حملونقل درونشهری تا پیش از دوران معاصر و سرعتگرفتن گسترش و توسعه شهرها آنچنان مسئله مهم و چشمگیری نبود.
ایجاد شهرهای جدیدالتأسیس پدیدهای تازه و مدرن نیست و با توجه به رشد جمعیت روزافزون بشریت، در ادوار مختلف، در اقصانقاط جهان، تأسیس این شهرهای جدید کموبیش وجود داشته است.
وجود فضاهای سبز شهری چه به شکل باغهای شخصی و چه بهعنوان تفرجگاههای عمومی از دوران کهن به اشکال مختلف جایی ویژه در تاریخ توسعه شهرها داشته است.
پیام نیلی پور/ ایجاد مدرسه و پدیده آموزش سابقهای کهن در کشور ایران داشته است؛ از دانشگاه جندیشاپور در دوران پیش از اسلام گرفته تا مدارس علمیه و مدارس نوین که هر یک به نحوی پرچمدار این مهم در کشور ما بودهاند.
نسل بشر بهعنوان یکی از اجتماعیترین نوع گونهها در جهان حاضر شاخته میشود. گذر از دوران ابتدایی و بدوی و انتخاب سبک زندگی یکجانشینی توسط انسان، سبب شد نیاز به برقراری تماس با اجتماعات دورتر به دلایل تجاری، سیاسی و شخصی بیشتر احساس شود و در نتیجه باعث بهوجود آمدن راههای ارتباطی گوناگون در طول تاریخ شد.
شهر اصفهان یکی از قدیمیترین و کهنترین سکونتگاههای شهری در مرکز ایران، بهعنوان یکی از مطرحترین مناطق از منظر تجارت در طول تاریخ شناخته میشود.
نظام آموزش و پرورش، یکی از مهمترین مؤلفههای توسعه به حساب میآید؛ به همین دلیل در طرحهای جامع و تفصیلی که برای شهرها تدوین میشود، برای آموزش و پرورش سرانه اختصاص میدهند.
یکی از مهمترین راههای شناخت مردمان یکخطه، نگاه به بروز سبک زندگی آنها در جلوههای هنری و آیینی است.
در طول تاریخ بشر، تجارت، زیارت، سیاحت و جستوجو برای معیشت بهتر، همواره از اصلیترین دلایل سفر انسانها بوده است. لزوم وجود مأمن و سرپناهی برای استراحت و اقامت مسافران در طول این مسیر سبب شده مکانهایی با معماری و سبکهای متفاوت در طول دوران مختلف بهوجود آید.
در پس هر نام و نشان این مرزوبوم، داستانها و تاریخی کهن قرار گرفته است و نام شهر، کوی، محله و برزنها نیز از این قاعده مستثنا نیست.
یکی از خصوصیات توسعه و گسترش شهرها و محلهها در طول تاریخ، خاصیت زایش و استقلال محلههای جدیدتر از دل محلههای مادر است.
محلههای متعدد و متنوع شهر اصفهان در طی سدههای متوالی با هویتهای منحصربهفرد به زیست و تکامل خود ادامه دادهاند و هر یک روایتگر گوشهای از تاریخ پرفرازونشیب این سرزمین کهن هستند.