عضو هیئت‌امنای مؤسسه ازدواج آسان پیوند مهر خوبان از سازوکارهای اقتصادی آن می‌گوید

عروسی با یک سکه بهارآزادی؟

«فقط از اصفهانی‌ها برمی‌آید»؛ توصیفی است از طرح اقتصادی ازدواج آسان «کانون پیوند مهر خوبان». در زمانه‌ای که هزینه‌های برگزاری مراسم عروسی روزبه‌روز بیشتر می‌شود و ازطرفی، با گسترش مدگرایی، متغیرهای مختلفی هم به آن اضافه می‌شود؛ به‌خصوص در کلان شهرها که این مسئله با وضوح بیشتری دیده می‌شود، افراد و مؤسسه‌هایی روی کار می‌آیند تا این مسئله اجتماعی را تسهیل کنند؛ از خیرانی که به‌صورت خرد، اموال و دارایی‌هایشان را در این راه صرف می‌کنند تا مؤسسه‌هایی که با ارائه خدماتی، به‌دنبال آسان‌سازی مسیر برای جوانان هستند.

تاریخ انتشار: 11:01 - سه‌شنبه 1 مهر 1404
مدت زمان مطالعه: 4 دقیقه
عروسی با یک سکه بهارآزادی؟

به گزارش اصفهان زیبا؛ «فقط از اصفهانی‌ها برمی‌آید»؛ توصیفی است از طرح اقتصادی ازدواج آسان «کانون پیوند مهر خوبان». در زمانه‌ای که هزینه‌های برگزاری مراسم عروسی روزبه‌روز بیشتر می‌شود و ازطرفی، با گسترش مدگرایی، متغیرهای مختلفی هم به آن اضافه می‌شود؛ به‌خصوص در کلان شهرها که این مسئله با وضوح بیشتری دیده می‌شود، افراد و مؤسسه‌هایی روی کار می‌آیند تا این مسئله اجتماعی را تسهیل کنند؛ از خیرانی که به‌صورت خرد، اموال و دارایی‌هایشان را در این راه صرف می‌کنند تا مؤسسه‌هایی که با ارائه خدماتی، به‌دنبال آسان‌سازی مسیر برای جوانان هستند.

سید مهدی صدری، عضو هیئت‌امنای کانون پیوند مهر خوبان است. او در گفت‌وگویی که با «اصفهان‌زیبا» دارد، از شروع مسیری برای تسهیل ازدواج جوانان در دهه هشتاد می‌گوید و درنهایت با آماری که ارائه می‌کند، از تسهیل برگزاری مراسم ازدواج 11هزار زوج خبر می‌دهد.
در ابتدای این گفت‌وگو، صدری به ارائه طرح اقتصادی ازدواج آسان در دهه هشتاد اشاره می‌کند و از اشاعه آن در کشور می‌گوید: «سال 1387 طرحی اقتصادی که مبتنی بر حمایت خیران هم نباشد، ارائه کردیم و اتفاقا نه‌تنها مورد تجلیل قرار گرفت، بلکه در 11 استان کشور هم گسترش پیدا کرد.»

او بیان می‌کند: «بر مبنای این طرح، تمام هزینه‌های برگزاری مراسم عروسی یک زوج توسط خودشان پرداخت می‌شود؛ با این تفاوت که نسبت به بازار آزاد بسیار کم‌هزینه‌تر است و به‌ازای هر 100 نفر مهمان،یک سکه بهارآزادی هزینه می‌شود.»

صدری متذکر می‌شود: «به‌طور معمول هر مراسم یک‌سری برنامه‌‌ دارد که ارتباطی با تعداد مهمان‌ها ندارد و ثابت است؛ همچون لباس عروس، آرایشگاه عروس، دسته‌گل عروس و ماشین و… علاوه‌براین، 12 هزینه ثابت، یک‌سری خدمات ازجمله شام و شیرینی و میوه و تالار به تعداد مهمان‌ها بستگی دارد. با این حساب ادعای ما این است که می‌توان همه این هزینه‌ها را به‌ازای هر 100 نفر با پرداخت قیمت یک سکه بهارآزادی پرداخت کرد.»

عضو هیئت‌امنای کانون پیوند مهر خوبان درباره چگونگی این امر با خنده می‌گوید: «زمانی که بنده این طرح را ارائه دادم، برخی دوستان گفتند که چنین طرحی، فقط از اصفهانی‌ها برمی‌آید؛ چراکه ما می‌گوییم سازوکار ما به گونه‌ای است که اصلا از خیران وجهی دریافت نمی‌کنیم و درمقابل، هزینه مراسم را هم از زوجین دریافت می‌کنیم؛ اما با هزینه تمام‌شده کمتری؛ به این صورت که مؤسسه با برخی مراکز که خدمات مراسم ازدواج ارائه می‌دهند، قرارداد می‌بندد؛ مثلا با 10 تالار سطح شهر، چهار مزون لباس عروس و… منتها ما به این مراکز می‌گوییم اگر به‌طورمثال، شما برای ورودی تالار از سایر شهروندان 30میلیون تومان هزینه دریافت می‌کنید، این رقم برای افراد معرفی‌شده از سمت مجموعه ما، باید سه‌میلیون تومان باشد.»

صدری درباره منطق این کار می‌گوید: «زمانی که ما با مجموعه‌ای قرارداد می‌بندیم، به‌طور تضمین‌شده آن مرکز مراجعه‌کننده دارد. یک آرایشگاه عروس را در نظر بگیرید که هرروز یک عروس از سمت مؤسسه ما به آنجا برود. همین رفت‌وآمدها نوعی سرمایه‌گذاری و درآمدزایی بلندمدت برای آن آرایشگاه محسوب می‌شود؛ چراکه هم نوعی تبلیغ است و هم در آینده در صورت رضایت، عروس و آشنایانش نیز مجدد به آن مرکز مراجعه می‌کنند. با همین منطق، ما به مؤسسات می‌گوییم شما حق دریافت هیچ سودی از زوجین معرفی‌شده از سمت مجموعه ما را ندارید و فقط قیمت تمام‌شده خدمت را باید دریافت کنید که آن هم بسیار اندک است.»

