گرانیهای افسارگسیخته امان مردم را بریده. قیمت نجومی خودرو و مسکن و سایر اقلام مورد نیاز و همچنین نوسانات دلار و ارز لحظهبهلحظه بر زندگی افراد تأثیر میگذارد و عرصه را روزبهروز بر آنها تنگتر میکند؛ بهگونهای که جامعهشناسان میگویند حالا دیگر طبقه متوسط از جامعه حذفشده و مردم تنها به دودسته دارا و ندار تقسیم میشوند؛ ندارهایی که با کاهش قدرت خرید نمیتوانند از عهده تأمین نیازهای ضروری و حتی اولیه خود برآیند و با ناکامیهای زیادی مواجه میشوند؛ سرکوبهایی که تبعات آن در بلندمدت خودش را در جامعه نشان میدهد.
تنها دو هفته بعد از تبدیل بیمارستان الزهرا به سانتر کرونا تمامی ظرفیت این بیمارستان از بیماران مبتلا به کووید 19 اشباع شد و دیگر رمقی برای کادر درمانی باقی نگذاشت. خبرهایی که از گوشه و کنار از وضعیت بحرانی این بیمارستان در روزهای پاییزی منتشر میشود، روایت از شرایط سخت و طاقتفرسای کادر درمان و همچنین روند رو به رشد ویروس کرونا در استان اصفهان و آمار بالای مرگومیر و کمبود فضای فیزیکی بهمنظور پذیرش بیماران مبتلا به کووید 19 و پرشدن سردخانهها دارند. باوجوداین، ویروس کرونا همچنان میتازد و روزانه حدود 30 قربانی از میان اصفهانیها انتخاب میکند و آنها را به کام مرگ میکشاند.
کرونا باعث خانهنشینی بسیاری از افراد شد، اما از سوی دیگر آمار ازدواج را هم افزایش داد. این موضوع را بهتازگی علی مظفری، رئیس کانون سردفتران ازدواج و طلاق در گفتوگو با رسانهها عنوان کرده است: «در چهار ماه نخست امسال، حدود ۲۰۰هزار ازدواج و ۳۵هزار طلاق ثبت شده، درحالیکه در مدت مشابه سال قبل ۱۶۷ هزار ازدواج و ۳۷ هزار طلاق ثبت شده بود.» هرچند آمار کشوری نشان از افزایش ازدواج در دوران کرونا دارد، اما گفتوگو با برخی از دفترخانهداران اصفهانی حاکی از کاهش ازدواج در این استان است: «در ماه شاید تعداد 7 یا 8 زوج برای جاریشدن صیغه محرمیت و ثبت عقد به دفترخانه مراجعه میکنند؛ درحالیکه قبل از کرونا این تعداد بیشتر بود.»
بیماران کرونایی درصد بالایی از تختهای بیمارستانی را اشباع کردهاند؛ بیمارانی که روزبهروز بر تعداد آنها افزوده میشود و هشدارها و اخطارها نیز میگویند این تعداد با فرارسیدن فصل سرما و همچنین شیوع ویروس آنفولانزا چند برابر هم میشوند و شرایطی را رقم میزند که بیماران به دلیل کمبود فیزیکی نتوانند درمان خود را پیگیری کنند. از سوی دیگر، بیماران غیر کرونایی نیز از اوایل شیوع بیماری کووید 19 در کشور تاکنون نتوانستند درمان خود را ادامه دهند و دچارسرگردانی شدهاند. اوایل اسفندماه بود که با جولان ویروس مهلک کرونا وزارت بهداشت و درمان بستری و پذیرش بیماران الکتیو در بیمارستانهای عمومی را ممنوع و بیمارستانها را موظف به پذیرش بیماران کرونایی کرد.
