برای شهرداری اصفهان، دهه 70 دهه سازندگی بود؛ در راستای دهه 60 که در شهرداری تحولات ساختاری و اداری گستردهای پدید آمد، در دهه 70 شهرداری تبدیل به نهادی شده بود آماده برای دوران پس از جنگ.
یکی از عجایب دهه 60 ورزش ایران، مدیرکل تربیت بدنی استان اصفهان بود که با حفظ سمت، در تیم سپاهان هم توپ میزد!
به گفته بسیاری از کارشناسان، دهه 60 نقطه عطفی در نظام مدیریت شهری اصفهان تلقی میشود؛ زمانی که نهاد شهرداری قوام بیشتری پیدا کرد و به سمت درآمدزایی رفت، سازمانها و شرکتهای زیادی در مدیریت شهری تعریف و کلید بسیاری از پروژههای مهم شهری زده شد.
ورود گوشی همراه به زندگی دانشآموزان بسیاری از مدارس را دچار ابهام کرد. از سویی بخش مهمی از ساعات روز دانشآموز به کار با گوشی اختصاص مییابد و از سوی دیگر والدین از مدرسه انتظار دارند برنامه دانشآموز را به گونهای پر کند که کمتر سراغ گوشی برود.
«عملکردی» یک رویکرد است که میتوان با روشها و طرح درسهای مختلفی به اجرای آن اقدام کرد. آیا کتاب درسی نمیتواند منبعی برای کشف محتوا باشد؟ آیا تعامل دانشآموزان در مورد یک محتوا در کتاب درسی نمیتواند به برساختن ایده منجر شود؟
«به چه دردمان خورد اینهمه درسی که خواندیم؟» این پرسشی است که نسل قبلی دانشآموزان، دیریازود با آن روبهرو شده یا میشوند.
پرتکرارترین واژه در تعامل با دانشآموزان، زمانی که ما تحصیل میکردیم، دست به سینه بود. تأمل در این واژه نشان میدهد تا چه حد بیعملی یادگیری منفعلانه یک ارزش تلقی میشد.
«محله برو بیا»؛ با شنیدن این عبارت میتوانیم به یاد یک مجموعه خاطره انگیز دهه شصتی بیفتیم؛ اما برای آنهایی که جوانتر هستند و آن دوران را به یاد ندارند، این عبارت میتواند یادآور فوتبال ایران باشد و بازیکنانی که خیلی راحت تیم عوض میکنند.