برای بعضی آدم های این سرزمین، انقلاب اسلامی صرفا یک رخداد سیاسی است. رخدادی که در اثر سلسله عواملی پدید آمده و احیانا بر اثر سلسله عواملی هم ممکن است ناپدید شود. اما برای نگارنده این سطور، انقلاب اسلامی یک نوع تجلی آفریدگار در پهنه تاریخ است. مسلما این تجلی در اثر عواملی پدید آمده است، اما در سایه عنایت الهی.
خدای متعال به جناب نوح وحی میکند که واصنع الفلک باعیننا و وحینا… کشتی را پیش چشم ما و به ارشاد و هدایت ما بساز. این کشتی دیگر صرف چوب و میخ و ریسمان نیست. این کشتی، ظهور حضرت حق است. انقلاب اسلامی هم موقعیتی شبیه کشتی نوح دارد.
اگر با این چشم نگاه کنیم، اساسی ترین رسالت انقلاب اسلامی، تربیت نفوس آدم ها خواهد بود. در این نگاه، صرفا به خدمات اقتصادی و سیاسی انقلاب اسلامی نگاه نخواهیم کرد. اصلا مسأله از جنس خدمت نخواهد بود، بلکه پای تربیت در میان خواهد آمد. انقلاب اسلامی بستر عملی تربیت انسان این عصر است. محمود فروزبخش در «درس هایی برای انقلابی ماندن» سعی کرده است با نگاهی نظام ساز و تمدن محور، از دریای انقلاب اسلامی صید کند.
