سوء ‌استفاده در شرایط خاص

نگاهی به برنامه «شرایط خاص» با اجرای رضا رشیدپور

تاریخ انتشار: ۱۸:۲۹ - جمعه ۳ مرداد ۱۴۰۴
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
سوء ‌استفاده در شرایط خاص

به گزارش اصفهان زیبا؛برنامه «شرایط خاص» به تهیه‌کنندگی و اجرای رضا رشیدپور، در اوج جنگ ایران و اسرائیل به روی آنتن رفت. رشیدپور در ابتدای برنامه، هدف آن را چنین بیان می‌کند: تلاش می‌کنیم در این برنامه به بررسی بی‌طرفانهٔ جنگ ایران و اسرائیل بپردازیم؛ آن‌ هم زمانی که رسانه‌ها هرکدام با نگاه جانبدارانه به اخبار جنگ می‌پردازند.
تلاش برنامه، آموزش سواد رسانه‌ای در شرایط اضطراری و بحرانی است؛ لذا سعی می‌شود با پخش شایعاتی که در فضای مجازی وایرال شده و بررسی آن‌ها، به مخاطب فهمانده شود که هر چیزی که دیده می‌شود را نباید به‌راحتی باور کرد. نمونهٔ آن، مراسم آتش‌بازی در کشور الجزایر بود که در فضای مجازی به‌عنوان موشک‌باران ایران و مقابلهٔ پدافند اسرائیل منتشر شد. یا ویدیوهای ساختگی که توسط عوامل برنامه تولید می‌شد و در نهایت مشخص می‌شد که این ویدیوها ساختگی هستند.
از این رو، می‌توان عملکرد رشیدپور را در این شرایط جنگی قابل تقدیر دانست.
برنامه «شرایط خاص» قرار بود تا پایان جنگ ادامه پیدا کند؛ اما با توجه به توقف جنگ، برنامه نیز در پنج قسمت از پلتفرم فیلیمور پخش شد.
در بخش‌هایی از برنامه، رشیدپور به سراغ خوانش توییت‌های افراد صاحب‌نام و افراد معمولی می‌رود، و همچنین پیام‌های صوتی و تصویری سلبریتی‌های مختلف را پخش می‌کند. رشیدپور در این برنامه، کاملاً ژست وطن‌پرستی می‌گیرد و حتی پیام‌های مخالفان جمهوری اسلامی را که در راستای دفاع از وطن منتشر شده‌اند، پخش کرده و از آن‌ها تقدیر می‌کند.
افراد صاحب‌نامی همچون دکتر ظریف، شهرام شب‌پره، شهاب مظفری و دیگران، پیامی در حمایت از وطن‌پرستی یا لزوم اتحاد ملی در برنامهٔ رشیدپور ارائه داده‌اند. شاکلهٔ اصلی برنامه در حمایت از وطن‌پرستی و محکومیت کسانی است که در این شرایط سکوت کرده‌اند یا از حملهٔ اسرائیل به ایران ابراز خوشحالی کرده‌اند.
البته، تناقض‌هایی هم در برنامه وجود داشت؛ مثلاً در قسمت‌های چهارم و پنجم، ترانه‌ای با عنوان «پوست شیر» توسط رشیدپور بازخوانی شد. این ترانه پیش‌تر توسط ابراهیم حامدی (ابی)، خوانندهٔ خارج‌نشین، اجرا شده بود. حال آن‌که ابی در دوبی حاضر نشده بود آهنگ «خلیج فارس» را اجرا کند تا بتواند در سال‌های آینده نیز در دوبی به اجراهای خود ادامه دهد—موضوعی که با هدف این برنامه در تضاد است.
هر قسمت از برنامه حدوداً ۲۵ تا ۳۰ دقیقه زمان می‌برد.
در برخی بخش‌های برنامه—که مشابه آن در فیلیمور سابقه دارد—عدم رعایت کامل حجاب، و حتی عبور از برخی خطوط قرمز دیده شد. تیتراژ پایانی قسمت‌های چهارم و پنجم، همراه با اجرای ترانهٔ «پوست شیر» توسط رشیدپور و عوامل برنامه بود که متأسفانه از نظر پوشش اصلاً مناسب نبودند و حتی فراتر از عرف برنامه‌های پلتفرمی عمل کرده بودند. با کمی دقت، می‌توان این موارد را مشاهده کرد.
در بخشی دیگر، کلیپی از زوجی پخش شد که تصمیم گرفتند وسط جنگ ۱۲ روزه مراسم عروسی بگیرند؛ در این ویدیو، عروس خانم اصلاً حجاب نداشت.
اما شاید موضوع برنامه، زمان پخش، ژست رشیدپور، انتخاب ترانهٔ «پوست شیر» و وضعیت بحرانی ایران اجازه ندهد که به این صحنه‌ها ایراد وارد شود. نمی‌دانم، شاید هم این‌طور نباشد.
امیدوارم رشیدپور از «شرایط خاص» سوء‌استفاده نکرده باشد.
در مجموع، برنامهٔ «شرایط خاص» را می‌توان یک برنامهٔ آموزنده برای عموم مردم دانست؛ برنامه‌ای که شاید به فهم بهتر آنچه مردم می‌بینند و می‌شنوند کمک کرده باشد. از این رو، می‌توان به برنامهٔ رشیدپور نمرهٔ قابل قبولی داد.