درباره آغاز فعالیت حرفهای خود میگوید: از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۸۴ در دانشگاه هنر تهران و دانشگاه هنر اصفهان تدریس داشتم. ابتدا بهعنوان استاد پروازی از تهران به اصفهان میآمدم و بعد به اصفهان منتقل و جزو کادر مدرسان دانشگاه هنر اصفهان شدم. تاکنون ۲۳ نمایشگاه انفرادی و گروهی داشتهام؛ نمایشگاههایی که در تهران، اصفهان، مشهد، تبریز و شهرستانهای مختلف برگزار شدهاند. اولین نمایشگاهی که در آن شرکت کردم به سال ۱۳۵۸ و دانشگاه هنر تهران بازمیگردد؛ نمایشگاهی که در آن آثاری با موضوع طبیعتگرایی ارائه کردم.آخرین نمایشگاه جمعیام در نگارخانه هامون در سال ۱۳۹۲ برگزار شد و در سال ۱۴۰۳ نیز در جشنواره شهید بهروز مرادی آثارم را شرکت دادم.
چندین بار در نمایشگاههای مربوط به سالگردهای پیروزی انقلاب اسلامی حضور داشتم و در سال ۱۳۸۰ نیز در موزه هنرهای معاصر، در نخستین نمایشگاه اساتید دانشگاه هنر اصفهان شرکت کردم. حضور در نگارستان امام خمینی(ره) و نمایشگاهی به مناسبت سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) نیز از دیگر تجربههای من بوده است.
تکنیکی که از دل شمع و خراش
متولد شد
با موضوع دفاع مقدس و جنگ نیز آثاری دارم. در بیشتر این کارها از تکنیک آب مرکب و شمع استفاده کردهام. این تکنیک، تکنیک خاص خودم است. آب مرکب را دیگران هم کار میکنند؛ اما تا به حال ندیدهام به صورتی که من انجام میدهم، شخص دیگری این کار را انجام داده باشد. این کار بیشتر به رنگ سیاه و سفید است. به این صورت که زمینه کار را با شمع کاملاً سیاه کرده و بعد طرح موردنظرم را روی آن با خراش ایجاد میکنم. تصویرهایی که از این روش در کارهایم به وجود میآمد، گاه بازتابی از طبیعت و گاه روایتی از صحنههای جنگ بود؛ تصاویری که در آنها سیاهی و سفیدی، خود به زبان روایت تبدیل میشدند.بیشتر آثارم آبرنگ است و بعد از آن تکنیک آب مرکب و شمع. رنگوروغن هم در آثارم دارم. در تکنیک آبرنگ بیشتر سوژههایم الهامگرفته از طبیعت است. در تکنیک رنگوروغن نیز به دل طبیعت میروم و بهصورت مستقیم نقاشی میکنم یا اجسام بیجان را کنار هم میچینم و مستقیم آنها را میکشم.
دو اثر برای موزه جنگ خرمشهر و آبادان
یکی از ویژگیهای آثار پودزر، سرعت در اجراست. او برخلاف شیوههایی که در آنها هنرمند بارها روی اثر ساختوساز میکند و تغییرات متعددی به وجود میآورد، تلاش میکند ارتباط خود را با لحظه حفظ کند.او میگوید: سبک بیشتر کارهای من این است که با سرعت کار میکنم و ساختوسازی روی کار انجام نمیدهم. سعی میکنم در کمترین زمان، با سرعت عمل بیشتری کار را انجام دهم. در شیوه موردعلاقه من، سرعت اجرا، بخشی از هویت اثر است.آخرین رویدادی که در آن شرکت کردم حضور در جشنواره
شهید بهروز مرادی بود؛ رویدادی که حدود دو سال پیش برگزار شد و در آن از تکنیک آب مرکب و شمع استفاده کردم. برای اختتامیه این جشنواره سفری به خرمشهر داشتیم و دو اثرم را به موزه جنگ خرمشهر و آبادان تقدیم کردم. موضوع تابلوها درباره جنگ خرمشهر بود.
در سالهای دفاع مقدس عکاسی هم میکردم و تعدادی از عکسهایم را در اختیار کتابخانه دانشگاه هنر قرار دادهام. در کنار آن، تصویرسازی چهره حضرت امام خمینی(ره) و شهدای
دفاع مقدس را نیز انجام میدادم. مدتی هم در موزه شهدای انقلاب اسلامی تهران که مربوط به بنیاد شهید بود، کار میکردم و تصاویر شهدا را میکشیدم که این کارها در موزه گذاشته شد.
تابلویی که از روایت یک شهید
شکل گرفت
در میان آثارم تابلویی وجود دارد که یکی از آثار خاطرهانگیز دوران هنریام است؛ اثری که موضوع آن شهید است و ریشه در روایتی دارد که از حضرت آیتالله خامنهای در نماز جمعه شنیده بودم. مضمون سخن این بود که شهید آنقدر نزد خداوند ارزشمند است که وقتی در میدان جنگ تیر میخورد و به شهادت میرسد، هنگام افتادن دو فرشته میآیند و زیر بغل او را میگیرند تا جسم شهید به آرامی بر زمین قرار گیرد. من همین صحنه را بهعنوان سوژه انتخاب کردم و آن را برای فارغالتحصیلی به تصویر کشیدم.
حدود دو ماه در محل دانشگاه روی آن کار کردم. این اثر را میتوانم اولین تابلویی بدانم که به نام شهید ارائه شده است. این تابلو توسط موزه شهدای تهران خریداری شد و همین اتفاق، مسیر تازهای را در زندگی هنری من رقم زد و از من دعوت به کار شد. هر هنرمندی همه آثارش را مانند فرزندان خود دوست دارد؛ اما در میان آنها برخی آثار به دلیل خاطراتی که با خود دارند، جایگاه متفاوتی پیدا میکنند.استاد پودزر، حالا دیگر به تدریس مشغول نیست و در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی محله حضور دارد. او عضو هیئت امنای مسجد امام علی(ع) است؛ اما همچنان خود را آماده انتقال تجربههای هنریاش به نسل جوان میداند.میگوید: تا به حال پیشنهادهایی برای آموزش نقاشی و طراحی در محله مطرح کردهام. اگر فضا و امکاناتی در محله به وجود بیاید و کارگاه کوچکی باشد، میتوانم به بچههای محل آموزش نقاشی و طراحی بدهم.
از دیپلم افتخار تا حضور آثار
در موزهها
کارنامه هنری پودزر، علاوه بر برگزاری نمایشگاهها و فعالیتهای آموزشی، جوایز و تقدیرهایی را نیز دربر دارد. او در نخستین نمایشگاه تجربی نقاشی و گرافیک دوسالانه کشوری که به صورت تخصصی برگزار شد، موفق به دریافت دیپلم افتخار شده است؛ همچنین در طرح «چشمانداز ۷۹» که با حضور و داوری نقاش صاحبنام، غلامحسین نامی، در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، موفق به دریافت گواهی شده است. او همچنین در دومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی نیز توسط معاون فرهنگی وزارت آموزش عالی موردتقدیر قرار گرفت.از سوی دیگر، یکی از آثار این هنرمند در موزه هنرهای معاصر تهران نگهداری میشود و آثار دیگری نیز توسط داوران برگزیده شده و در نمایشگاههای مختلف به نمایش درآمدهاند.
