«ما خیلی پر دردیم آقا!» گفتوگوی من و معلمی که سیسال در مدارس غیرانتفاعی اصفهان تدریس کرده و همواره از یک سوم بیمه و حقوق اداره کار برخوردار بوده، با این جمله آغاز میشود! او، مُصر است که از مطالبات معلمان مدارس غیرانتفاعی بگوید؛ زیرا نمیخواهد معلمهای جوان به سرنوشت او دچار شوند، بلکه میخواهد «آینه عبرت» آنها باشد! او معلمی است که در سالهای مختلف به عنوان معلم برتر در شهر اصفهان انتخاب شده اما سی سال است که سالی چهار ماه حقوق نمیگیرد؛ سیسال است که سالی چهارماه هزینه بیمهاش را خودش میپردازد، سی سال است که در آرزوی استخدام رسمی میسوزد و سی سال است که هیچ مزایایی از وزارت آموزش و پرورش دریافت نمیکند؛ اما طی این سی سال، همچنان استوار به راه و هدف خود، تدریس کرده است.