دیگر مثل سابق نمی‌شویم!

صدایش از پشتِ گوشی تلفن خسته و بی‌رمق است؛ خسته‌تر و اندوهگین‌تر از هر زمان و موقعیتی که یک پزشک در طول سال‌های طبابت خود می‌تواند تجربه کرده باشد؛ شاید خسته‌تر از زمانی که شاهد مرگِ بیماری بوده یا اندوهگین‌تر از وقتی که علم و دانش و تجربه‌اش نتوانسته حریف مرگ شود یا مستأصل‌تر از موقعی که پاسخی برای چشم‌های منتظر و گریانِ ایستاده پشت در «آی‌سی‌یو» نداشته است. آرام و شمرده حرف می‌زند. غبار غم و استیصال می‌نشیند روی تک‌تک جملاتش، وقتی می‌گوید: «کادر درمان دیگر مثل سابق نخواهند شد! خسته و افسرده شده‌اند و دیگر طاقتشان طاق شده است.»

درهای خانه‌ها بسته شد، نذری‌ها به نیازمندان رسید

قدمت چندین و چند ساله دارد؛ شاید بیش از 50 سال. آیین عزاداری در برخی از روستاهای حواشی اصفهان مثل «باغملک» و «اراضی»، «بارچان»، «اسدآباد» و «دهسرخ»، «کوشکچه» و… چندین و چند سال است که برگزار می‌شود و سینه به سینه از این نسل به آن نسل منتقل شده. روستاییان از زمانی که به یاد می‌آورند در روزهای تاسوعا و عاشورا نذری پخته‌اند و به منظور پاسداشت یاد «امام حسین» (ع) میزبان آدم‌های مختلف از شهرهای دیگر شده‌اند و شانه به شانه یکدیگر عزاداری کرده‌اند. تا همین دو سال پیش، ظهرهای تاسوعا و عاشورا کمتر خانه‌ای را در این روستاها می‌شد یافت که درهایشان را به روی عزادارن نگشوده باشند و با دود کردن اسفند و سبز کردن سبزه پذیرای آنها نباشند. 

صف بیماران پشت درهای بسته!

«بعد از 550 روز نبرد، داریم شکست می‌خوریم!» این جمله‌ای است که چندی پیش آرش نجیمی، سخن‌گوی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در صفحه اینستاگرام خود استوری کرد و از عبور تعداد بستری‌های مبتلا به کرونا از سه‌هزار نفر خبر داد؛ اعترافی که وضعیت کنونی استان اصفهان به خوبی بر آن صحه می‌گذارد. تخت‌های بستری پُر ‌شده از بیماران مبتلا به کرونا و در بیمارستان‌ها جای سوزن‌انداختن نیست. نفس کادر درمان به شماره افتاده و بسیاری از مراکز درمانی با کمبود تجهیزات و نیروی انسانی مواجه شده‌اند. برخی از بیمارستان‌ها به‌ناچار از تخت‌های اکسترا استفاده کرده‌اند؛ تخت‌هایی که در راهروها و محوطه‌های بیمارستان تعبیه و بیماران در آنجا بستری شده‌اند و البته برخی از مدیران و رؤسای بیمارستان‌ها می‌گویند دیگر فضای خالی برای استفاده از همان تخت‌های خارج از نوبت هم ندارند!

تلاش و پرسشگری لازمه خبرنگاری

کارگاه آموزشی نخستین جشنواره تخصصی ورزشی‌نویسان اصفهان با همکاری فرهنگ‌سرای تخصصی رسانه و انجمن خبرنگاران، نویسندگان و عکاسان ورزشی برگزار شد. محمد آقایی‌فرد، مدرس روزنامه‌نگاری ورزشی و برنامه‌سازی تلویزیونی، در این کارگاه با بیان اینکه هر خبری که در رسانه‌تان منتشر می‌کنید، رزومه شما را تشکیل می‌دهد و هر خبر اشتباه به معنای ازدست‌دادن بخشی از مخاطبان شماست، گفت: خبرنگاران موظف هستند سوژه‌های خبری‌شان را درست انتخاب کنند تا اعتماد مردم و مخاطبان خود را از دست ندهند. سوژه و ایده غالبا در معنی تداخل دارند و در نظر اول ایده (Idea) و سوژه (Subject) مفهومی مشابه به نظر می‌رسند؛ اما با کمی دقت درمی‌یابیم که ایده نشانگر زاویه‌دید روزنامه‌نگار نسبت به سوژه است.

در انتظار قرق

کرونا «دلتا» افسار گسیخته و امان نمی‌دهد! تمام بیمارستان‌های دولتی و خصوصی سر ریز از بیماران مبتلا به کووید 19 شده‌اند و نفس کادر درمان را بریده‌اند. دارو کمیاب شده و خیلی از بیماران منتظر خالی‌شدن تخت، پشت در بیمارستان‌ها به انتظار نشسته‌اند؛ انتظارِ مرگ یا بهبودی! بیش از 2 هزار و 800 نفر به دلیل ابتلا به کرونا در اصفهان بستری هستند و روزانه به طور میانگین حدود 20 تا 30 نفر نیز به همین دلیل جانشان را از دست می‌دهند.

چندوچون روند واکسیناسیون در کشور

رونــد واکسینــاســیــون علیه کرونا در هفته‌های گذشته نسبت به ماه‌های قبل تا حدودی سرعت گرفته است و برخی از گروه‌های هدف بر اساس سند ملی واکسیناسیون درحال دریافت واکسن هستند. براساس آخرین گزارش‌های وزارت بهداشت، حدود 10میلیون و 741 هزار و 956 نفر دز اول واکسن کرونا و تنها دومیلیون و 844 هزار و 250 نفر نیز دز دوم را دریافت کرده‌اند. مجموع واکسن‌های تزریق شده در کشور هم به 13میلیون و 586 هزار و 206 دز رسیده است.

