همه ما میخواهیم که سال جدید سال فوقالعادهای باشد و با انجام برخی کارهای ساده میتواند همینطور هم بشود. من عاشق موضوع پرورش عادتهای سالم در زندگی هستم اما اجازه دهید باهم صادق باشیم: بعضی وقتها این مسئله واقعاً غیرقابلتحمل و طاقتفرسا میشود. گهگاه به مقالاتی برمیخوریم که از ما میخواهند در عرض چند ثانیه بهیکباره کل زندگیمان را تغییر دهیم، انگار که اصلاً کار مهم و خاصی نباشد. باور کنید من هم خیلی دوست دارم که هرروز 2 ساعت تمرین مدیتیشن کنم و هر هفته هم 2 تا کتاب بخوانم؛ اما متأسفم! من فقط 24 ساعت در شبانهروز وقت دارم و وظایف دیگری هم هست که باید انجامشان بدهم.
بهتازگی وارد چله روزه شدهایم، زمانی برای عبادت کردن و روزه گرفتن بهمنظور گرامیداشت اقامت چهلروزه عیسی (ع) در بیابان در آغاز خدمت عمومیاش. حدود یکچهارم آمریکاییها (شامل 61 درصد از کاتولیکها) بهطورمعمول و به خواست خود این ایام را در قالب گذشتن از خواستههای نفس، روزه گرفتن، صدقه دادن و دعا و مناجات گرامی میدارند. بسیاری از ادیان دیگر هم سنتهای پارسامنشانه مشابهی دارند، مانند یومکیپور در یهودیت و رمضان در اسلام که در آنها نیز افراد معتقد توبه کرده و بر نیاز خود به بهسازی نفس تأمل میکنند.
هنگامیکه فریدا کالو در سال 1954 از دنیا رفت، بهعنوان هنرمندی موفق شناخته میشد که زندگی خصوصیاش به سبک فیلمهای سینمایی تراژیک بود. بعضی از ابعاد زندگیاش مثل دو بار ازدواج کردن او با یک نقاش معروفتر، گروههای بوهمی یا کولیوار بینالمللی پرزرقوبرقی که با آنها آمدوشد داشت، طرفداریاش از سیاستهای دست چپی و مشکلات پزشکی طولانیمدت و تضعیفکنندهاش معروف بود. او شخصیت جذابی بود؛ اما تنها در سرزمین مادریش، مکزیک، چهرۀ آشنایی بهحساب میآمد و در دنیای بزرگتر جز در میان برخی گروههای مطلع چندان شناختهشده نبود.
مراسم تحلیف چهلوششمین رئیسجمهور ایالاتمتحده بالاخره روز چهارشنبه یکم بهمنماه پس از کشوقوسهای فراوان در حالی برگزار شد که دونالد ترامپ که همچنان بر ادعای تقلب در انتخابات نوامبر اصرار میورزد، حاضر نشد در این مراسم حضور پیدا کند. در ادامه به بررسی گزیدهای از واکنشهای رسانههای خبری آمریکا به این مراسم بحثبرانگیز و آنچه در نخستین روزهای کاری جو بایدن در کاخ سفید گذشت، میپردازیم.
در تاریخ 27 جولای سال 1967، اچ. رپ براون، فعال مدنی سیاهپوست، در نطقی آتشین در یک کنفرانس مطبوعاتی در واشنگتن اظهار کرد: «حرف من این است که خشونت لازم است. خشونت بخشی از فرهنگ آمریکاست و درست بهاندازۀ پای گیلاس1 آمریکایی است. این آمریکاییها بودند که خشونت را به سیاهپوستان یاد دادند. اگر لازم باشد، ما از همان خشونت استفاده خواهیم کرد تا خودمان را از ظلم و ستم برهانیم. ما آزاد خواهیم شد، حال به هر وسیلهای.» صحبتهای براون با واکنشهای فراوانی روبهرو شد و بسیاری او را به خشونتطلبی و جنگافروزی متهم کردند؛ اما این پرسش همچنان باقی است که آیا خشونت واقعاً به جزئی جداییناپذیر از زندگی آمریکایی بدل شده است؟ در این مقاله نایجل جونز، تاریخدان و روزنامهنگار بریتانیایی، میکوشد پدیدۀ خشونتگرایی در جامعۀ آمریکا را در بستری تاریخی مورد بحث و بررسی قرار دهد. جونز نویسندۀ هشت کتاب تاریخی است و با بسیاری از مجلات مطرح بریتانیا نیز همکاری داشته است.
با این ماسکهایی که امروزه همهجا را فراگرفته، لبخند زدن نامرئی شده است. ایتالیا، به همراه حداقل پنجاه کشور دیگر، پوشیدن ماسک را در بیشتر مکانهای عمومی اجباری کرده و ایتالیاییهایی که من هماکنون با آنها در یکی از روستاهای توسکانی زندگی میکنم و بیشترشان هم مسن هستند، به طرز غیرمعمولی در رعایت این مقرّرات بهداشتی سختگیر بودهاند. همانطور که باید هم باشند.
یورش هواداران دونالد ترامپ به ساختمان کنگره آمریکا در روز چهارشنبه گذشته واکنشهای فراوانی را چه در داخل آمریکا و چه در سطح جهانی به دنبال داشت. در جریان این شورش که در تاریخ ایالات متحده بیسابقه بوده است، حامیان ترامپ توانستند از سد نیروهای پلیس عبور کرده و برای ساعاتی کنترل کنگره را به دست بگیرند.
