ذوب‌آهن درگیر کابوس پاییزی

رتبه تک‌رقمی را هم هدف گرفته بودند، اما نمایشی که در این هفته‌ها از بازیکنان ذوب‌آهن دیده‌ایم، هیچ نشانی از یک تیم آماده و با انگیزه ندارد و اگر قرار باشد عملکرد نماینده فوتبال اصفهان به همین ترتیب ادامه پیدا کند، بعید نیست که در ادامه فصل شرایط لیگ قبلی باز هم برای ذوب‌آهنی‌ها تکرار شود؛ البته باید اشاره‌ای هم به اشتباه کمک داور بر روی گل هوادار داشت که به نوعی سه امتیاز را تقدیم شاگردان رضا عنایتی کرد؛ ولی با این حال کیفیت و نمایش بازی ذوب‌آهن آن‌قدر خوب نبود که بتوان شکست این تیم را فقط به اشتباه داوری مربوط دانست.
پارسا جعفری: در روزهای غیبت حبیب فرعباسی و شهاب گردان نوبت به پارسا جعفری رسیده تا دروازه‌بان فیکس و اصلی ذوب آهن باشد؛ ولی او هم هنوز تجربه کافی و لازم برای حضور در این پست را ندارد و ممکن است در این روزهای سخت دچار اشتباه هم بشود. البته جعفری در برابر هوادار با چند شروع مجدد خوب نشان داد که استعداد لازم را دارد؛ ولی دفع اولیه‌اش روی گل هوادار خوب نبود و باعث شد در ادامه دروازه ذوب آهن باز شود.
سیدمحمد قریشی: کم‌کم وظایف دفاعی‌اش در ترکیب ذوب‌آهن را فراموش می‌کند و بر اساس علاقه قبلی تارتار به بازیکنانی که قابلیت تبدیل‌شدن به منجنیق را دارند، سید محمد قریشی هم تبدیل به کپی برابر با اصل نادر محمدی شده است؛ ولی اوت‌های او برخلاف مدافع پیکان قدرت و شدت لازم را ندارد و به سادگی توسط مدافعان حریف دفع می‌شود.
آرمان قاسمی: این یک بازی هم که قاسمی روی نیمکت نشست تا شاید این شوک بتواند کیفیت بازی او را افزایش دهد، مصادف با مصدومیت حامد نورمحمدی شد تا قاسمی در همان نیمه اول دوباره به ترکیب اصلی ذوب‌آهن بازگردد؛ ولی آشفتگی مدافعان میانی ذوب آهن روی تنها گل هوادار یکی از دلایلی بود که باعث شد خط دفاعی این تیم نمره قبولی نگیرد.
امیرحسین صدقی: ذوب‌آهن آن‌قدر بازیکن گمنام در فصل نقل‌وانتقال‌ها جذب کرده که در هر بازی تارتار می‌تواند یک چهره جدید از خودش رو کند؛ ولی صدقی هم کیفیت لازم برای بازی در سمت راست خط دفاعی ذوب‌آهن را ندارد و یک بازیکن معمولی برای این پست است.
مسعود ابراهیم‌زاده: کاپیتانی فقط به بستن بازوبند روی بازو نیست. یک بازیکن بزرگ‌تر در درون زمین باید در صحنه‌هایی نشان دهد که چرا به عنوان لیدر تیم جلوتر از بقیه بازیکنان وارد زمین می‌شود. ولی ابراهیم‌زاده در برابر هوادار یک بازیکن معمولی بود؛ حتی غیبتش در ترکیب ذوب‌آهن مشکلی برای خط دفاعی این تیم ایجاد نکرد.
سینا اسدبیگی: از آن بازیکنانی بود که در ابتدای فصل نشان داد استعداد بسیار زیادی برای مطرح‌شدن دارد؛ ولی او هرچه به پایان نیم‌فصل اول نزدیک می‌شویم هنوز همان کیفیت معمولی‌اش را دارد و به نظر می‌رسد باید از او هم قطع امید کنیم.
حسین ابراهیمی: بعد از اینکه در فصل گذشته رحمان‌رضایی او را نخواست، خیلی از هواداران ذوب آهن امیدوار بودند ابراهیمی بتواند در این فصل جبران کند و انتقامش را از رحمان رضایی بگیرد؛ ولی به‌جز یکی‌دو ضربه از راه دور نمایش موفقی در ترکیب ذوب آهن نداشت.
 حسین شنانی: ذوب‌آهنی‌ها در این دو فصل از شنانی به عنوان یک فرشته‌نجات در ترکیب تیمشان یاد می‌کردند، اما او هم ثابت کرده که به‌عنوان بازیکن فیکس کیفیت همیشگی را ندارد و بهتر است به عنوان بازیکن تعویضی به میدان بیاید تا شاید تأثیرگذاری‌اش را در زمین نشان دهد.
سجاد جعفری: اینکه حتی یک موقعیت آن‌چنان جدی هم روی دروازه بشاگردی ایجاد نشد، نشان می‌دهد خط تهاجمی ذوب‌آهن در مقابل هوادار عملکردی تقریبا برابر با صفر داشته است.
محمد خدابنده‌لو: یکی دیگر از ناشناخته‌های مهدی تارتار در ترکیب ذوب‌آهن است که با وجود استعداد فراوانی که دارد، هنوز نتوانسته به‌عنوان یک بازیکن تأثیرگذار خودش را نشان دهد.
 مرتضی خراسانی: از نظر مهدی تارتار آن‌قدر بازیکن خوبی است که به عارف رستمی و رضا خالقی‌فر ترجیح داده می‌شود؛ ولی خراسانی هم در این هفته‌ها یک بازیکن معمولی بوده و کار خاصی در فاز تهاجمی ذوب‌آهن انجام نداده است.
عارف رستمی: بــه‌عــنــوان بازیکن تعویضی از ابتدای نیمه دوم وارد زمین شد و تلاش بسیار زیادی هم انجام داد تا شاید بتواند تأثیر خودش را روی بازی ذوب‌آهن بگذارد؛ اما رستمی در خط حمله ذوب‌آهن تنهاست و تا زمانی که موقعیت برایش فراهم نشود، فرصت گلزنی پیدا نخواهد کرد.