هنگامی که باراک اوباما هشت سال پیش دومین دوره ریاستجمهوری خود را به دست آورد، نظرسنجیها به روشنی نشان داده بود که او از رای «جریان اصلی جدید آمریکا» بهره برده است. این جریان همان گروههای پیشرویی از جوانان، رنگینپوستان و شهروندانی با تحصیلات دانشگاهی بودند که نمایندگانی از آنها سپس در سال 2018 به کنگره ایالات متحده آمریکا راه یافتند. این وضعیت در سال 2016 تغییر کرد و دونالد ترامپ توانست در میان افرادِ بدون تحصیلات دانشگاهی و تا حد زیادی سفیدپوستانِ قدیمیتر کار را تمام کند و به کاخ سفید راه یابد. از این پس، رویارویی دو بلوک تازه تقویت شده شکل جدیدی به خود گرفت.
نهمین رزمایش اقتدار هوایی فداییان حریم ولایت، جنگنده بمب افکنهای سنگین اف ۴ با موشکهای هوا به زمین ماوریک و بمبهای هوشمند قاصد اهداف فرضی را منهدم کردند. امیر سرتیپ «فرهاد گودرزی» سخنگوی نهمین رزمایش اقتدار هوایی فداییان حریم ولایت روز سه شنبه گفت: جنگنده بمب افکنهای «اف ۴» با شلیک موشکهای ارتقا یافته و […]
حالا که طبلش از صدا و آبش از آسیاب افتاده، وقتی به فیلم آرگو فکر میکنیم، چنانچه فیلم یادمان بیاید، احتمالا با خودمان میگوییم که «اصلا این چی بود؟» معنی مضمر در این «اصلا این چی بود؟» این است که چرا فیلمی راجع به این موضوع را اینطوری ساختند؟ چی داشت اصلا؟ چرا اسکار به آن دادند آن هم توسط میشل اوباما؟ و چنانچه کمی هم شیطان باشیم چیزی مثل این را هم از پس ذهن میگذرانیم: «فیلم واقعا فرصت سوزی کرد!» واقعیت آن است که فیلم آرگو برای اکثر مخاطبان ایرانی ناامیدکننده بود. نه پتهای بر آب میداد (که پیش از این بر آب روان نرفته باشد) که این طرف آن پته خیس را بر دارد و بر سر آن طرفی بزند و نه تحریف و توهین مبرهنی داشت که بیرق «وا فلانا» و «وا بهامانا» بالا برود و نه اصلا جزئیات زیادی از ایران در آن بود. کمی بعد هم کارگردانش در یک شوی تلویزیونی در مقابل یک روشنفکر و فیلسوف ملحد ضد دین، دفاع جانانهای و پر شوری از مسلمین کرد و مجال حمله و طعن و تعنت را به خود تنگتر.
کتاب «تسخیر» نخستین روایت توسط یک ایرانی (معصومه ابتکار) است که در 4 نوامبر 1979(13 آبان 1385) شاهد اشغال سفارت آمریکا در تهران به دست دانشجویان پیرو خط امام و آغاز بحران 444 روز گروگانگیری بوده است. او که در آن زمان دانشجوی سال اول دانشگاه پلیتکنیک تهران بود، از عناصر فعال جنبش سیاسی به شمار میرفت و از برنامهریزی، سازماندهی و اجرای این حرکت بااطلاع بود. درواقع اشغال سفارت آمریکا به دست گروهی از دانشجویان کشور را باید در چهارچوب تحولات سیاسی و اجتماعی کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران بررسی کرد. چراکه اقدام این تعداد از دانشجویان کشور آنچنان با مفاهیم انقلاب اسلامی و تحولات پسازآن پیوستگی داشت که امام خمینی (ره) از آن بهعنوان انقلاب دوم یادکردند.
میگوید به واسطه تسلطش بر زبان انگلیسی در حلقه تسخیرکنندگان سفارت آمریکا در آمد و مسئولیت ترجمه اسناد سفارت بر عهده او و دیگر دوستانش قرار گرفت. او 40سال پیش به همراه دیگر همکلاسیهایش که نام خود را «دانشجویان پیرو خط امام» گذاشته بودند برای نشان دادن اعتراض خود به آمریکا مبنی بر پناه دادن شاه مخلوع ایران وارد سفارتخانه این کشور در تهران شدند و هرگز تصور نمیکردند 444روز در آنجا بمانند و اقدام اعتراضیشان از سوی بنیانگذار انقلاب، به انقلاب دوم مردم ایران تعبیر شود و برای 40 سال آینده روابط ایران و آمریکا متأثر از این اقدام دانشجویی دستخوش چنین تحولات عظیمی شود.
اقدام دانشجویی تسخیر سفارت آمریکا در 13 آبان 58 تحولی عظیم برای کشور ایران، ملت ایران، دانشجویان پیرو خط امام و انقلاب پدید آورد که هنوز بحث آن میان محافل سیاسی و حتی جمعهای عامیانه غیرسیاسی داغ است و برداشتهای بسیار متفاوتی از آن وجود دارد. محمد ابراهیم اصغرزاده آن زمان دانشجویی انقلابی بود و مدتی نیز به علت فعالیتهایش در زندان کمیته مشترک به سر برده بود و اقدام سیاسیانقلابی برای او و همفکرانش یک دغدغه اساسی به حساب میآمد. تسخیرسفارت آن چنان عظیم بود که دانشجویان را از یک انقلابی ساده به قهرمان تودهها و حرکتشان به انقلابی دیگر تبدیل شد. در گفتوشنودهای دانشجویان در سالهای بعد از تسخیر سفارت این نکته روشن است که هیچکدام تصوری از طولانیشدن تسخیر به مدت 444 روز نداشتند و این اقدام از بطن یک نگرانی تاریخی برخاسته بود.
