بزرگترین ابزار قدرقدرتهای جهان، ترس از قدرت آنهاست.
حدس نمیزنم؛ بلکه حتم دارم که بسیاری از خوانندگان این کلمات، یکبار هم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را مطالعه نکردهاند. یک انقلابی یکبار هم که شده باید از روی قانون اساسی بخواند؛ زیرا انقلاب جز از راه نظام و نظامسازی جلو نمیرود.
تصور انقلاب بدون نظام، تصوری بیهوده است. نظام بالاترین تجلی حقیقت انقلاب اسلامی تا به امروز بوده است.
تمام ماجرای اسلام از یک «نه» شروع شد. «بگویید لاالهالاالله تا رستگار شوید».
برای بعضی آدم های این سرزمین، انقلاب اسلامی صرفا یک رخداد سیاسی است.
نردبام معطل ما سهتا وسط سالن ایستاده بود؛ من بودم و معاون مدرسه و بهقول بچهها، خانم جنگعلی، کمکی نظافت!
در دهه50 با تدوین و اجرای «برنامه جامع شهر اصفهان» شهرداری بیشازپیش در مرکز تحولات شهری قرار گرفت.
اعتصاب، همان دستازکارکشیدن است. این کار مربوط به زمانی است که افراد یک مجموعه، نتوانند از راه گفتوگو و طبق قوانین جاری به حقوق و خواستههای خود برسند.
تدوین دایره المعارف انقلاب اسلامی در سال 1379 ش با هدف آشنا کردن گروههای سنی موردنظر با مفاهیم انقلاب، گروههای مبارز، شخصیتها، رویدادها، مکانها و زمانهایی که به نحوی با این پدیده مرتبط بودند، به تصویب رسید. بازه زمانی اینمدخلها از ابتدای دهه 40 تا سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی است
مهمترین نکته درخصوص اینکه «چرا دانشجو باید در یک تشکل دانشجویی حضور پیدا کند؟» بحث خارج شدن از فضای تکبعدی است.
فصل اول کتاب «سیاست و خردمندی» است که به بیان خاطرات تاریخی-سیاسی دکتر علی شریعتمداری از زبان خودش میپردازد. شریعتمداری از معدود اساتید دانشگاه اصفهان بود که با مبارزات دانشجویان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی همراهی میکرد.
دهم آذرماه، روزی است که در تاریخ ایران با خون شهادت آیتالله سید حسن مدرس ثبت شد؛ مردی که برای دفاع از اصول اسلامی و انسانی خود، در برابر استبداد و فساد ایستاد و جان خود را فدای این آرمانها کرد.