به گزارش اصفهان زیبا؛ از همان شب که خبر تلخ شهادت رهبر جمهوری اسلامی ایران در میان مردم پیچید، اصفهان دیگر آن شهر همیشگی نبود.
از مسجد شهدای اسلام، جایی که از نخستین دقایق اندوه، صدای اشک و زمزمه دعا به گوش میرسید، شعلهای از ایمان و مقاومت برخاست. همان شب، کاروانی از مردمان داغدار اما استوار شکلگرفت، کاروانی که حالا هر شب چون رودخانهای از عشق و غیرت در خیابانهای شهر جاری است.
پیرمردان با عصا، جوانان با پرچم، مادران با کالسکههای کودک و پدران با دستان پینهبسته پدرانشان را روی ویلچر راه میبرند. در این راهپیمایی، خستگی معنا ندارد؛ هرقدم یادآور ایستادگی است.
خیابانها، میدانها و چهارراههای شهر شاهد هستند که چگونه مردم، دل درگرو وطن و ایمان گذاشتهاند و با هر گام، پیمانی دوباره با آرمانهای خون شهدا میبندند. عصرها، مردمی که دل در گرو مسجد دارند، با دستان خود خوراک و نوشیدنی برای زائران این مسیر آماده میکنند.
جمعیت هر شب که میچرخد، میدانها را دربرمیگیرد؛ همچون نوار نوری که بر گرد قلب شهر پیچیده است. صدای ذکر و شعارشان چون نبضی تپنده در اصفهان میپیچد و حتی مغازهداران و رهگذران را وامیدارد تا از کار دست بکشند و با بغضی در گلو، نظارهگر این شکوه شوند.
بعضی لبخند میزنند، عدهای میگریند و برخی در میان جمعیت گام میگذارند؛ گویی ایمان، مسریتر از همیشه شده است. حتی شبهای سرد و بارانی نتوانست این شعله را خاموش کند.
پرچمهای خیس در باد میرقصیدند و مردمی که چترها را چون خیمهای از وفاداری بالا گرفته بودند، زمزمههایشان را بلندتر کردند تا جای خالی بلندگوها حس نشود.
در شبی دیگر که ماشین صوتی کاروان از کار افتاد، دهها دستبههم پیوست تا همان خودرو را تا مقصد هل دهند. آن شب، صدای شعارها با صدای چرخهای ماشین درهمآمیخته بود و این صدا، صدای یک ملت بود.
این راهپیمایی خودجوش نهتنها یادبود رهبری شهید است، بلکه پاسخی بوده به ندای دفاع از وطن؛ در روزگاری که دشمنان در تدارک آشوب و تفرقهاند. آنان که هرشب قدم میزنند، میدانند این مسیر تنها چند خیابان نیست؛ این مسیر، راه دفاع از ایران است.
بله، درست است. این شبها همه در تکاپو هستند؛ مساجد نیز بهنوبه خود در این مسیر ایفای نقش میکنند؛ مانند مسجد شهدای اسلام واقع در خیابان حکیم شفایی اول که دست به ابتکاری نوآورانه زده است. آنها با تشکیل یک هیئت عزاداری سیار، هرشب مردم را با شور و انگیزهای وصفناشدنی به خیابانها میکشانند. این کاروان عزاداری با جمعیت فزاینده و پرشور خود، نهتنها یادآور انقلاب و مقاومت بوده، بلکه به نمادی از اتحاد و انسجام ملی تبدیل شده است.
حجتالاسلام مهدی سعادت، امامجماعت مسجد شهدای اسلام دررابطهبا شکلگیری دسته عزاداری و کاروان پیادهروی این مسجد میگوید: «مسجد ما از شب اولی که جنگ آغاز شد و خبر شهادت قائد عظیمالشأنمان به گوشمان رسید، هیئت عزاداری سیار برگزار کرد؛ به این معنا که هر شب از درِ مسجد، کاروانی را حرکت میدهیم. جمعیتی قریب به هزار تا هزارودویست نفر استقبال میکنند.
همگی بهصورت پیاده حرکت میکنیم و بهسمت میادین اصلی شهر که دورتادور مسجد قرار دارند میرویم؛ البته در بسیاری از شبها، شروع جلسه ما از درِ مسجد نیست؛ بلکه از میدانهای اثرگذار شهر است؛ مثلاً چهارراه تختی، میدان شهدا، میدان آزادی و میدان برج. حتی بعضی شبها از میدان انقلاب تا میدان امامحسین(ع) داخل چهارباغ برنامه را برگزار میکنیم.کل جمعیت خواهران و برادران بهصورت پیاده حرکت میکنند.
