به گزارش اصفهان زیبا؛ شهرهایی مثل اصفهان، زیست شبانه چندانی ندارند. این شبها اما، با همیشه متفاوت است. مردم با هر سن و عقیدهای به خیابانها میآیند تا ادای دین کرده باشند به کشورشان؛ جایی که آنها را در خود پرورانده است.خیابانها رنگ پرچم به خود گرفتهاند. موکبهای بسیاری در مسیر خدمت میکنند که تداعیگر حالوهوای اربعین است.
یکی از این مواکب، مجموعه عترت در خیابان احمدآباد است که در ساماندهی تجمعها نقش پررنگی ایفا میکند. هادی نظری، عضو هیئت امنای مجموعه عترت، از فعالیتهای این موکب برایمان میگوید: «مجموعه عترت یکی از مجموعههای تربیتمحور اصفهان است. این مجموعه فعالیتهای تربیتی خود را روی رده نوجوان تا بزرگسال برنامهریزی میکند. کسانی که در موکب خیابان احمدآباد فعالیت میکنند، از همه ردههای سنی هستند.»
یک برنامه همهجانبه
از سخنرانی تا ورزش
عضو هیئتامنای مجموعه عترت با توضیح مشارکت دو مجموعه در برپایی موکب، برخی از فعالیتهایشان را چنین برمیشمارد: موکب با کمک دو مجموعه دارالولایه و پایگاه صاحبالامر از ابتدای جنگ در فلکه احمدآباد فعالیت میکند. برنامههای موکب شامل سخنرانیهای تبیینی، مداحیهای حماسی، توسلات و نماز استغفار، تلاوت مجلسی قرآن، اجرای گروههای تئاتر که نمایش مرتبط با جنگ رمضان دارند، گروههای ورزشهای زورخانهای و… است.
نظری در ادامه، برنامه غرفههای این موکب پرتجمع و فعال را توضیح میدهد: «موکب غرفههای متعدد ازجمله غرفه ویژه کودکان و نوجوانان دارد تا آنها بتوانند با موضوعهای جنگ بهدرستی مواجه شوند و کودکان و نوجوانان نیز در کنار خانوادههای خود بتوانند فعالیتهای فرهنگی و تفریحی داشته باشند. در غرفه پایش سلامت دوستان قدیمی مجموعه عترت که اکنون از پزشکان متخصص شهر هستند،
برنامه پایش سلامت دارند. در غرفه مشاوره نیز در حوزه روانشناسی به مباحث مرتبط با جنگ از بعد روانشناسی میپردازند تا مردم با داشتن آگاهیهای لازم دچار آسیب نشوند.»
او در ادامه بیان میکند: «مردم در غرفه شبکهسازی، اطلاعات خود را در فرمهایی پر میکنند که مربوط به فعالیتهای داوطلبانه برای کمک به آسیبها و نیازهای جنگ است. در غرفه پذیرایی نیز از مردم پذیرایی انجام میشود.»
در ادامه محمدعلی کاروان، عضو تیم اجرایی موکب میدان احمدآباد، در تبیین حضور مردمی میکوشد. او معتقد است: معجزه خون رهبر شهید سبب شد حضور خاص و استثنائی شکل بگیرد که در هیچ قاعده و قانونی نگنجد. علت حضوری که بیش از یک ماه جریان دارد، بحث بعثت است.
وقتی کار از معادله و تحلیل
فراتر میرود
عضو تیم اجرایی موکب میدان احمدآباد دررابطهبا دلایل حضور مردم در تجمعهای خیابانی میگوید: «در این بازهای که بیش از یک ماه است مردم تجمع دارند، هر شب با فعالان فرهنگی که در سطح شهر موکب داشتند یک تحلیل دررابطهبا چرایی کاهش یا عدم حضور مردم برای شب بعدی داشتیم. مباحثی همچون روزکاری و اتفاقهای ایجادشده مختلف را برای کاهش حضور مردم در شبهای آینده مطرح میکردیم؛ اما هر شب برخلاف حدس و گمان ما مردم حضور پررنگی داشتند و هر لحظه از لحاظ کمی و کیفی این حضور گسترش پیدا میکرد. سطح آگاهی مردم درباره وقایع جاری ازجمله جنگ و سیاستهای موجود هر لحظه افزایش پیدا میکند و میزان بینش مردم امروز با مردمی که یک ماه پیش در میدان بودند، متفاوت است. شناخت آنها در خصوص دشمن و شرایط کشور کاملا متفاوت شده است و رشد معجزهواری را تجربه میکنند.»
