سالهای بسیاری است که موضوع تازهمسلمانها و گرایش انسانهای آزاده به دین اسلام صدر مسائل فرهنگی قرار گرفته.
حالا که اربعین 1446 هم سپری شد بد نیست به یکی از ظهورات نوین آن بپردازیم. درچندسال گذشته یکی از مفاهیم و پدیدههای جدیدی که وارد فرهنگ ایرانی شده و بهکرات هم مورداستفاده قرار گرفته، «موکب» است.
چند سالی هست که مراسم پیادهروی جاماندگان اربعین حسینی در شهر اصفهان هم مثل سایر شهرهای ایران برگزار میشود.
پیادهروی اربعین مکان نمیشناسد، چون امام حسین (ع) محدودیت مکانی ندارد. او در هر زمان و زمینی حضور دارد، چرا که شبیه به ما محدود نیست.
شاید برگزاری مراسم اربعین برای سرور و سالار شهیدان، امام حسین (ع) برای بازبینی و تحلیل واقعه عاشورا و زنده نگاهداشتن آن معمول شده است تا با روشنبینی و قدرت تحلیل واقعه عاشورا بررسی و تشریح شود …
حالا چندمین سالی است که اربعین و پیادهرویهای چندکیلومتریاش با عشاقی چندمیلیونی نقل محافل است. از محافل خانوادگی و دوستانه گرفته تا قارههای دوری که زیاد هم چنین همبستگیهای مذهبی به مذاقشان خوش نمیآید.
این روزها تصمیم گرفتهایم با عینکی دیگر سری به کانونها و مجموعههای فرهنگی بزنیم؛ نه اینکه تاکنون چنین نکردهایم که اصلاماهیت این صفحه چنین بوده است؛ اما این بار میخواهیم در کنار تمام گفتوگوهایی که با مسئولان کانونها و مجموعههای فرهنگی داشتیم، علاوه بر بیان مشکلات و سازوکارهایی که باید برای رفع آنها اتخاذ شود، کمی هم از اعضای کانونها بگوییم.
گاهی یک مسجد در یک محله نوظهور و در عرض 20 سال کاری میکند که یک مسجد قدیمی در یک محله سنتی طی سالها نتوانسته است، انجام دهد.
دهه اول محرم که تمام میشود، انگار حال و هوایمان یکجوری میشود. حتی تا دهه دوم هم اوضاع نسبتا خوب است، اما هرچه بیشتر میگذرد، دلمان بیشتر تلاطم پیدا میکند.
جایگاه بیبدیل مجالس روضه و عزاداری در زنده نگهداشتن یاد و خاطره قیام خونین کربلا و سید الشهدا (ع) بر هیچکس پوشیده نیست.
سالهاست که مجالس و هیئات اباعبدالله برپا میشود. هر زمان به فراخور خود این مجالس دایر میشدند. مجالس اباعبدالله همیشه مخاطب خود را دارند و عاشقان همواره حضور در این مجالس را مغتنم میدانند؛ برپاکنندگان مجالس نیز همواره در پی انتقال بهتر مفاهیم به مخاطبان و علاقهمندان به چنین برنامههایی هستند.
از ابتدای دهه محرم امسال سعی کردم در چند شماره چالشها و مسائلی که یک مادر برای حضور در هیئات و مجالس روضه اباعبدالله با آنها روبهرو میشود با زبان روایت مطرح کنم. آنچه در روایتها ذکر شد، تجربه منِ مادر بود و در این گزارش نیز جمعبندی مباحث قبلی بیان میشود.