در بین مسیر، هم سخنرانی داریم، هم مداحی و هم نماهنگهای انقلابی پخش میشود و شوروشوق و انگیزه بسیاری در افراد برای شرکت در این همایش عظیم وجود دارد.»
حجتالاسلام سعادت با اشاره به مشارکت بسیج و جوانان مسجدی بیان میکند: «هیئتامنای مسجد، بچههای کانون فرهنگی مسجد، بسیج مسجد و هیئت عزاداری مسجد، تمام کوشش خود را به میدان آورده و تمامی توانشان را بهکار بستهاند تا هر شب، جریانِ کاروان پررونقتر، باشکوهتر و زیباتر از شبهای گذشته به حرکت خود ادامه دهد.»
چرا پیادهروی؟
او وجهافتراق و نقطهعطف کاروان مسجد را اینگونه تشریح میکند: «حرکت کاروان بهصورت پیاده ازاینجهت بود که به شکل قافله عزاداری باشد. شب اولی که این حرکت آغاز شد، بهعنوان عزاداریِ رهبرمان، جنبه عزاداری داشت.
حقیقت قصه این است که در این ایام (ولو اینکه بیش از 40 روز از شهادت حضرتآقا گذشته) این کاروان، هم جنبه عزاداری دارد، هم حضور در میدان و هم تقویت روحیه افرادی که در میادین مختلف شهر حاضرند.
در کنار حرکتِ قافله عزاداری و کاروان مسجد، به افرادی که سر چهارراهها ایستادهاند، پرچمها را به دست گرفته و میدانداری میکنند، قوتقلب میدهیم.
حضور کاروان با این جمعیت و با این صلابت و با این حرکتِ پیاده، حتی به میداندارهای ما در فلکهها و چهارراههای اصلی شهر، قوتقلب میبخشد.»
علم مقاومت؛ بر دوش جوانان
امامجماعت مسجد شهدای اسلام در ادامه به مشارکت گروههای سنی گوناگون در مراسم میپردازد: «باتوجهبه اینکه حرکت ما بهصورت پیاده انجام میشود، بالای ۸۰ درصد جمعیت ما زیر ۶۰ سال سن دارند و جمعیت غالبا جواناند.
بسیاری از افراد، با کالسکه حضور دارند و بچههایشان را همراه خود آورده و بعضی دیگر، والدینشان را با ویلچر میآورند؛ اما عمدتاً مردم با پای پیاده در این تجمعهای شبانه شرکت میکنند. برخی از افراد مسنتر با یکدست پرچم و با دست دیگر عصا حمل کرده و در این برنامههای شبانه حضور پیدا میکنند.
این رویه، سبب دلگرمی دیگران و ایجاد انگیزه برای سایر افراد شده است.
جمعیت زیاد، علیالقاعده در حیطه اختیارات ما نیست؛ ما کاری نکردیم برای اینکه جمعیت بیاید.
دلیل این مسئله همان انقلابی است که خدای متعال ایجاد کرده و همان بحثی است که رهبری معظم انقلاب از آن سخن گفتند؛ خداوند در قلوب مردم تحول ایجاد کرده و کار، کارِ الهی است؛ نه برنامهریزیهای بشری. کار الهی را نباید به نام خودمان و برنامههایمان تمام کنیم. خدای متعال اراده کرده است که مردم در این همایشها و این حضورهای گسترده، به معنای واقعی شرکت کنند.»
استکبار جهانی؛ شکنندهتر از همیشه
حجتالاسلام سعادت در ادامه گفتوگو از عوامل مؤثر بر شکلگیری این اجتماع مردمی و تأثیرات آن میگوید: «نقشآفرینی مردم در تجمعهای شبانه، به معنای واقعی کلمه، لطف خدای متعال و مقلبالقلوببودنِ ربالعالمین است.
این خیزش عظیمی که اتفاق افتاده، حرکتی بیبدیل و بینظیر در تاریخ جمهوری اسلامی ایران است. امام شهید و بزرگوارمان فرمودند اگر برای کشور مشکلی پدیدار شود، خدا این مردم را مبعوث میکند و حالا شاهد این بعثت هستیم.
