چهلمین دوره جشنواره فجر اگرچه نامهای بزرگ چندانی را در خود ندارد؛ اما استعدادهای جوانی دارد که نوید آینده بسیار خوبی را به سینمای ایران میدهد.در این دوره، برخلاف آنچه انتظار میرفت، سطح فیلمها، متوسط است؛ حتی چند فیلم، در مقام شگفتی، مخاطبان خود را شوکه کردند.این رویکرد سبب شد تنور جشنواره امسال، بهرغم تمامی ناامیدیهایی که بر اثر نبودن نامهای آشنا شکل گرفته بود، گرمتر شود و رضایت نسبی از نمایش این آثار در مخاطبان بهوجود بیاید. این مهم را میتوان در بازخوردها و یادداشتهایی که در سایتهای سینمایی و فضای مجازی بازنشر داده میشوند، متوجه شد.در ادامه نگاهی خواهیم داشت به 10 فیلمی که در جشنواره امسال نمایش داده شدند و توانستند نظرهای متفاوتی از مخاطبان را متوجه خود کنند.
جدیدترین ساخته «رضا میرکریمی» اگرچه داستانگوتر از دیگر کارهای این کارگردان است اما گام رو به جلویی برای او محسوب نمیشود. میرکریمی در «نگهبان شب» با پرداخت دفرمه یک سوژه کلیشهای، عملا چند گام عقبتر از سینمایی که خود بنیان نهاده بود، قرار گرفت و نتوانست حتی با استمداد از یک ریتم تندتر از کارهای سابق خود، به دستاورد جدیدی برسد.
دوازده دوره است که فیلمهای جشنواره فجر، همزمان با تهران، در اصفهان و برخی دیگر از شهرهای ایران اکران میشود؛ تجربهای که هرچند شاید در هیچکدام از جشنوارههای سینمایی دنیا سابقه نداشته و مرسوم نباشد؛ اما فرصتی برای دوستداران و اهالی سینما در ایران است که تولیدات یکساله سینمای داستانی ایران را طی چند روز همزمان با پایتختنشینها و بدون طی بعد مسافت و صرف هزینه و انرژی ببینند و به برایند و دریافتی کلی از آن دست یابند.
جشنواره فیلم فجر علاقه چندانی به گونه رومنس ندارد. در نگاهی کلی، سینمای ایران آن اندازه که به ملودرام و آثار اجتماعی علاقمند است، به آثار عاشقانه تمایلی ندارد. حالا اما فیلمی در جشنواره چهلم حضور دارد که هم عاشقانه است و هم توانسته رتبه اول فیلم محبوب مردمی را به دست آورده و از جانب منتقدان هم با اقبال بالایی بدرقه شود.
جزئیات برگزاری دوازدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان که همزمان با چهلمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر برگزار میشود، اعلام شد. به گزارش ایمنا، حجتالاسلام والمسلمین رمضانعلی معتمدی، در نشست خبری دوازدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان (چهلمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر) اظهار کرد: جشنواره از دوازدهم بهمن در تهران آغاز شد و در اصفهان ازپانزدهم تا 22 بهمن برقرار است.
فیلم افتتاحیه جشنواره امسال برای اهالی رسانه و منتقدان، «بیرو» بود. فیلمی که گوشههایی از نوجوانی و جوانی «علیرضا بیرانوند» را به تصویر میکشاند. یک ریسک بزرگ در سینمایی که علاقه چندانی به درامهای ورزشی نداشته و فیلمهای موفق قبلی اینگونه نظیر «سونامی» و «غلامرضا تختی» را ضمن رعایت تمامی استانداردهایش، با یک سقوط آزاد فاحش بدرقه کرده است.
سرپرست معاونت امور هنری و سینمایی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان از اکران فیلمهای چهلمین جشنواره فجر در اصفهان خبر داد. رضا دهقان در گفتگو با اصفهان زیبا با اعلام این خبر داد: تاکنون اکران 16 فیلم در اصفهان قطعی شده و در تلاشیم تعداد فیلمها را در صورت امکان افزایش دهیم.
ا چند روز دیگر بزرگترین اتفاق سینمایی سال آغاز و نمایش آثار چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر در سراسر کشور شروع میشود.اگرچه این انتظار وجود داشت که چهلمین دوره این رویداد سینمایی، با شکوه بیشتری همراه باشد، متأسفانه کرونا و استقرار تیم جدید سینمایی، اجازه هرگونه برنامهریزی مدون برای رسیدن به این شکوهمندی را از جشنواره این دوره گرفت.
حدود 50 سال پیش در سالهایی که سینمای رایج و غالب ایران در خدمت به سرمایه داری و سودای سرگرم سازی مخاطب از فقر اندیشه و نگرش اجتماعی رنج میبرد؛ عدهای جوان عاشق سینما و به اصطلاح «سینه فیل» به شکل مستقل و خودجوش در کنار هم قرار گرفتند و زیستن در دوران دوربینهای هشت میلیمتری را قدر دانستند تا با حداقل امکانات و کمترین هزینه از سینما زندگی بسازند. این همزیستی و رفاقت در معنای واقعی کلمه به جنبش و جریانی پیشرو، زنده و تاثیرگذار بدل شد که در اواخر در دهه 40 و همزمان با موج نو سینمای ایران پایههای ساخت فیلم کوتاه در دوران و دهههای بعدی در ایران را شکل داد و هر چند پس از یک دهه فعالیت ادامه پیدا نکرد اما در تاریخ سینمای ایران ماندگار شد.
اول شخص مفرد، نام نمایشی است که در فضایی متفاوت از دیگر آثار اخیر کارگردان این اثر، ساختهوپرداخته شده است. اگرچه امید نیاز، نویسنده و کارگردان نمایش، در این اجرا نیز بهمانند « آتروپین» و « سبوط» به سراغ دردهای بیپاسخمانده بشری رفته و مخاطب را در معرض طرح سؤالی بنیادین قرار داده است، اما تفاوت این تئاتر با کارهای گذشته، آنجاست که در «اول شخص مفرد» بهمانند نام نمایش، تنها یک نفر روی صحنهای کوچک که تمام زندگی اوست، ظاهر میشود. درواقع مخاطب با یک گروه بزرگ نمایشی و عوامل پرتعداد اجرایی بر روی صحنه و پشتصحنه، آن چنانکه در «سبوط» یا «کوران» مواجه بود، روبهرو نمیشود.
بخش سودای سیمرغ جشنواره امسال مانند تمامی ادوار گذشته، به محلی برای برخی درگیریهای فرامتنی تبدیل شده است. هرساله، حدود چهاربرابر ظرفیت پذیرش بخش مسابقه، فیلم فرم جشنواره را پر میکنند؛ اما در نهایت 22 فیلم به مرحله نهایی راه مییابند و همین، آغاز درگیریها از سوی برخی فیلمهای غایب برای زیرسؤالبردن کیفیت داوریها و آثار حاضر در جشنواره است.
نمایش گالیله یک نمایش تاریخی نیست چرا که گالیله شخصیتی فقط برای یک دوره تاریخی نیست. او گالیله همه دوران هاست…
اجرای محمد بزرگ زاد از گالیله اجرای نمایشنامه شناخته شده برشت نیست برای همین با هوشیاری نمایش گالیله نامیده شده نه زندگی نامه گالیله. در این یادداشت دو هدف یا دو پرسش را پی می گیرم یک اینکه اجرای بزرگ زاد چه نسبتی با نمایشنامه معروف برشت دارد ؟ دوم اینکه این اجرا در جغرافیای فرهنگی اصفهان چه اهمیتی دارد؟