محله طوقچی و میدان کهنه در عصر آلبویه و سلجوقیان مرکز مهم سیاسی و اداری شهر بودند. آثاری که از آن روزگار برجای مانده است، همگی از حضور و وجود شاهان و بزرگان در این دو محله نشان دارد. از قبر ملکشاه سلجوقی و دیگر پادشاهان این سلسله بگیرید تا مقبره خواجه نظامالملک طوسی که وزیر آنان بود. در آنسوتر یادگار دوران دیالمه (آلبویه) هم مقبره صاحببن عباد است. این مطلب مروری دارد بر روند شکلگیری و بازسازیهای مقبره صاحب بن عباد در طول تاریخ؛ از زمان مرگ وی تا به روزگار ما.
اصفهانی که میبینید فقط پوستهای از اصفهان واقعی است. برای پی بردن به ژرفای این کهنشهر پارسی یکی از بهترین و جذابترین کارها، خواندن سفرنامههای تاریخی است و مخصوصا در این دوران که کمتر میتوانیم به گردشگری شهری تشویقتان کنیم و بیشتر باید از همه شما عزیزان بخواهیم که گردشگری را از خانه پی بگیرید، اتفاق خوب میتواند این باشد که دعوتتان کنیم به سفر مجازی به اصفهان نامرئی!
«باید صد چشم داشته باشید تا بتوانید تنوع بیمثال جلال و جبروت هشتبهشت»، این کاخ «فرحانگیز و مطبوعتر از مجللترین کاخهای ممالک اروپایی» را دریابید؛ این روایت انگلبرت کمپفر، جهانگرد آلمانی، است از باغ بلبل و کاخ هشتبهشت؛ یکی از معدود کاخهای دولتخانه صفوی اصفهان که تخریب نشد و به یادگار برایمان ماند تا مفهوم واقعی «زندگی» را وقتی به ملاقاتش میرویم، درک کنیم. در دومین روز از هفته گردشگری از همه شما که دل در گرو «زندگی» و «زیبایی» دارید، دعوت میکنیم این مطلب را بخوانید و به دیدار یکی از زیباترین میراث تاریخی اصفهان بروید. ایده و پیشنهاد ویژه سرویس میراث و گردشگری روزنامه اصفهان زیبا این است که کاخ هشتبهشت به مقصد گردشگری شبانه اصفهان تبدیل شود؛ چراکه اوج زیبایی این بنا را در شب و با نورپردازی ویژه میتوان درک کرد و مهمتر آنکه این کار هم اتفاق ویژهای در گردشگری اصفهان است (به اتصال پیادهراه چهارباغ و میدان نقشجهان به عنوان دو مقصد گردشگری شبانه منجر میشود) و هم به حفاظت بهتر از بنا کمک خواهد کرد.
اصفهان را چطور به مهمانانمان نشان دهیم که بیشتر تأثیرگذار باشد؟ جوابهای بسیاری به این سوال میتوان داد که به زمان، نحوه ورود و نوع شخصیت و کسوت مهمان بستگی مستقیمی دارد. نکته جالب اینکه این سوال چندان تازه نیست و ردپای تامل در این موضوع را میتوان در سفرنامههای تاریخی جست و جو کرد. یکی از سفرنامههایی که کمتر به آن پرداخته شده، متنی است به قلم کنت ژولین دوروششوار (Julien Comte de Rochechouart) که درآغاز سده نوزدهم میلادی (دوران سلطنت ناصرالدین شاه) از جانب دولت فرانسه به ایران اعزام شد و دقیقا در روز 29 سپتامبر (هفتم مهرماه) به اصفهان وارد شد. او 17 روز در اصفهان مانده اما این مدت را بسیار کم میداند.
اصفهان مـوضوع هشتمین لایو اینستاگرامی مدیر موزه ملی ملک بود. رضا دبیرینژاد در مجموعه «چایخوانی» هر بار به سراغ مهمانانی از نقاط مختلف ایران میرود و گفتوگوهای بیستدقیقهای با موضوعهای گوناگون در حوزه میراث فرهنگی، صنایعدستی، گردشگری و… تدارک میبیند. اولین مهمان این رویداد آنلاین، نسیم زند، مدیر اقامتگاه بومگردی حوضک، بود که به موضوع «پرسهزنی و گردشگری» پرداخت. چایخوانی هشتم با روایتی از تأسیس اولین اقامتگاه بومگردی در شهر اصفهان آغاز شد؛ نسیم و بابک، یکی از تهران و دیگری از شهرکرد، در اصفهان باهم آشنا شدند و تصمیم گرفتند در همین شهر هم زندگی مشترکشان را آغاز و حوضک را هم تأسیس کنند؛ اقامتگاهی در نزدیکی مسجد جامع عتیق اصفهان، میراث جهانی بشر.
درِ فلزی مقبره پژوهشگر غیرایرانی و همسرش که نتایج سالها تحقیق و مطالعهشان در تاریخ هنر ایران بینظیر است، گشوده شد تا در سالگرد فوت پروفسور پوپ، بعد از سالها مقبره او و همسرش آبوجارو شود. این مقبره را البته حالا میتوان جزو میراث فرهنگی اصفهان و یک مقصد گردشگری ایرانشناسی محسوب کرد؛ آنهم در جوار پل خواجوی اصفهان، یکی از زیباترین پلهای جهان. این رخداد به درخواست روزنامه اصفهانزیبا و با همکاری اداره خدمات شهری منطقه 3 اصفهان انجام شد و توجه شهروندانی را هم که به قصد پیادهروی صبحگاهی به این پارک آمده بودند، حسابی جلب کرد.