گردهماییهای شبانه به معنای واقعی کلمه قامت استکبار را خمیده کرده و به نیروهای میدان قوت بخشیده است؛ حتی در ادامه دوران جنگ، در میدان دیپلماسی و مذاکره، حضور مردم بر نتیجه مذاکرهها و صلابت مذاکرهکنندگان ما اثرگذار بوده است.
قوتی که تجمعهای شبانه به ملت ایران داده و ترسی که در دل دشمن ایجاد کرده، مطلب مهمی است که غیرقابلانکار است؛ یعنی ما تجمعهای شبانه را لطف خدای متعال میبینیم؛ هم بهواسطه این تجمعها رعب در دل دشمن ایجادشده و هم امید در دل مؤمنان پدیدار شده است.»
بازآفرینی یک انقلاب؛ بر پایه گروههای مختلف مردمی
او خاطرنشان میکند: «با شروع این جنگ، انقلابی در وجود مردم ایجاد شد. به معنای واقعی کلمه، مردم دنبال ادای رسالتی که بر دوششان قرار دادهشده بود، حرکت کردند و چنین عظمتی را آفریدند و با حضورشان، هیمنه پوشالی دشمن را نقشبرآب کردند و شکستند. مردم با حضور خود اتحادی را در کشور آفریدند که مثالزدنی است.
شما نگاه میکنید که اقشار مختلف مردم، با تفکرات متعدد سیاسی و با ظاهرها و پوششهای متفاوت، کنار هم زیر یک پرچم بسیار زیبا و خوشرنگ به نام پرچم جمهوری اسلامی ایران قرارگرفتهاند و با محوریت ایران، از تمامیت ارضی و حاکمیت ایران، یعنی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، دفاع میکنند.»
درهرصورت پیروزیم!
امامجماعت مسجد شهدای اسلام دررابطهبا نتیجه نهایی جنگ معتقد است که پایان کار این جنگ هرچه باشد، به نفع ملت ایران است. مردم غیور ایران، مردم همیشه در صحنه، مردم عزتمند و وفادار به انقلاب، به معنای واقعی کلمه نشان دادند در این نبرد، پیروز حقیقی آنها هستند.
این حضور گسترده مردم، حیلههای دشمن را نقشبرآب کرد و آمریکا و اسرائیل را به انزوا کشاند. حضور گسترده مردم باعث شد تا حکمرانی آمریکا در منطقه و پایگاههای بزرگی که سالها آنها را تجهیز کرده بودند، تبدیل به یک بدهی بزرگ برای آمریکا شود؛ این یعنی پیروزی.
قرآن شریف میفرماید: «یا أیُّها الذین آمنوا ان تنصروا الله ینصرکم و یثبِّت اقدامکم»؛ ما نصرت خدای متعال را به معنای واقعی کلمه دیدیم. وقتی نصرت نازل میشود، یعنی مردم به عهدی که بسته بودند، وفا کرده و دین خدا را یاری کردند؛ درنتیجه، نصرت خدای متعال نیز فرارسید.
ایستادگیمان را به ظهور گره میزنیم
حجتالاسلام سعادت با بعید شمردن خالی ماندن خیابانها بیان میکند: «حضور ملت در خیابانها به فرمان رهبری و در حمایت و بیعت با ایشان بوده است. ملت ایران همواره نشان دادهاند که تابع امر ولایت هستند؛ بنابراین تا زمانی که رهبر معزز انقلاب اراده بفرمایند، مردم در کف خیابانها حضور خواهند داشت. این حضور، برخاسته از شعور مردم است؛ نه شور؛ چراکه نمیتوان گفت پس از مدتی این شور و هیجان فروکش کرده و مردم خیابانها را ترک کنند. مردم بر اساس شعور دینی و ادای وظیفه در خیابانها حاضر شدهاند و انشاءالله تا بهثمررسیدن نتیجه و صدور فرمان از سوی رهبری، خیابانها را رها نخواهند کرد.»
او درنهایت امیدوار است این مقاومت ختم به ظهور شود:«انشاءالله همه دعا میکنیم که آن نصرت حقیقی و آن وعده واقعی خدای متعال، یعنی ظهور ولیعصر(عج) رقم بخورد. هرچند برای ظهور، زمان معینی مشخص نکردهایم، این اتفاقهایی را که در این ایام رخ میدهد، بهعنوان “عمل به وظیفه” میدانیم. ما وظیفه را انجام میدهیم و ظهور هم هرزمانی که خدای متعال اراده کند، انشاءالله محقق خواهد شد.»
