سینمای قدیمی
سینما از نگاه اکبر اصفهانی
سفه است، یکی با زبان در آن حوزه، مفهومپردازی میکند و دیگری با تکنیک، تصویرسازی میکند. حال سینما را تصویر واقعیت یا واقعیت تصویر بدانیم در اینکه ما با پدیدهای مواجه هستیم که همه پدیدهها را در خود دارد و ابزار ارتباطی بسیار گستردهای است شکی نیست.» عیدی تصریح کرد: «تجربه تمامعیار، بلوغ خودجوش توانایی رشد تجربی یک فرایند مستمری است که جهان را تابع خودکرده امکانات و ظرفیتهای جدیدی برای مخاطب ایجاد میکند و اتفاقا سینما جزو هنرها یا بیش از همه هنرها امکان تجربه تمامعیار برای مخاطب خود فراهم کرده است؛ کما اینکه تمام پویشهای اجتماعی فرهنگی از دهه هشتاد به این سوتر از سینما آغاز شد، پس چرا نباید به سینما اندیشید.»
سینمایی که رنج دوران برده است…
از سال 1308 که نخستین سالن سینما در اصفهان توسط «میرزا محمدجعفر مغزی» تأسیس شد تا امروز که 92 سال از آن واقعه میگذرد، سینما در اصفهان مانند بسیاری از کلانشهرهای این مرزوبوم، رنج دوران برده است. از روزگارانی که پیش از ورود سینما به اصفهان برخی قهوهخانهداران چهارباغ، با دریافت سیشاهی اقدام به نمایش فیلمهای صامت میکردند تا آتشگرفتن سینما همایون که قدیمیترها آن را با نام اصلیاش یعنی «پالاس» میشناسند.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
