اعتکاف، فرصتی است برای دوری از مشغلههای دنیوی و کثرتهای نامحدود مادی عصر مدرنیته و پناهبردن به دامان وحدتی به نام خدا.
ابوالحسن فیاض انوش، دانشیار گروه تاریخ دانشگاه اصفهان: ایام شهادت امیرکبیر، فرصتی مناسب برای تأمل در نوع مواجهه ایرانیان با موضوع توسعه و پیشرفت است. موضوعی که ریشه در تاریخ معاصر ایران دارد و همواره محور بسیاری از تحولات، کشمکشها و دستاوردها بوده است.
به نظر میآید سالهای بعد از انقلاب اسلامی را میشود به سه دوره تقسیم کرد …
فرشاد توسلی/ در مواجهه با غرب، میتوانیم سه گروه را با سه نظرگاه محوری متفاوت از یکدیگر تفکیک کنیم: گروه اول، برخی چهرههای حکومتی دلسوز بودند که پس از مواجهه با غرب به فکر توسعه ایران افتادند و تکنیک و آبادانی غرب، بیش از هر چیز دیگری آنها را به خود مشغول کرد.
ایام شهادت امیرکبیر، فرصتی مناسب برای تأمل در نوع مواجهه ایرانیان با موضوع توسعه و پیشرفت است؛ موضوعی که ریشه در تاریخ معاصر ایران دارد و همواره محور بسیاری از تحولات، کشمکشها و دستاوردها بوده است.
عصر صفویه مصادف با آغاز رنسانس در اروپا بود. غربیها با توجه به اکتشافهای جغرافیایی خود بهدنبال یافتن راهی برای تجارت با شرق دور بودند …
در یکیدوسال آخر عمر پربرکت حضرت امام خمینی(ره) چند پیام و بیانیه مهم ازجمله وصیتنامه، نامه به گورباچف، پیام پذیرش قطعنامه و منشور روحانیت صادر شد.
یکی از ابعاد مهم و بلکه مهمترین بخش پیام امام خمینی(ره) به آقای گورباچف، رهبر اتحاد جماهیر شوروی سابق، دعوت به مبدأ و معاد عالم هستی بود.
کنارگذاشتن ایدئولوژیهای مادی، چه سوسیالیستی و چه لیبرالیستی و بازگشت به معنویت و متافیزیک ادیان الهی، بهویژه اسلام ناب، راهحلهایی برای شکوفایی آینده روسیه بود که توسط حضرت امام خمینی(ره) در قالب نامهای توسط آیتالله جوادیآملی به آقای گورباچف انتقال داده شد.
نامه تاریخی امام خمینی(ره) به گورباچف در واقع تداوم گفتمان انقلاب اسلامی است؛ زیرا انقلاب اسلامی تنها یک حرکت سیاسی که منجر به تأسیس یک نظام سیاسی شود، نبود؛ لذا این نامه میتواند نشاندهنده اهداف و مبانی اصلی انقلاب اسلامی باشد.
نامه تاریخی امام خمینی(ره) به میخائیل گورباچف، رهبر اتحاد جماهیر شوروی سابق، در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۶۷ نوشته و توسط آیتالله جوادی آملی، محمدجواد لاریجانی و مرضیه حدیدچی دباغ به او تحویل داده شد.
مبحث تعالی و ارتقای دین در پرتو آزاداندیشی، آزادی بیان و طرح سؤال، یکی از اصول بنیادی دین اسلام و آموزههای بزرگان دینی است. در دوران معاصر، شهید مرتضی مطهری، ازجمله اندیشمندان برجستهای بود که بر اهمیت آزاداندیشی و گفتوگو در مسائل دینی تأکید فراوان داشت.