چشمهها و قناتها یکیدرمیان کور شدند و تشنه بیآبی. زمینهای حاصلخیز عمل نیامدند و ییلاقهای سرسبز و پُرآبوعلف، گورستان خشکسالی شدند. خاک مُرده، کوچ را از رمق انداخت. خیلی از مردهای عشایر، دام و طلای زنها را فروختند و راهی شهر و روستا شدند؛ جایی که آب باشد و مردمانش برای یافتن یک لقمه نان، رنج کمتری متحمل شوند. برخی هم به ناچار دل از کوچ نکندند و اردیبهشت که خود را نشان داد، کرفس و پونه و تره به دامن کوهها که نشست، زن و بچه و هرچه داشتند و نداشتند، عقب وانت و کامیون سوار کردند و افتادند به شانه جاده. یکی مثل «مش اکبر»؛ مردی، سیاهچهره و 60 ساله با کلاهی نمدی و جلـــیقه و شلواری گشاد، مثل باقی بختیاریها: «نتوانستیم یکجانشین بشویم.»
نشست خبری مدیرکل بهزیستی استان اصفهان به مناسبت گرامیداشت هفته مبارزه با مواد مخدر، شنبه 5 تیر در مرکز درمان تی سی اصفهان واقع در شهرک صنعتی محمودآباد برگزار شد. در این نشست خبری، دکتر ولیاله نصر اصفهانی؛ مدیر کل بهزیستی استان اصفهان با اشاره به اینکه در زمینه موادمخدر و بیماری اعتیاد، اعتقادی به ملاحضات قضایی و انتظامی نداریم، گفت: «همه خدماتی که در این زمینه ارائه میشود داوطلبانه و با حداقل ملاحظات قضایی و انتظامی انجام میشود.» او ادامه داد: «قانونهای بسیاری داریم که اجرای آنها تاکنون معطل مانده است. هر اتفاقی که رخ میدهد همه انگشتها به سوی بهزیستی میچرخد درحالی که بیش از ده سازمان مختلف در استان بایستی برای حل مشکلات موجود با بهزیستی همکاری کنند اما همیشه این اتفاق رخ نمیدهد.»
خودکشی پایان دادن عامدانه به زندگی است. خشونتی با قساوت علیه خود که تاسفبارترین شکل مرگ از نظر ناظر و شاهد چنین عملی است. در دهههای اخیر این مقوله شکل فزایندهای داشته است. سازمان بهداشت جهانی در سال 2015، هشتصدهزار مرگ را از طریق خودکشی اعلام کرده. بحث و پرداختن به خودکشی در دوران کرونا، اهمیت زیادی پیدا کرده است. در اخبار ایران مدام میشنویم که کودکان و نوجوانان به دلیل مشکلات اقتصادی، دور شدن از فضای آموزشی و فشارهای فرهنگی دست به خودکشی زدهاند. به دلیل آمار فزاینده خودکشی در ایران، چهارشنبه 2 تیر 1400، در فضای اسکای روم نشستی با حضور دکتر محمدرضا جلالی در خصوص خودکشی نوجوانان، شکل گرفت. در این نشست به آسیبشناسی این مقوله پرداخته شد و راه حلهایی جهت پیشگیری از آن مطرح شد.
کمتر از پنجاه سال پیش بود که نخستین کتابهای نظری در حوزه اکوفمینیسم منتشر شدند. اکوفمینیسم هم مانند بسیاری دیگر از شاخههای برابریخواهی تنها در حوزه دانشگاهی و نظری دنبال نشد و رد پای آن را میتوان در بسیاری از جنبشهای اجتماعی دنبال کرد. اما پیش از پرداختن به اکوفمینیسم به عنوان یک جنبش اجتماعی نیاز است تا روند رشد این اندیشه را از دهه 70 میلادی تاکنون بررسی کرد. همچنین دامنه اثرگذاری اکوفمینیسم به جهان غرب محدود نماند و میتوان آن را در آسیای میانه، استرالیا و دیگر نقاط جهان نیز ردیابی کرد. در واقع همان چیزی که باعث میشد اکوفمینیسم بتواند همزمان برای زنان در هندوستان یا زنان در فرانسه موثر واقع شود، منجر به انتقادات زیادی از آن نیز شد.
اولین روز از تابستان، یعنی ۲۲ ژوئن «روز رسانه مثبت» نامگذاری شده است؛ روزی که دستیابی به آن، دستکم در یک سال و نیم گذشتهای که ایرانیها پشت سر گذاشتهاند، برای خیلیها آرزو شده است. کرونا و مرگومیرهای ناگهانی، تصادفهای گاهوبیگاه، حوادث پیشبینینشده و… خبر خوب و مثبت را این روزها بدل به کیمیا و نایاب کرده و به همین دلیل نیز جامعه هر روز در معرض حجم زیادی از خبرهای ناخوشایند و منفی قرار میگیرد؛ اخباری که باعث تزریق یأس و ناامیدی در بین افراد میشود و اضطراب و استرس را افزایش میدهد. اما آیا در ایران، اخبار مثبتی برای بازنمایی در رسانهها وجود ندارد؟
به آبی که مینوشید توجه میکنید و آیا از سلامت آن و شیوه صحیح مصرف این مایه حیاتی اطلاع دارید؟ نکاتی در این زمینه وجود دارد که به برخی از آنها حکیم بهنام یوسفیان، پژوهشگر، استاد و عضو شورای آموزش پژوهشکده طبالصادق دانشگاه آزاد اسلامی (واحد خوراسگان) میپردازد.
