جاده‌ای به سوی رونق یا جولانگاه اتومبیل‌ها؟!

آن‌چه نام «فلکه» در ذهن متبادر می‌کند، مرا به یاد چرخ‌وفلک‌های پارک‌های بازی در کودکی‌ام می‌اندازد. در زبان فارسی واژه فلکه، معادلی مناسب برای نقاط ترافیکی است که اتومبیل‌ها را به دور خود به چرخش وامی‌دارد. در واقع فلکه، عنصری دایره‌ای شکل است که حرکت سواره به دور خود را اجبار می‌کند؛ کاملا در اختیار سواره است و با نامی که معمولا بر تابلوهای شهری حک می‌شود، یعنی «میدان»، تفاوت بسیار دارد. فلکه اجازه ورود به خود را نمی‌دهد و اجتماع‌گریز است. جمعیت را در همان اتاقک‌های فلزی به دور خود جمع و هر یک را به سویی روانه می‌کند؛ فلکه برای گذر» است.در حالی که عملکرد و ماهیت میدان درست برخلاف فلکه است.