چرا صنایع کوچک اصفهان بدون برندینگ محکوم به حاشیه‌نشینی هستند؟

گمنام‌های ارزش‌آفرین

وقتی نام اصفهان و صکنعت در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، ذهن اغلب کارشناسان و رسانه‌ها بی‌درنگ به سمت غول‌های نام‌آشنای فولاد، پالایشگاه، پتروشیمی و سیمان معطوف می‌شود.

تاریخ انتشار: ۱۰:۴۹ - یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵
مدت زمان مطالعه: 3 دقیقه
گمنام‌های ارزش‌آفرین

به گزارش اصفهان زیبا؛ وقتی نام اصفهان و صکنعت در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، ذهن اغلب کارشناسان و رسانه‌ها بی‌درنگ به سمت غول‌های نام‌آشنای فولاد، پالایشگاه، پتروشیمی و سیمان معطوف می‌شود؛ بنگاه‌های عظیم‌الجثه‌ای که سهم چشمگیری از آمارهای رسمی تولید، صادرات و اشتغال کلان استان را به خود اختصاص داده‌اند. اما در لایه‌های زیرین و دور از هیاهوی این صنایع مادر، نبض صدها واحد صنعتی کوچک، کارگاه‌های تخصصی و تولیدی‌های خرد در شهرک‌های صنعتی استان از محمودآباد و مورچه‌خورت گرفته تا اشترجان، نجف‌آباد و رازی در حال تپیدن است. واحدهایی با تولیداتی کیفی، مهندسی‌شده و گاه بی‌رقیب که درعین‌حال از یک بحران ساختاری ناشناختگی و فقدان هویت برند رنج می‌برند.

صنعت اصفهان برای عبور از تنگناها، افزون بر تأمین آب و اصلاح ساختار مالیاتی و بانکی، به جراحی در شیوه معرفی خود نیاز دارد.
در بازار مدرن، محصول در کارگاه تولید می‌شود، اما ارزش در ذهن خریدار شکل می‌گیرد.

تا زمانی که این معادله در صنایع کوچک اصفهان حل نشود، ارزش‌آفرینی واقعی کارآفرینان این خطه در زیر سایه سنگین گمنامی پنهان خواهد ماند.
اصفهان در حافظه تاریخی تجارت، نماد ظرافت، هنر، مهندسی دقیق و کیفیت است. صنایع کوچک اصفهان می‌توانند با هم‌افزایی هوشمندانه، از این پیشینه معتبر برای خلق برندهای تخصصی استفاده کنند؛ قابلیتی که هم‌اکنون در بسیاری از رشته فعالیت‌ها مغفول مانده است.

گذر از صادرات سنتی و مواد خام به سمت صادرات محصولات تمام‌شده صنایع خرد نیازمند اعتماد است.
مشتریان خارجی در بازارهای همسایه (از عراق و حوزه خلیج‌فارس تا آسیای میانه) محصولی را می‌خرند که اصالت، استاندارد و ضمانت آن در چارچوب یک نشان تجاری حرفه‌ای تثبیت شده باشد.

غفلت خردها از برندینگ

یک کارشناس برندینگ به اصفهان زیبا گفت: مفهوم برندینگ در صنایع بزرگ مانند فولاد، ذوب‌آهن و پتروشیمی با برندینگ در صنایع مصرفی متفاوت است.
این شرکت‌ها به طور مستقیم با مصرف‌کننده نهایی در ارتباط نیستند و بنابراین نیازی به فعالیت‌های برندینگ در سطح عمومی
ندارند. یکی از دلایل این موضوع، عدم الزام این سازمان‌ها به ایجاد ارتباط با مصرف‌کنندگان است.

کارخانه‌هایی مثل فولاد، ذوب‌آهن، خودروسازها و قطعه‌سازها قرار نیست برای عامه مردم محصول تولید کنند؛ بنابراین الزامی برای برندسازی عمومی ندارند.
رضا گنجوی تصریح کرد: در اصفهان، شرکت‌هایی که به دنبال برندسازی هستند، با چالش‌های عمده‌ای مواجه‌اند.