نمایندگان کالج انتخاباتی ۵۰ ایالت آمریکا که روز دوشنبه برای انتخاب رئیسجمهور این کشور در ایالتهای خود به پای صندوقهای رأی رفته بودند، رسما جو بایدن را بهعنوان چهـــــــلوششمیــــــن رئیـــــسجمهــــــــور ایالاتمتحده برگزیدند. مردم آمریکا بیش از یک ماه پیش به رئیسجمهوری موردنظرشان رأی دادند اما نتیجه نهایی و رسمی انتخابات شامگاه دوشنبه به وقت آمریکا توسط ۵۳۸ رأی کالج الکترال تعیین شد. در رأیگیری دوشنبه جو بایدن، رئیسجمهوری منتخب با عبور از حدنصاب ۲۷۰ رأی الکترال، بهعنوان چهل و ششمین رئیسجمهور آمریکا انتخاب شد.
دمکراتها امیدوار بودند که چهار سال آشفتگی، حمله به هنجارها و نهادها و دروغ و بیصداقتی بهعلاوه همهگیری که جان هزاران نفر را گرفت، خیلی سریع، تمیز و کوبنده باعث رنگباختن اثر چهلمین رئیسجمهور آمریکا شود. این اتفاق میتوانست مسیر کشور را مشخص کند و هشداری باشد به حزب جمهوریخواه تا بروند و آن گزارش معروف «کالبدشکافی» را که در سال ۲۰۱۳ ارائه دادند از روی قفسه بردارند و خود را از نو بیافرینند. اما چهارشنبه شب، یک شب فاجعهآمیز دیگر برای نتایج نظرسنجی بود که نشان داد قرار نیست اوضاع اینطور پیش برود. به گزارش فرارو ترامپ استقامت خود را ثابت کرد و رأیهایش را در فلوریدا، تگزاس و سایر ایالات افزایش داد.
مجله تایم یک مجله خبری هفتگی آمریکایی است که وبسایت خبری آن در شهر نیویورک مستقر است. مجله تایم در سال 1923 تأسیس و در اصل توسط هنری لویس و بریتون هدن بنیانگذاری شد. مجله تایم بزرگترین و پرتیراژترین مجله خبری هفتگی در جهان است. نسخه چاپی دارای 26 میلیون خواننده بوده که 20 میلیون نفر از آنها در ایالات متحده آمریکا مستقر هستند. حدود ۱۰۰ سال است که در کاور مجله تایم از لوگوی سنتی استفاده میشود؛ لوگویی با عبارت «TIME» که بالای کاور مجله را احاطه میکند. مجله تایم همچنین به خاطر استفاده از حاشیه ای به رنگ قرمز در روی جلد آن معروف است. این حاشیه قرمزرنگ فقط یک بار در تاریخ انتشار این مجله تغییر پیدا کرد و آن هم پس از حملات یازده سپتامبر ۲۰۰۱ در آمریکا بود که به رنگ سیاه منتشر شد و علت آن نشان دادن تأثر و اندوه این مجله از این حادثه بود. اکنون بعد از گذشت چیزی حدود 98سال از تاریخ انتشار این مجله پر تیراژ بار دیگر شاهد سنت شکنی مدیران این مجله هستیم.
آرتور سی. بروکس، دانشمند علوم اجتماعی و نظریهپرداز معاصر، در مقاله پیشرو از عباراتی چون جو تعصبآمیز، دوقطبی شدن رسانهها، و بحث و جدلهای سیاسی مداوم، برای توصیف شرایط کنونی جامعه آمریکا در فصل انتخابات استفاده میکند. شاید برای بسیاری از ما که محکوم به زندگی در یکی از پرالتهابترین دورهها از تاریخ سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشورمان هستیم، این روایت از آنسوی کره خاکی، شرح ملالتباری بر احوال هر روزهمان باشد. از این روست که توجه به سلامت جسم و روح در چنین شرایطی باید برای تک تک ما در اولویت قرار بگیرد. در مقالهای که در ادامه میخوانید، بروکس توصیههای ارزشمندی را در این خصوص مطرح میکند. روشن است که هدف مقالهنویس نفی مشارکت اجتماعی فعال و بازداشتن افراد از آن نیست، چیزی که بیتردید تنها راه پیشرفت و توسعه پایدار در هر جامعهای محسوب میشود، بلکه میکوشد این را به ما بیاموزد که چگونه با دوری از تعصب و پیشداوری، هم در مسیر بهبود شرایط جامعهمان گام برداریم و هم زندگی فردی شاد و آسودهای داشتهباشیم.
همه ما برخی اصول اخلاقی ساده را میشناسیم و میکوشیم در هر حال به آنها پایبند بمانیم؛ اما گاهی اوقات شرایط به گونهای تغییر میکند که رعایت همین اصول به ظاهر ساده به چالشی بزرگ تبدیل میشود. در این مقاله، کوامه آنتونی آپیا، فیلسوف و نظریهپرداز معاصر، میکوشد به پرسشی پاسخ دهد که پرداختن به آن برای همه کسانی که دغدغه اخلاق و عدالت اجتماعی دارند، ضروری است.