فواید سرسختی

به گزارش اصفهان زیبا؛ روزهای بحرانی، در کنار چالش‌هایی که به همراه دارند، برنامه‌های خوبی را نیز به ارمغان می‌آورند که تلاش می‌کنند با کاهش استرس، جوّ را آرام نگه دارند و مخاطبین را توجیه کنند تا اقدامات لازم را به‌دوراز استرس انجام دهند. یکی از این برنامه‌ها که به‌تازگی برگزار شد، وبینار استانی “سرسختی در شرایط سخت” برای دانش‌آموزان و اهالی آموزش‌وپرورش بود که محمدرضا عابدی در آن به سخنرانی پرداخت و تلاش کرد نحوه مواجهه گروه‌های گوناگون با استرس را توضیح دهد و در ادامه تصویری از “سرسختی” ارائه کند.

بهترین کار چیست؟

عابدی می‌گوید: «سؤال “بهترین کار چیست؟” باعث می‌شود بهتر عمل کنیم، زیرا در اینجا خزانه رفتاری عالی است و فرد رفتار اثربخش را بر می‌گزیند. دیگر نیاز به رفتارهای کلیشه‌ای نیست. همچنین چیزی که انجام می‌شود همراه بافکر است، پس عمل است‌.

فرد رسالتی را بر خود می‌بیند؛ رسالت یعنی من می‌خواهم به هم‌وطنانم کمک کنم. این مرحله فراتر از مأموریت است. سؤال این است که: چطور می‌توانم مرهمی بر همه افراد باشم؟
رسالت ما مرهم بودن است؛ لذا استرس چندانی نداریم، بلکه شوق داریم. کسی که رسالت دارد، خزانه رفتاری بسیار سرشاری دارد. انتخابش کاری است که التیام می‌دهد. آنچه صورت می‌گیرد یک عمل کاملاً هدفمند و معنادار است‌. افرادی که رسالت دارند دیگر سر از پا نمی‌شناسند و به دنبال التیام هم‌وطنان، دوستان، نزدیکان و باقی افراد هستند.»

سرسختی چیست و چه فوایدی دارد؟

او معتقد است سرسختی یعنی تعهد کنترل چالش. اگر احساس رسالت کنید و به رسالتتان متعهد باشید، می‌توانید شرایط چالش‌برانگیز را کنترل کنید و دنبال جاهای مشکل‌دار می‌گردید تا آنها را درست کنید. چنین کسی خودش بسیار کم‌احساس پریشانی می‌کند. اگر سرسخت باشید، حسی از سختی ندارید.

تاب‌آوری یک‌قدم بالاتر از سرسختی است. وقتی فشارها بیشتر می‌شود، یک شاخه می‌شکند، یکی نمی‌شکند. تاب‌آوری یعنی شایستگی، اعتماد، کنترل، رضایت و خوش‌بینی. تاب‌آوری مختص شرایط فاجعه است.

پایستگی یعنی خویشتن‌داری، کنترل، اعتماد، هماهنگی، امیدواری و تعهد. یعنی فشار می‌آید؛ ولی مجدداً به‌جای خود بر می‌گردید. پایستگی برای شرایط تروما مناسب است.

ما در شرایط جنگی که موقتاً تجربه کردیم، به سرسختی می‌توانستیم اکتفا کنیم، زیرا دلیلی نداشت به سراغ مرحله بعدی برویم.

در شرایط سخت حسی از رسالت داشته، به آن تعهد داشته باشید و دنبال چالش‌ها باشید تا آنها را حل کنید.

ما در جایی قرار داریم که ممکن است به شرایط آسان برگردیم، ممکن هم هست که برنگردیم. چه کنیم؟

بپذیریم که شرایط عوض شده است. این کار باعث می‌شود خزانه رفتاری پذیرشی شود، نه انکاری.

در شرایط سخت تنهایی مشکلات را بدتر می‌کند‌ آدم‌های سرسخت با دیگران همراهی می‌کنند و این باعث افزایش سرسختی می‌شود.

مانند ذره‌بین که انرژی خورشید را متمرکز می‌کند، ما هم باید انرژی جسمی و روانی خود را متمرکز کنیم. فقط یک‌بار در طول روز به اخبار گوش بدهید، وگرنه انرژی‌تان هدر خواهد رفت. ما می‌توانیم مشکلات را لیست کنیم تا دائم نخواهیم به آنها فکر کنیم و انرژی‌مان پراکنده نشود. حتی غذاخوردن زیاد انسان را خسته می‌کند.

به افرادی که اهل ورزش نیستند توصیه می‌شود در شرایط سخت تمرینات ساده ورزشی انجام دهند. علاوه‌برآن خوش‌بینی هم انرژی را متمرکز می‌کند.

اطلاعات کلی پیام‌ها را رها کنید و ببینید به طور ویژه چه می‌خواهند بگویند. این کار کمک می‌کند بهتر بتوانید تصمیم بگیرید.

انسان سرسخت عمل‌گراست. هرچه عمل‌گراتر باشیم، امکان اینکه بتوانیم خودمان را در وضعیت سرسختی نگه داریم بیشتر است.

ممکن است دانش ما در حوزه‌های گوناگون پراکنده باشد. اگر به این اطلاعات پراکنده، اعتماد نداریم، آن‌ها را به دیگران نگوییم، بلکه تلاش کنیم ریشه آن را به دست بیاوریم و روح و عمق مطلب را پیدا کنیم.