حضور چشمگیر؛ چرا و چگونه؟
کاروان دلایل انسجامبخشی و آمدن مردم به خیابانها را در ادامه اینگونه توضیح میدهد: «چند عامل باعث میشود حضور مردم لاینقطع ادامه یابد؛ بزرگترین و مهمترین عامل، لطف خداوند است. با هیچ معادله مادی نمیتوان چنین حضور پرشوری را تحلیل کرد. ما در این شبها بعینه خدا را دیدیم. آقای شهیدمان درباره جنگ هشتساله میگفتند: “دوران دفاعمقدس ما سرشار است از میلیونها میلیون اتفاق معجزهوار… .” مؤلفه دیگر این است که غیرت و وطنپرستی بهطور ذاتی در مردم ما هست؛ فقط روشها و مقاطع بروز و ظهور آن برای برخی شفاف نیست. قبلا شرکت در راهپیماییها، مثلا در ۲۲بهمن، همراه با آسودگی بود که اگر شرکت نکنند نیز تهدید جدی وجود ندارد؛ اما در این برهه زمانی چند اتفاق با هم منطبق شد و تهدیدهایی مانند اتفاقهای ۱۸ و ۱۹ دیماه باعث شد مردم بهصورت عملی بدانند که حضورشان الزام دارد.»
او خاطرنشان میکند: «بحث بعدی، دسترسی آسان برای نقشآفرینی مؤثر است. خطمقدم هر فرد، کوچه و خیابان محل زندگیاش است و با حضور در قالب پیادهروی یا کاروان خودرویی و… میتوان مشارکت کرد؛همچنین وقتی مردم میبینند که جریان جدی و خالصی ایجاد شده است، خیلی از افراد مردد و ساکت هم به آن میپیوندند.»
همزیستی مسالمتآمیز گروههای مختلف، در راه رسیدن به هدف واحد
عضو تیم اجرایی موکب میدان احمدآباد درباره چالشهای برگزاری تجمعها بیان میکند: «این حضور مردمی، چندان منتظر بسترهای مناسب از سوی مسئولان نماند. وقتی مردم دیدند که نیروهای نظامی حداکثر توانشان را بهکار گرفتهاند و حضور خودشان را نیز مفید ارزیابی کردند، به میدان آمدند. ارگانها و نهادها نیز بهطور میانگین، اقدامهای مؤثر خود را انجام دادند؛ فقط چند مورد را میتوان چالش بهحساب آورد: ابتدا، معناسازی حضور مطرح است. مردم باید بدانند که حضور، چیزی فراتر از سلایق و علایق است. ما پایکار ایران آمدهایم. ادامه همزیستی گروههای مختلف در میدان، نیازمند بازآفرینی این معناست. نباید درگیر تفاوتها شد و وحدت باید حفظ شود. سروصدای مواکب و مشاغلی که در این مدت آسیب دیدهاند نیز از مواردی است که باید برایشان چارهاندیشی کرد.»
همه چیز را در نظر میگیریم
حتی اضطراب جنگ را!
کاروان فعالیتهای این موکب را در ادامه عنوان میکند: «چند غرفهی متنوع داریم: یک غرفه، شبکهسازی است که از ظرفیتهای مردمی استفاده کرده و آنچه در توان افراد است، جمعآوری میکند تا برای هدایت و پشتیبانی جنگ استفاده شود؛غرفه مشاوره هم برای خانمها و آقایان در حوزه اضطراب جنگ و دیگر موارد خدمات ارائه میکند. پذیرایی و پخت سمنو هرشب برقرار بوده وغرفه کودکونوجوان که بازیکده دارد، در این شبها نقشآفرین است.»
تعامل؛ جایگزین انفعال
این فعال فرهنگی در انتها یکی از تجربههای ارزشمند گروه را بیان میکند: «تجربهای که در خیابان احمدآباد داشتهایم این است که حضور مردم باید پویا باشد و صرفا حضور مستمع منفعل نباشد. سعی کنیم با افراد ارتباط برقرار کنیم و با آنان تعامل داشته باشیم.»
تجربه موکب خیابان احمدآباد نشان میدهد که حضور مردم اگر پویا و تعاملی باشد، از یک تجمع احساسیِ مقطعی فراتر میرود و به مدرسهای اجتماعی برای یادگیری، گفتوگو و همدلی بدل میشود. در این شبها سطح شناخت مردم از جنگ، دشمن و وضعیت کشور هر روز تغییر کرده و رشد معجزهواری را تجربه کرده است؛ حضوری که فعالان موکب آن را «معجزه خون رهبر شهید» و «لطف خدا» میدانند. تداوم این مسیر اما در گروی دو نکته کلیدی است: بازآفرینی معنای «حضور برای ایران» فراتر از سلیقهها و حفظ همزیستی گروههای مختلف در میدان، همراه با چارهاندیشی برای چالشهایی مانند سروصدای مواکب و آسیب به مشاغل اطراف. اگر این دو اصل، جدی گرفته شود، احمدآباد میتواند الگوی زیست شبانهای باشد که هم به نیازهای معنوی و روانی مردم پاسخ میدهد و هم ظرفیتهای مردمی را برای مدیریت بحران و جنگ، سازماندهی میکند.