اصفهان خون ندارد!

آژیر قرمز به صدا در آمده و خبرها حاکی از کمبود ذخایر خونی در استان اصفهان است؛ استانی که این روزها در شرایط «فوق بحرانی» به سر می‌برد و بیش از دو هزار و پانصد بیمار مبتلا به کرونا در بیمارستان‌های آن بستری هستند و روزانه به‌طور میانگین نیز 20 تا 30 نفر به خاطر ابتلا به ویروس کرونا جان خود را از دست می‌دهند. کمبود ذخایر خونی در پاندمی کرونا موضوع جدیدی نیست. سال گذشته بود که بشیر حاجی‌بیگی، سخن‌گوی سازمان انتقال خون کشور در گفت‌وگو با رسانه‌ها از کاهش ذخایر خونی خبر داد و گفت: «در دوران شیوع کرونا در کشور در هشت ماهه 1399 نسبت به 8 ماه مدت مشابه سال قبل در ایران هفت درصد کاهش اهدای خون داشتیم.

رقابت خارج از میدان ورزش!

تعلیق دلتایی معلمان و دانش‌آموزان!

دومــیـن ســال تـحصـیـلـی در شــرایــط کرونایی نیز به سر آمد و حالا و با آغاز واکسیناسیون معلمان زمزمه‌هایی مبنی بر بازگشایی مدارس در مهر سال جاری از گوشه‌و‌کنار شنیده می‌شود. همین چند روز پیش بود که محسن حاجی‌میرزایی، وزیــــر آمــوزش‌وپــــرورش، لابــــه‌لای حرف‌هایش نوید بازگشایی مدارس را به دانش‌آموزان و خانواده‌هایشان داد؛ آنجا که به پایگاه اطلاع‌رسانی دولت گفت: «۹۰درصد دانش‌آموزان دل‌تنگ فضای مدرسه شده‌اند و اشتیاق بازگشت به مدرسه را دارند. بسیار خوشحال هستیم که در روزهای پایانی مأموریت این دولت، آماده افتتاح باشکوه و با آرامش سال تحصیلی جدید، همراه با کاستن نگرانی خانواده‌ها در سال جدید شده‌ایم.»

بیمارستان‌خوابی!

هرم داغ آفتاب از تاروپود لباس‌های نخی و نازک عبور می‌کند و گرمای داغ تابستان، پوست خیس و عرق‌کرده را می‌سوزاند؛ گرمایی که درختان محوطه بیمارستان الزهرا را چتری بزرگ کرده که سایه‌اش را متواضعانه بر سر همراهان بیمار گسترده است. گله‌به‌گله با فاصله اندک کنار هم نشسته‌اند و مدت‌هاست که با هزار و یک امید چشم دوخته‌اند به پنجره اتاق بیمارشان تا شاید خبری خوشایند از آن تو به بیرون درز کند. یک حصیر یا زیرانداز، فلاسک چای، پیک‌نیک و چند تکه ظرف، دارایی مشترک همه همراهانی است که در حیاط بزرگ بیمارستان، روی چمن‌ها و زیر سایه درختان توت و نارون اتراق کرده‌اند و باقی وسایلشان را عقب خودرو جا داده‌اند؛ انبوه ماشین‌هایی که دورتا دور محوطه پارک شده‌اند و پلاک بیشترشان غیربومی است.

فاجعه بیخ گوشمان است؛ هوای خودمان را داشته باشیم!

تنها دو قدم به تکمیل ظرفیت تخت‌های بیمارستانی در شهر اصفهان مانده. تخت‌های بستری و تخت‌های مراقبت‌های ویژه در شهرستان‌ها اشباع شده و بیماران سرگردان‌اند؛ کرونایی و غیرکرونایی. کادر درمان درمانده و خسته شده‌اند و بی پناه‌تر از همیشه! روند واکسیناسیون نسبت به ماه‌های گذشته بهبود یافته، اما هنوز پاسخگو نیست و تنها درصد اندکی از جامعه واکسینه شده‌اند. آن طور که از گوشه و کنار خبر می رسد تولید واکسن داخلی آنطور که باید و شاید با موفقیت روبه رو نشده و کشور دوست و همسایه نیز تمایلی به همکاری با ایران در زمینه تامین واکسن ندارد. 

بیداد بی‌دارویی

دارو نیست؛ فرقی نمی‌کند، ایرانی یا خارجی. کمبود دارو در داروخانه‌های شهر اصفهان بیداد می‌کند و دمار از روزگار بیماران در آورده است. برخی از بیماران، حالا مدت‌هاست که برای یافتن داروهای خود با مشکل اساسی روبه‌رو هستند و کسی هم پاسخ‌گوی آن‌ها نیست؛ بیمارانی که هر بار و پس از ویزیت پزشک، نسخه‌به‌دست خیابان‌های شهر را پشت سر می‌گذارند و داروخانه به داروخانه دنبال دارو هستند یا به فضای مجازی پناه می‌برند و با انتشار نسخه از کاربران می‌خواهند که در جست‌و‌جوی دارو به کمک آ‌ن‌ها بیایند؛ دریغ از اینکه برخی از داروها کیمیا شده‌اند و در قوطی هیچ عطاری این روزها یافت نمی‌شوند.