اوایل شهریور ماه بود که جمعی از پرستاران اصفهانی با تجمع مقابل استانداری، اعتراضهای خود را رسانهای کردند و خواهان رسیدگی به مطالبات عقبافتادهشان شدند؛ خواستههایی که مخرج مشترک آنها را اگر بگیریم، بخش عمدهای از آنها تأخیر در پرداخت معوقات بوده که از اسفندماه سال گذشته تا به الان مورد بیتوجهی قرار گرفته و همچنین عدم پرداخت حق کرونا و نادرستی روند تعداد مرخصی استعلاجی و نیز تبدیل وضعیت پرستاران شرکتی به وضعیت استخدامی که در سالهای گذشته نیز بارها از سوی پرستاران، عنوان و اتفاقا هر بار نیز وعده و وعیدهایی از طرف متولیان حوزه بهداشت و سلامت به آنها داده شده است.
اماواگرهای آموزش مجازی حالا و در شرایطی که بیش از یک ماه از آغاز سال تحصیلی میگذرد، همچنان ادامه دارد و معلمان و دانشآموزان را با چالشهای زیادی روبهرو کرده و باعث سرگردانی آنها شده است. به نظر میرسد وعدهووعیدها در رابطه با رفع اشکالات سامانه «شاد» نیز تاکنون راه بهجایی نبرده و نمیتواند پاسخگوی نیازهای گروههای آموزشی باشد؛ درحالیکه مهدی شرفی، سرپرست مرکز برنامهریزی و فناوری اطلاعات وزارت آموزشوپرورش، دو سه ماه مانده به آغاز سال تحصیلی درباره مشکلات پیشآمده برای دانشآموزان و معلمان در اپلیکیشن «شاد» در گفتوگو با رسانهها از رفع اشکالها و ایرادهای این اپلیکیشن آموزشی خبر داده بود:
ترس از اخراج و کتمان بیماری کووید19؛ این گزارهای است که بهتازگی رسانهها از آن سخن گفتهاند و مدعی شدهاند برخی از کارگران مبتلا به ویروس کرونا به دلیل ترس و واهمه از اخراج و از دست دادن شغلشان، بیماری خود را پنهان میکنند و با همان وضعیت در محل کار حضور مییابند؛ کارگرانی که خیلیهایشان به دلیل عدم توانایی اقتصادی توان خودمراقبتی و تهیه اقلام بهداشتی ندارند و شاید دغدغه نان باعث میشود که قید بسیاری از مسائل دیگر را بزنند و هر طور که شده با چنگ و دندان شغلشان را حفظ کنند؛ حتی اگر این موضوع جان خود یا سایر همکارانشان را به خطر بیندازد.
ائتلافی متشکل از اتحادیههای جهانی، به نمایندگی از حدود ۲۱ میلیون کارگر در سراسر جهان، در پی بحران همهگیری بیماری کرونا، کمپین «بسته نجات و بقا برای صنعت رسانههای چاپی» را راهاندازی کرده است. به گزارش «IFJ»، فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران به همراه اتحادیه جهانی (UNI) از دولتها میخواهند تا با کسب مالیات از شرکتهای بزرگ اینترنتی از رسانههای چاپی حمایت کنند. آنتونی بلانگر، دبیرکل فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران (IFJ) بر ضرورت واکنش فوری دولتها در این زمینه بهعنوان بخشی از کالای عمومی و ستون اساسی دمکراسی تأکید کرد. فعالان این کارزار تلاش میکنند تا دولتها را به اخذ مالیات خدمات دیجیتال از غولهای فناوری مانند آمازون، گوگل، فیسبوک و همچنین تصویب بستههای نجات اضطراری برای صنعت رسانههای چاپی متقاعد کنند.