۱۳ آبان ماه در تاریخ معاصر ایران از اهمیت ویژهای برخوردار است، زیرا با سه رویداد سیاسی بسیار تاثیرگذار پیوند خورده؛ سه رویدادی که دارای وجه مشترکی بودند و آن اعتراض به نفوذ قدرت خارجی در ایران و لزوم استقلال حاکمیت بود.پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که آمریکا در وقوع آن سهم و نقش اصلی را بازی میکرد، به مرور حضور و تأثیرگذاری دولت آمریکا در سیاستها و تصمیم گیریهای کشور پررنگتر و نمایانتر میشد، تا آنجا که پهلوی دوم گمان میکرد بدون پشتوانه و حمایت دولتهای آمریکا و انگلیس هیچ امکانی برای بقا ندارد.
مجلس چهاردهم شورای ملی در تاریخ 6 اسفند 1322 بازگشایی و در 21 اسفند اولین جلسه رسمی خود را به ریاست سید محمدصادق طباطبایی برگزار کرد. انتخابات مجلس در فضای حکومت نظامی در خرداد 1322 با شرکت 800 نفر برگزار شد. در این دوره 136 نماینده در مجلس حضور یافتند، اما اعتبارنامه سیدجعفر پیشهوری رد شد و اعتبارنامه آیتالله کاشانی به مجلس نرسید.
این روزها معاون سیاسی وزارت امور خارجه کشورمان در تور سفر به کشورهای همسایه شمالی ایران و با هدف ارائه رویکرد صلح در حل مناقشات قره باغ به سر میبرد. درگیریهایی که از ششم مهر ماه (27 سپتامبر) منطقه قره باغ را متشنج کرد و ارمنستان و جمهوری آذربایجان یکدیگر را به آغاز جنگ متهم کردند. جمهوری آذربایجان در این مناقشه با تکیه بر اصل حفظ تمامیت ارضی، خواستار پایان اشغالگری ارمنستان شد و ارمنستان نیز با استناد به اصل حق تعیین سرنوشت، خواستار بهرسمیت شناختهشدن حقوق ارامنه ساکن در منطقه قره باغ شد. آنچه وزیران خارجه ارمنستان و جمهوری آذربایجان در روز ۱۱ ماه اکتبر (۲۰ مهر) در مذاکراتی طولانی که با وساطت وزیرخارجه روسیه در مسکو برگزار شد، به توافق برای آتشبس در قرهباغ دست یافتند، اما این آتشبس بارها ازسوی طرفهای درگیر نقض شد و دو طرف یکدیگر را به نقض آن متهم کردند.
36 تحلیلگر و فعال سیاسی کشور به سوال «پیروزی کدام گزینه، برای ایران بدتر است؟» و چرایی آن پاسخ میدهند.
مجله تایم یک مجله خبری هفتگی آمریکایی است که وبسایت خبری آن در شهر نیویورک مستقر است. مجله تایم در سال 1923 تأسیس و در اصل توسط هنری لویس و بریتون هدن بنیانگذاری شد. مجله تایم بزرگترین و پرتیراژترین مجله خبری هفتگی در جهان است. نسخه چاپی دارای 26 میلیون خواننده بوده که 20 میلیون نفر از آنها در ایالات متحده آمریکا مستقر هستند. حدود ۱۰۰ سال است که در کاور مجله تایم از لوگوی سنتی استفاده میشود؛ لوگویی با عبارت «TIME» که بالای کاور مجله را احاطه میکند. مجله تایم همچنین به خاطر استفاده از حاشیه ای به رنگ قرمز در روی جلد آن معروف است. این حاشیه قرمزرنگ فقط یک بار در تاریخ انتشار این مجله تغییر پیدا کرد و آن هم پس از حملات یازده سپتامبر ۲۰۰۱ در آمریکا بود که به رنگ سیاه منتشر شد و علت آن نشان دادن تأثر و اندوه این مجله از این حادثه بود. اکنون بعد از گذشت چیزی حدود 98سال از تاریخ انتشار این مجله پر تیراژ بار دیگر شاهد سنت شکنی مدیران این مجله هستیم.
انتخابات ریاستجمهوری آمریکا به واسطه قانون اساسی این کشور، سیستم اداره فدرال و مراحل طولانی و متعدد انتخابی، دارای پیچیدگیها و چالشهای بسیاری است. این کشور از مجموع 50 ایالت تشکیل شده است. این 50 ایالت طی توافقی تشکیل دهنده کشور آمریکا هستند و هر ایالت دارای مجلس قانونگذاری ایالتی است که میتواند به شکلی مستقل قانونگذاری کند، تا آنجا که مغایر قانون اساسی نباشد. چنین اختیاراتی باعث شده قوانین و ضوابط بسیاری (حتی متناقض) در مورد انتخابات ریاستجمهوری در آمریکا بهوجود بیاید. اما بر پایه قانون اساسی آمریکا دستورالعملی کلی برای انتخاب رئیسجمهور وجود دارد که در این مطلب به توضیح آن خواهیم پرداخت.