به گزارش اصفهان زیبا؛ سالهاست انتقال صنایع آببر، آمایش سرزمین و بازنگری در الگوی توسعه صنعتی به یکی از مهمترین موضوعات کارشناسی تبدیل شده است.
کارشناسان میگویند انتقال صنایع موجود به سواحل، نه عملی است و نه توجیه اقتصادی دارد. با این حال، توسعه صنایع جدید باید با ظرفیتهای آبی و اقلیمی کشور هماهنگ باشد. این رویکرد فشار بر منابع آب شیرین را کاهش میدهد و توسعه صنعتی را به مناطق مناسب هدایت میکند.
به گزارش ایسنا، افت سطح آبهای زیرزمینی، خشک شدن رودخانهها، فرونشست زمین و افزایش رقابت برای دسترسی به منابع محدود آب، اهمیت بازنگری در جانمایی صنایع و مدیریت منابع آبی را بیش از گذشته نشان میدهد.
توسعه صنایع باید با ظرفیت منابع آب هماهنگ باشد
فرشته امینی، نایبرئیس کمیسیون توسعه پایدار اتاق تهران، گفت در بسیاری از تصمیمهای گذشته، مسئولان دسترسی به بازار، زیرساختها و نیروی انسانی را بیش از ظرفیتهای اقلیمی و منابع آب در نظر گرفتند. به گفته او، همین رویکرد باعث شد برخی صنایع بزرگ در مناطق خشک و کمآب مستقر شوند.
او تأکید کرد ریشه بحران آب فقط به محل استقرار صنایع برنمیگردد. نبود ارزیابی دقیق «ردپای آب»، قیمتگذاری غیراقتصادی آب و ضعف نظام تخصیص منابع آبی نیز در شکلگیری این وضعیت نقش دارند.
انتقال صنایع آببر تنها راهحل نیست
امینی گفت صنایع مستقر در استانهایی مانند اصفهان، یزد و کرمان، تنش آبی را تشدید کردهاند، اما عامل اصلی بحران آب کشور نیستند. او یادآور شد بیش از ۸۵ تا ۹۰ درصد آب ایران در بخش کشاورزی مصرف میشود. سهم صنعت نیز معمولاً کمتر از پنج درصد است. با این وجود، تمرکز صنایع آببر در حوضههای دارای تنش آبی، فشار بر منابع آب را افزایش داده است.
او افزود انتقال صنایع آببر به سواحل یکی از راهکارهای مدیریت منابع آب است، اما تنها راهحل نیست. بسیاری از کشورها با افزایش بهرهوری، بازچرخانی پساب، استفاده از آب شور و فناوریهای کمآببر، مصرف آب صنایع را کاهش دادهاند.
توسعه صنایع ساحلی مزایا و چالشهایی دارد
نایبرئیس کمیسیون توسعه پایدار اتاق تهران، دسترسی به آب دریا، کاهش هزینه حملونقل، توسعه صادرات و افزایش رقابتپذیری را از مهمترین مزایای استقرار صنایع در سواحل دانست. او در مقابل، ایجاد زیرساختهای جدید، نیاز به سرمایهگذاری سنگین، پیامدهای زیستمحیطی و ملاحظات امنیتی را از مهمترین چالشهای این سیاست معرفی کرد.
امینی در پایان گفت انتقال صنایع موجود به سواحل، در بسیاری از موارد از نظر فنی امکانپذیر نیست. این اقدام از نظر اقتصادی نیز توجیه ندارد. او تأکید کرد سیاستگذاران باید بر پایه مطالعات جامع، ارزیابی هزینه و فایده و ملاحظات زیستمحیطی، اقتصادی و امنیتی تصمیمگیری کنند.