دردسرهای امیرحسین، پسر 15ساله از زمانی که سروکله کرونا پیدا شده، روزبهروز بیشتر و بیشتر میشود و مشکلاتش چند برابر. او که تا پیشازاین سعی کرده بود کارهای شخصی و فعالیتهای روزانهاش را با استفاده از زبان اشاره خودش و بهتنهایی انجام دهد، حالا با مشکل روبهرو شده است: «در مکانهای عمومی چون ماسک به صورت دارم، نمیتوانم منظورم را به خوبی به دیگران بفهمانم؛ برای مثال، چند روز پیش در اتوبوس میخواستم از کسانی که کنارم حضور داشتند آدرس بپرسم و بدانم که در چه ایستگاهی باید پیاده شوم. آن روز اتفاقا کاغذ و قلم و گوشی همراه هم دنبال نبود و مجبور بودم با ایماواشاره دیگران را متوجه منظورم کنم و ماسکم را پایین بدهم.»
پس از حاشیههای فراوان توزیع یک هزار و 500 دوز واکسن آنفولانزا در میان بهارستاننشینها و روانهشدن سیل انتقادها و طعنه و کنایهها به آنها، حالا نبود این داروی مؤثر در پیشگیری از ابتلا به آنفولانزا در مراکز بهداشتی جریان ساز شده و دست متقاضیان را در پوست گردو گذاشته است؛ درحالیکه امسال، برای اولین بار مراکز بهداشتی موظف شدند واکسن آنفولانزا را در اختیار گروههای پرخطر بگذارند. گفته میشود توزیع این واکسن از اواخر هفته گذشته آغاز شده است. این خبر را مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو به ایسنا داده و گفته است: «از سوم مهرماه جاری و در فاز اول توزیع، ۱.۵ واکسن آنفولانزا آغاز شده و در حال تحویل به معاونت بهداشتی است و مقرر شده طی دو روز آینده تزریق آن در مراکز بهداشتی به صورت رایگان برای گروههای پرخطر از جمله زنان باردار، بیماران خاص، صعبالعلاج، مزمن و کادر درمان آغاز شود. هنوز واکسن آنفولانزا در داروخانهها توزیع نشده است.
بیماری کووید19 به مرحله فوقبحرانی در کشور رسیده است و مهار و کنترل آن روزبهروز سختتر و فرسایشیتر میشود؛ بهطوریکه از یکی دو هفته اخیر، روزانه بیش از 150 نفر براثر ابتلا به ویروس کرونا جان خود را از دست میدهند و بیش از سههزار نفر بیمار نیز در سرتاسر ایران شناسایی میشوند؛ بیمارانی که حالا بیشتر مراکز درمانی را به خود اختصاص دادهاند و آنها را اشباع کردهاند و شرایط بسیار سختی را پشت سر میگذارند. به همین منظور بایدها و نبایدهای بیماران کرونایی هرروز بیشتر و دایره محدودیتهایشان بزرگتر میشود و آنها را وادار میکند تا برای خلاصی یافتن از این ویروس مهلک، دست به هر کاری بزنند.
در روزهای اخیر و با بسته شدن دوباره آب رودخانه زایندهرود که در نیمه تیرماه بهمنظور کشت تابستانه رهاسازی شده بود، تصاویر متعددی از جاندادن آبزیان و انبوهی از انواع و اقسام ماهیان مرده در بستر خشک رودخانه در فضای مجازی دستبهدست شد؛ تصاویری که شاید به دلیل حجم زیاد اخبار مربوط به ویروس کرونا چندان به چشم نیامد و لابهلای انبوه خبرها گم شد. این تصاویر و همچنین باز و بسته کردن آب در بازههای زمانی مختلف با انتقاد بسیاری از دوستداران و فعالان زیستمحیطی روبهرو شد؛ چراکه بهزعم آنها قطع و وصل کردن جریان آب در بستر رودخانه نهتنها موجب حفاظت از محیطزیست و اکوسیستم موجود نمیشود که اتفاقا پیامدهای زیادی را به همراه دارد. از همین رو آنها اعتقاددارند که جریان آب رودخانه زایندهرود باید بهصورت پایدار و پیوسته هرچند اندک، اما برای همیشه جاری باشد.