یکی از این چالش‌ها، کمبود نیروی انسانی متخصص در حوزه برندینگ است. درحالی‌که در تهران افرادی باتجربه در این زمینه وجود دارند، اصفهان با فقر نیروی انسانی مواجه است. تربیت و نگهداری این افراد دشوار است و وقتی‌که به سطح مدیریتی می‌رسند، تقاضا برای آن‌ها در دیگر مناطق نیز وجود دارد.

گنجوی خاطرنشان کرد: برندسازی به طور حتم نیازمند تیم‌های قوی است؛ ولی ما ضعف بسیار شدیدی در حوزه نیروی انسانی متخصص در شهر اصفهان داریم. افرادی که بتوانند همراهی بخش‌های مختلف یک سازمان را برای خلق برند ایجاد کنند؛ از خدماتش گرفته تا محصول و کیفیت و طراحی برند. چنین اشخاصی باید توان ایجاد رابطه با تیم‌های مختلف را داشته باشند.

چرا کوچک‌ها از برندینگ غافلند؟

گنجوی عنوان کرد: دلیل دیگر عدم موفقیت در برندینگ، نبود مدیران برند باتجربه است که بتوانند نقش خود را به‌خوبی ایفا کنند. این مدیران باید با بخش‌های مختلف سازمان تعامل داشته باشند؛ ازجمله تبلیغات، خدمات، فروش، توسعه محصول و روابط عمومی.

در اصفهان، بیشتر مشاوران در حوزه تبلیغات فعالیت می‌کنند و این کمبود نیروی انسانی متخصص باعث می‌شود که مدیران برند نتوانند به‌خوبی با دیگر بخش‌ها همکاری کنند.
او اذعان کرد: درنهایت، برای موفقیت در برندینگ، نیاز به هوش اجتماعی و ارتباطی و تجربه است؛ زیرا مدیر برند باید بتواند با بخش‌های مختلف سازمان ارتباط برقرار و همکاری لازم را ایجاد کند. این موضوع در اصفهان به دلیل کمبود نیروی انسانی و تجربه، چالش‌برانگیز است.

این کارشناس برندینگ افزود: یک مدیر برند حداقل باید با پنج بخش سازمانی تعامل کند. بخش مربوط به تبلیغات، خدمات، فروش، توسعه محصول و روابط عمومی و ارتباطات. در بهترین حالت، مدیران می‌توانند با بخش تبلیغات و ارتباطات سازمانی ارتباط برقرار کنند؛ اما به طور معمول در برقراری ارتباط با سه بخش قدرتمند دیگر سازمان که شامل فروش، توسعه محصول و خدمات ضعف دارند.

در دنیای امروز، دستیابی به بازارهای جهانی و تقویت جایگاه اقتصادی دیگر به تولید محصولات باکیفیت محدود نمی‌شود؛ بلکه نیازمند استفاده از ابزارهای نوین مانند دیپلماسی اقتصادی و برندسازی است.

از طرفی، برندسازی به صاحبان واحدهای تولیدی اصفهان این امکان را می‌دهد که با مخاطبان خود ارتباط برقرار کنند و درنهایت می‌تواند آن‌ها را به مشتریان وفادار تبدیل کند. صاحبان واحدهای تولیدی می‌توانند برندی ایجاد کنند که مردم واقعاً به آن اهمیت می‌دهند و درنهایت در گردونه رقابت به موفقیت دست پیدا کنند.
استراتژی رشد برندینگ کسب‌وکار می‌تواند برای سازمان‌ها به دستاوردهای مهمی منجر شود. برخی از مزایای استراتژی رشد برندینگ کسب‌وکار افزایش درآمد و بهبود سهم بازار است.