یک اسفند برای اهالی سینمای اصفهان، روز از دست دادن پناهشان است؛ روزی که زاون قوکاسیان رفت. مردی که برای بسیاری حکم پدر را داشت؛ حامیِ بیحاشیهای که کوچک و بزرگِ این خانواده را در بر میگرفت و حمایت از هنرمندان، بهویژه سینماگران شهرستانی، را وظیفه خود میدانست.
فیلم «نیمشب» ساخته محمدرضا مهدویان با موضوع جنگ دوازدهروزه، به دلیل سابقه و فیلمسازی خاص کارگردانش، مرا وسوسه کرد تا آن را ببینم و بفهمم اثر جدید او چه ویژگیهایی دارد.
فیلم «کوچ» را محمد اسفندیاری بر اساس کودکی تا سالهای انقلاب زندگی حاج قاسم سلیمانی ساخته است و یکی از دلایلی که تماشاگران به سالن سینما برای دیدن فیلم آمدند، همین موضوع بود. فیلم کوتاه «سیزدهسالگی» در رابطه با اتفاقی است که در نوجوانی حاج قاسم برایش رخ میدهد.
نمیدانم چرا؟ اما همچنان امیدواریم. قبلا تنها ناراحتیمان این بود که بسیاری از فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر در شأن آن نیستند و استاندارد کافی برای تولید ندارند، اما امسال اما با حذف سانسهای ویژه، دلمان را خوش کردیم به فیلم دیدن کنار مردم و امید به سالنهای پر از جمعیت.
بعد از فیلم «زیبا صدایم کن»، رسول صدرعاملی با فیلم «قایقسواری در تهران» در جشنواره فجر حاضر شد. در نگاه اول و با توجه به پوستر منتشرشده از فیلم، به نظر میرسید که اثر جدید حالوهوایی شبیه فیلم سال قبل داشته باشد.
هر سال در جشنواره فجر رخدادی توجهها را به خود جلب و رسانهها را وادار به واکنش میکند. یک سال پوستر جشنواره و آیتمهای تولیدشده با هوش مصنوعی خبرساز میشوند و سال دیگر، خلوتی جشنواره از حضور فیلمهای مستقل.
خوشبختانه امسال فیلمهای جشنواره فجر، با وجود برخی ضعفها در فیلمنامهها، از نظر تنوع موضوعی نقطه قوت قابل توجهی داشتند.
هنوز جشنواره کودک آغاز نشده بود که فهرست فیلمهای داستانی راهیافته به جشنواره فیلم کوتاه تهران در سایت منتشر شد.
روحالله توکلی، مستندساز جوان اصفهانی، به واسطه اینکه پدرش عکاس بود با ترکیببندی، قاببندی، نور و تصویر آشنا شد و همین مقدمهای شد برای او که در رشته گرافیک تحصیل کند و سپس در دانشگاه عکاسی خبری بخواند و مسیر خود را تا مستندسازی ادامه دهد.
بیاغراق میتوان گفت کمتر کسی است که آثار استاد فرشچیان را دیده باشد و با محو شدن در رنگ و طرح و نقوش آن، پا به دنیای خیال او نگذاشته باشد؛ هنرمندی که با شاهکارهایش در قلب مردم جا باز کرد.
روزهایی که گذشت، شاهد ظلمی بیسابقه از سوی یک رژیم جنایتکار بودیم و در مقابل، ایستادگی و همدلی بینظیر مردمی را به نظاره نشستیم که نسلهای جدید و دور از دوران دفاع مقدساند و تنها روایتهایی از آن دوران را در کتابها، فیلمها یا خاطرات بزرگترها شنیدهاند.
کلاسهای بازیگری در میان اقشار مختلف مردم همواره موردتوجه بوده است و هرسال بر تعداد هنرجویان بازیگری نسبت به گذشته افزوده میشود