مرزهای تجاریشدن بدن امروزه تنها محدود به صنعت مد یا سینما نیست. تا حد خیلی زیادی در گفتمان پزشکی غالب نیز، چندان محدودیتی نسبت به آن به چشم نمیخورد. گرچه ممکن است این سخن برای بسیاری گران تمام شود، اما واقعیتهای موجود حاکی از رقمخوردن وضعیتی است که بدنهای تجاریشده را به لطف گفتمان پزشکی، مشروعیت میبخشد. در همین ارتباط، میتوان به یکی از موضوعاتی که همین چند وقت پیش به واسطه آمار و ارقام بیرونآمده از مبادی رسمی بسیار داغ شده است، یعنی افزایش روزافزون رحمهای اجارهای اشاره کرد.
بیش از بیست سال از تولد اولین نوزادی که با استفاده از رحم اجارهای در اصفهان به دنیا آمد، گذشته است. سال 1373 بود که اولین نوزاد در کشور از این طریق در شهر اصفهان و در بحبوبههای تابوهای اجتماعی و نگاههای هنجارشکنانه به دنیا آمد. سالها، اما طول کشید تا رحم اجارهای به عنوان یکی از روشهای درمان ناباروری در جامعه جا بیفتد و نهتنها زن و مردی که تمایل به بچهدارشدن دارند، از آن برای فرزندآوری استفاده کنند، بلکه برخی از زنان متأهل یا مجرد نیز برای اجارهدادن رحم خود دیگر ترس و واهمهای نسبت به بازخوردهای اجتماعی و انگشتنماشدن و طردشدن نداشته باشند.