به گزارش اصفهان زیبا؛ تنها یک مرد در تاریخ، به چشمهای کمیته جایزه صلح نوبل نگاه کرد و گفت: «نه! جایزه شما را نمیخواهم.» نیم قرن پیش، «لِه دوک تو»؛ انقلابی ویتنامی، این جایزه را نپذیرفت و ماهیت واقعی دروغین آن را آشکار کرد.
له دوک تو؛ مبارز صلح واقعی
او زندگیاش را صرف مبارزه برای آزادی و استقلال ویتنام کرد؛ چه در جنگلها و شالیزارها با اسلحه جنگید و چه در پشت میز مذاکرات پاریس، چشم در چشم کیسینجر برای صلحی عزتمند تلاش کرد. در سال ۱۹۷۳، کمیته نوبل جایزه صلح را به کیسینجر و له دوک تو به خاطر مذاکرات صلح پاریس اهدا کرد.
رد جایزه به خاطر صداقت و عدالت
در حالی که کیسینجر جایزه را پذیرفت، له دوک تو آن را رد کرد. او میدانست صلح حقیقی نتیجه مبارزه مردم ویتنام است، نه یک توافقنامه امضا شده زیر بمبارانهای آمریکا. او گفت: «اگر خونریزی متوقف نشده باشد، جوایز هیچ معنایی ندارند.»
بازگشت به وطن و ادامه مبارزه
بعد از رد جایزه، له دوک تو به ویتنام بازگشت و کنار مردمش برای بازسازی کشور تلاش کرد. او هیچگاه بازیچه جنگافروزان نشد و نشان داد صلح واقعی را باید با عدالت و مبارزه به دست آورد.
یادآوری صلح در میان مردم، نه کاخها
امتناع له دوک تو از دریافت جایزه نوبل، نه توهینی به صلح بلکه یادآوری بود که صلح را باید در میان مردم جستوجو کرد، نه در جوایز و کاخها. او به تاریخ به عنوان کسی که به جنگافروزان «نه» گفت، شناخته میشود.
