«سازگاری با کمآبی» اصطلاحی است که چندسالی میشود موردتوجه کارشناسان حوزه آب قرار گرفته است؛ مفهومی که تأکید دارد بر پذیرفتن شرایط کمآبی و تلاش برای بدترنشدن وضعیت در شرایطی که منابع آب زیرزمینی کاهش یافته و امکان جبران آن وجود ندارد.
تالاب گاوخونی، سالهاست که حالوروز خوبی ندارد و در عطش بیآبی میسوزد. خشکی گاوخونی فقط زندگی انسانها را تحتالشعاع قرار نداده، بلکه در سالهای اخیر، جمعیت پرندگان مهاجر را هم نشانه رفته و باعث کاهش یا از بین رفتن تعداد زیادی از آنها شده است؛ پرندههایی که هرسال و با سرد شدن هوا مسیری طولانی را طی میکنند تا برای یک وقفه کوتاهمدت به تالاب گاوخونی برسند. ایمان ابراهیمی، فعال محیطزیست و پرندهنگر، در گفتوگو با «اصفهانزیبا» از آخرین وضعیت پرندگان و آبزیان تالاب گاوخونی میگوید.
شاید تصورش هم غیرممکن و دور از ذهن بود؛ اما پنجاه سال بعد از تصویب کنوانسیون رامسر که پیمانی بود، برای حفاظت از تالابها و حیوانات و گیاهان وابسته به آنها، گاوخونی، عروس تالابهای ایران، خشکشده و غبار فراموشی بر رخسار آن نشسته است؛ تالابی که بارها وعدهووعیدهای مختلفی در رابطه با احیای آن در رسانهها منتشر شد و تیترهای ریزودرشتی را به خود اختصاص داد؛ مثلا «تالاب گاوخونی تا پنج سال آینده احیا میشود»؛
اصفهان در سالهای اخیر به دلیل خشکسالی و کمبود منابع آبی با مشکلات بسیاری در بخشهای مختلف از جمله زیستمحیطی مواجه شده است. به دلیل سپریشدن سال آبی ۱۴۰۰-۱۳۹۹ با خشکسالی شدید و کاهش منابع آب سد زایندهرود، همچنین پیشبینی تداوم خشکسالی توسط سازمان هواشناسی کشور، شرایط مساعدی از نظر تأمین منابع آب برای این سد در سال آبی جاری متصور نیست. عضو هیئتمدیره نظام صنفی کشاورزی شهرستان اصفهان در گفتوگو با اصفهانزیبا به مهمترین دلایل خشکسالی زایندهرود اشاره کرده و راهکارهایی ارائه میدهد.
شاید نتوان اولویتبندی دقیق و منصفانهای میان معضلهایی که در یک دهه اخیر گریبان شهر اصفهان را گرفتهاند، اعمال کرد و مثلا گفت بحران آب، نخستین و آلودگی هوا، دومین معضل اصفهان است و سایر مشکلات در ردههای بعدی قرار دارند؛ اما بیشک به اذعان بسیاری از کارشناسان و متخصصان، در حال حاضر خشکی رودخانه زایندهرود اصلیترین و بزرگترین معضلی است که سایه شومش را بر سر استان اصفهان انداخته و این پهنه کویری را ساعتبهساعت به ورطه بحران و خطر نزدیکتر میکند. خطری که حالا تهدیدی برای مهاجرت گسترده طبقه خلاق و بافت بومی شهر اصفهان قلمداد میشود و معضل حاشیهنشینی و مهاجرتهای بیرویه و بیثمر به اصفهان را دوچندان میسازد.
بــررســی مـعضــلهــای فعلی شهر اصفهان درزمینه آب، آلودگی هوا، ترافیک، حــمــلونــقــل عــمــومــی و… مــوضـوع بیستودومین جلسه علنی ششمین شورای اسلامی شهر اصفهان در روز گذشته بود. در این جلسه، عباس مقتدایی، نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی، به ارائه گزارشی درباره دستاوردهای مطالعاتی نمایندگان مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی در حوزههای مختلف پرداخت و از اعضای شورای ششم خواست تا در خصوص حل برخی از معضلهای فعلی کمکرسان نمایندگان مجلس و سایر نــهــادهــا باشند.
ویا همین دیروز بود که زایندهرود خروشان جاری بود و صدای خندههای مردان، زنان و کودکان اصفهانی در کنار آن شنیده میشد. چه صفایی داشتیم… قایقهایی که بهسان قو روی رودخانه این سو و آن سو میرفتند، دستفروشی که کنار رود بلال می فروخت، آنسوتر بساط کاهو و سکنجبین برپا بود و سویی دیگر لبوهای داغ و قرمز و باقلاهای گرم و تازه … یکی دوربین به دست داشت و خندهها را ثبت میکرد، دیگری بر بوم نقاشی خود صفای زایندهرود را میکشید و البته که در این میان برای شنیدن آوازهای سنتی نیازی به گوشتیزکردن نبود، آنچه بود عیان بود، درست مانند زلالی رودخانه و همگی اینها وقتی بودند که زایندهرود هم بود.
این روزها اصفهانترین روزهای اصفهان است. براساس مستندها و دانستههای تاریخی، باروی شهر اصفهان را در برج قوس (آذر) تکمیل کردهاند و سالها بعد با تلاش اصفهانشناسان و دوستداران اصفهان و به پیشنهاد زندهیاد لطفالله هنرفر کاشیکاری صورت فلکی برج قوس بر سردر قیصریه را بهعنوان نماد اصفهان برگزیدهاند.
از ابتدای سال جاری کارشناسان حوزه آب،در خصوص سال آبی آینده ابراز نگرانی کردهاند. اگرچه طبق پیشبینیها میگویند پاییز و زمستان 1400 هم دیو خشکسالی را از پا درنمیآورد، اما اکنون و در روزهای پایانی آبانماه، با گذر از بارندگیهای چند روز اخیر، بارقههایی از امیدواری در دل اصفهانیها روشن شده است.
اصفهان، مهد تمدن ایرانیاسلامی و خطه دلاورخیز و شهیدپرور ایران عزیز، این روزها حال و روز خوبی ندارد؛ خشکی مفرط پای خبیثش را روی گلوی نازک این دیار گذاشته و راه نفس را برای ادامه حیاتش تنگ و تنگتر کرده است.
یکشنبه 11 مهر، مصوبات هیئتوزیران در خصوص استانداران برخی استانها اعلام شد و اصفهان هم استاندار خود را شناخت. جناب آقای دکتر سیدرضا مرتضوی با اقبال دولت مواجه و بهعنوان یکی از جوانترین استانداران این دولت منصوب شد؛ در اینجا ضمن تبریک به او و مردم اصفهان نکاتی را به اختصار تقدیم میکنم:
اگر نگوییم همه، اما غالب مدیران و کارگزاران یک شهر، رویای رشد و توسعه شهرشان را در سر دارند. به همین دلیل هم از ابتدای در دست گرفتن مسئولیتها به فکر تدوین برنامههای قابل اجرا، بسترسازیهای لازم برای اجرای ایدههای تازه و اجرای دقیق و درست مصوبات و طرحهای تصویب شدهای هستند که تلاش شده از معبر تاییدها و تصویبهای کارشناسانه و تخصصی عبور کند و در نهایت بیشترین و بهترین ثمره را برای رشد و توسعه شهر بهدنبال داشته باشد.