«کوچه کازرونی» نام آشنایی در خیابان چهارباغ است. از بخشهای ناگفته تاریخ خیابان چهارباغ، ارتباطی است که این خیابان با خاندان کازرونی در اصفهان دارد. این خاندان در آبادانی و رونق چهارباغ در زمان خودشان نقش مهمی داشتند. هنوز هم دو کوچه پررونق و بزرگ چهارباغ به نام کوچه کازرونی در این خیابان خودنمایی میکنند. درواقع میتوان گفت سه برند اصفهان، یعنی صنعت نساجی، خاندان کازرونی و چهارباغ در اینجا به هم میرسند. این متن کندوکاوی است برای تبیین این ارتباط جالب.
میزبانی اصفهانی، وزیر سوئیسی را به سفیر گردشگری ایران بدل کرد؛ آیا عمر این گزاره، در حد همین 24 است یا ما میتوانیم کاری کنیم که تولید محتوای گردشگری صورت گرفته پیرامون سفر وزیر امور خارجه سوئیس به اصفهان عمر و دامنه اثرگذاری بیشتری داشته باشد؟ پاسخ به این سؤال روشن است؛ حتما میدانیم و همه باید تمام تلاشمان را در هر حدی که از دستمان برمیآید انجام دهیم تا این سفر را به برگ برنده و کورسوی امید گردشگری اصفهان و ایران در دوران تاریک کنونی تبدیل کنیم.
وزیر امور خارجه سوئیس مستقیم از برن به اصفهان سفر کرد تا دیدن ایران را از قلب تاریخی این کشور کهن آغاز کند؛ چراکه ایگنازیو کاسیس در کنار پزشک و دیپلمات بودن، دل درگرو میراث فرهنگی و گردشگری هم دارد؛ آنقدر که در دیدار با جواد ظریف، وزیر امور خارجه کشورمان، برای سفر به ایران ابراز علاقه کرده و حالا هم که راهی این کشور شده ترجیح داده پیش از آغاز دیدارهای رسمیاش در پایتخت، به مناسبت یکصدمین سالگرد روابط دیپلماتیک ایران و سوئیس، اصفهان را ببیند. گزارش پیش رو، روایت اصفهانگردی این مقام بلندپایه است به همراه گفتوگو با مسعود نیکآئین، مدیرکل تشریفات استانداری اصفهان که این بازدید را نقطه آغازین قدرتمندی برای فعالیتهای ستاد احیای گردشگری کرونازده اصفهان میداند.
رئیس موسسه فرهنگی اکو دو روز مهمان اصفهان بود و طی جلسات مختلفی با مسئولان استانداری، میراث فرهنگی و شهرداری اصفهان از یکسو و بخش خصوصی از سوی دیگر، به بررسی زمینههای همکاری در حوزههای مختلف بهویژه فرهنگی و گردشگری پرداخت؛ اما چه گفتوگوها و تصمیمهایی در این سفر انجامشده و نتایج مورد انتظار از این دیدارها چیست؟ پاسخ این پرسش را در گفتوگو با سید حسن قاضیعسگر (معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری اصفهان)، فریدون الهیاری (مدیرکل میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری استان اصفهان) و سرور بختی (رئیس موسسه فرهنگی اکو) میخوانید. الهیاری: باید به ظرفیت منطقه اکو با 500 میلیون نفر جمعیت توجه کنیم اولین ساعات حضور رئیس موسسه فرهنگی اکو در اصفهان با یک جلسه کاری با حضور فریدون الهیاری، مدیرکل میراث فرهنگی اصفهان و سید حسن قاضیعسگر، معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری اصفهان همراه بود.
نهتنها گردشگران غیر اصفهانی، بلکه چهبسیار اصفهانیها که از کنار پل خواجو عبور میکنند، عمارتی زیبا و آجری با دو گنبد کوچک به چشمشان میخورد که درست نمیدانند چه هست. باریکتر که میشوند میفهمند یک مقبره است. قبر کیست؟ کنار پل چه میکند؟ چه زمانی ساخته شده و آیا مثل همهچیز مربوط به عصر شاهعباس است؟! این مطلب کاوشی است در جهت پاسخگویی به این سؤالات. در همه دنیا این قانون ساده، جاری و ساری است که باید آنکسانی که دوستمان داشتند، دوستشان بداریم. آری این بنا آرامگاهی است بیگنبد و بارگاه و خاموش. صاحب مقبره پروفسور پوپ از آن دسته آدمها بود که بهشدت اصفهان را دوست داشت.
قدمبهقدم محله حسنآباد، درفشان است و گل سرسبد همه درَر این محله تاریخی که به نقشجهان میپیوندد، امامزاده احمد است، امامزادهای که هم یکی از مهمترین مقاصد گردشگری شهر اصفهان محسوب میشود و هم به لحاظ تزئینات معماری و میراث تاریخیاش جایگاه مهمی در چرخه گردشگری و میراث کهنشهر ما دارد، اما رهاشده و مهجور مانده و از شلختگی بصری و بیتوجهی و تخریبهای ریزریز رنج دوران میبرد؛ آنقدر که اگر این بیتوجهیها ادامه یابد بعید نیست که بهزودی دیگر میراثی به نام امامزاده احمد نداشته باشیم.