در ادامه گفت‌وگو، سید مهدی صدری به رضایت مجموعه‌های خدماتی و زوجین از خدمات مراکز اشاره می‌کند و می‌گوید: «با چنین سازو کاری، سایر مجموعه‌های خدماتی هم دائما متقاضی عضویت در لیست ارائه خدمات کانون هستند؛ اما مبنای کار این است که تعداد محدود را حفظ کنیم تا قابلیت رقابت از بین نرود. ازطرفی، این روش رضایت زوجین را هم به‌دنبال دارد. مطابق با آخرین نظرسنجی که داشتیم، 92.5درصد از خدمات مؤسسات رضایت داشتند؛ به‌خصوص اینکه ما برای هر مرکز خدماتی ارزیابی‌های دقیقی داریم و درصورتی‌که سه بار زوجین از آن ناراضی باشند، از لیست قراردادی ما حذف می‌شود؛ مثلا درباره گل‌فروشی‌های معرفی‌شده سؤال می‌کنیم که از کیفیت گل‌ها راضی بودند؟ مطابق باسلیقه‌شان گل‌آرایی انجام شده است؟ گل‌فروشی فضای مطبوع و معطری داشت؟ رفتار فروشنده خوب بود؟ و پرسش‌هایی از این قبیل با درنظرگرفتن جزئیات.»

صدری راجع به اقشار مراجعه‌کننده به مجموعه هم می‌گوید: «کانون پیوند مهر خوبان، مبتنی بر کمک خیران نیست که موظف باشد صرفا به اقشار محروم، خدمات ارائه دهد؛ این مؤسسه، مؤسسه‌ای درآمدهزینه‌ایست؛ اما سودمحور نیست و از این جهت هرکس با هرطبقه اقتصادی که به مؤسسه مراجعه کند، می‌تواند از خدمات آن بهره‌مند شود.»

عضو هیئت‌امنای این کانون در پاسخ به اینکه چرا مؤسسه تبلیغات بیشتری ندارد و آیا این مسئله ارتباطی به ظرفیت خدمات‌دهی‌شان دارد، بیان می‌کند: «شاید بتوان گفت این نقدی است به مجموعه که تبلیغات گسترده‌تری ندارد؛ ولی این‌طور هم نیست که بگوییم ظرفیت بیشتری نداریم. البته باید در پاسخ به این پرسش نگاهی فرهنگی هم داشته باشیم.

متأسفانه در جامعه ما حتی اقشار کم‌درآمد هم به واژه «”ازدواج آسان” نگاه مثبتی ندارند و فکر می‌کنند اگر خودشان به‌طور مستقل عمل نکنند، مراسمشان به‌خوبی پیش نمی‌رود؛ درحالی‌که در صورت استفاده از خدمات کانون، اول اینکه، هیچ اسمی از مجموعه درج نمی‌شود و ازطرفی، مراکزی که با آن‌ها قرارداد بسته‌ایم، همان مراکزی هستند که عموم مردم از آن‌ها استفاده می‌کنند؛ با این تفاوت که بر مبنای این منطق اقتصادی، می‌توانند با هزینه کمتری مراسمشان را برگزار کنند و راهی باشد برای تسهیل برگزاری
مراسم ازدواج.»

آنچه به‌طور مجزا قصد بیان آن را داریم، سازوکار اقتصادی پنهانی است که در ذیل چنین مؤسسه‌هایی رواج دارد و یکی از آتلیه‌داران تحت قرارداد مؤسسه‌های ازدواج آسان و یکی از استفاده‌کنندگان این خدمات درباره آن به «اصفهان‌زیبا» توضیح می‌دهد.

مطابق این گفت‌وگو مسئول آتلیه می‌گوید: «دلیلی که باعث می‌شود رغبت داشته باشیم با چنین مؤسسه‌هایی فعالیت کنیم، سودی است که از ارائه سایر خدمات نصیب ما می‌شود؛به‌طورمثال، آنچه ما در ابتدا به مشتری ارائه می‌کنیم، تعداد مشخصی عکس و آلبوم کوچکی است که به‌طورمعمول بیشتر مراجعه‌کنندگان مجزا درخواست می‌دهند و در واقع سود ما از طریق ارائه خدمات افزونه تأمین می‌شود.»

یکی از مراجعه‌کنندگان به چنین آرایشگاه‌هایی هم اظهار می‌کند: «زمانی که مراجعه کردم، صرفا خدمات ابتدایی شامل بسته من بود و برای سایر خدمات و لوازمی که نیاز داشتم، مجددا هزینه پرداخت کردم.»

مراجعه‌کننده‌ دیگری هم راجع به لیست مراکز خدماتی چنین کانون‌هایی می‌گوید: «نمی‌توانید انتظار داشته باشید که بهترین تالارهای شهر را در چنین مؤسسه‌هایی پیدا کنید؛ به‌هرحال سطح کار کمی پایین‌تر است.»

بر اساس این گفت‌وگوها می‌توان این‌طور نتیجه‌گیری کرد که مؤسسه‌های ازدواج آسان و سازوکارشان فرصتی را صرفا برای برگزاری مراسم ازدواج اقشار کم‌درآمد جامعه فراهم کرده‌اند و از سوی دیگر مراکز خدماتی هم در این میان فرصتی برای کسب سودشان پیدا می‌کنند.