پشت این ساختمان سهطبقه به قبرستان تخت فولاد گرم است و پیادهروی آن در همه ایام سال، پر از آدم عصبانی و داغدیده و مستأصل. این تصویر، برای همه اصفهانیها آشناست: سربازی دست به باتوم در ورودی ساختمان پزشکی قانونی ایستاده و زنی ضجه میزند وای دَدم واددم وا…..!
این ساختمان پشت کاجهای بلندِ گرمادیده میدان فیض پنهان شده و نردههای آهنی سبز رنگرفته و خراشیده دارد. اینجا، منزلِ بعد از مرگ و جرح است، جایی است که در همسایگی خوراکیفروشیهای دور مــیــدان، مرگ را تــأیــیــد میکنند!
استرس و اضطراب خواهناخواه در زندگی ما وجود دارد و گاهی باعث ایجاد احساس غم، ناراحتی و حتی افسردگی میشود؛ اما برای درمان، راههای مختلفی پیشنهاد میشود. کمال محمودی، مربی یوگا، به یکی از این راهها که نقش کلیدی دارد، میپردازد. حرکات یوگا که ترکیبی از تمرینهای بدنی، تمرینهای تنفسی و کنترلشده و مراقبه است، برای کاهش استرس بسیار مفید است و میتواند به بهبود افسردگی افراد کمک کند. درواقع یوگا، روشی طبیعی برای افزایش تولید سروتونین است؛ از این رو به کاهش استرس کمک میکند و در بهبود افسردگی نقش مهمی دارد.حال برای اینکه بدانید کدامیک از تمرینهای یوگا در این زمینه مؤثر است، به موارد زیر توجه کنید.
مدیرکل پزشکی قانونی استان اصفهان، روز گذشته در نشست خبری خود با خبرنگاران از کاهش مراجعهها به این سازمان از زمان شیوع اپیدمی کرونا تاکنون خبر داد و گفت: تحلیل ما این است که محدودیتهای ناشی از کرونا معکوسشدن شیب حجم مراجعان بهخصوص در مورد مصدومان و فوتیهای ناشی از حوادث ترافیکی و حوادث کار را به دنبال داشته است. دکتر علی سلیمانپور در این نشست خبری که به مناسبت هفته قوه قضائیه برگزار شد، اظهار کرد: کاهش حجم ترددها و محدودیت مردم در رفتوآمد باعث شد ما با کاهش چشمگیر آمار این سازمان در سال 99 نسبت به سال 98 روبهرو باشیم.
تصور کنید که شب گذشته کمی آبریزش بینی داشتهاید و گلویتان درد میکرده است. امروز صبح هم که از خواب بیدار شدید شروع به سرفه کردید و تب دارید. در طول یک سال گذشته، اگر با چنین موقعیتی مواجه میشدید، احتمالاً ذهنتان بلافاصله سمت کووید 19 میرفت؛ اما اگر حالا کاملاً واکسینه شده باشید و چنین چیزی پیش بیاید، ممکن است با خودتان فکر کنید: آیا هنوز هم باید تست کرونا بدهم؟
سر درد انواع و اقسام دارد و گاهی بسیار کلافهکننده است اما میتوان با طبیعت درمانی به مداوای آن پرداخت و برای همیشه با این اختلال خداحافظی کرد!
سردردها تقریباً هر انسانی را در زمانی مبتلا به خود میکنند. بیشتر سردردها توسط اختلالات موقتی بوجود میآیند و با هیچ نوع تغییرات آلی در مغز مرتبط نیستند. سردرد اغلب این هشدار طبیعت است که فرایندی مشکلساز در جای دیگری در بدن رخ داده است. با این حال، درد واقعی سردرد از تحریک دنبالههای عصبی ماهیچههای شانه، گردن و پوست سر و ماهیچههای نرمی که عروق خونی را در این ناحیه احاطه کردهاند، بوجود میآید
تا الان شک کردهاید که زمانی دور، مثلا در بچگی آدم کشتهاید یا نه؟ بعید میدانم. حتی در شیطنتآمیزترین شوخیها و بازیهای کودکی هم تصور این که اتفاقی باعث قتل کسی شده باشیم، غیرممکن است؛ ولی احتمال زیاد سر به سرمان گذاشتهاند، گاهی وقتها اذیتمان کردهاند، اتهامهای بیخودی زدهاند و این چیزی است که با بزرگشدن هم یادمان نمیرود. بیشتر ما همیشه این رفتارها و کسانی که آنها را انجام دادهاند، با تمام جزئیات آزاردهندهاش یادمان مانده، معمولا بدمان هم نمیآید کسانی که زمانی آزارمان دادهاند را پیدا کنیم، تلنگری به آنها بزنیم تا شاید به خودشان بیایند و متوجه رفتار آزاردهندهاش، حداقل در گذشته بشوند!