فیلمهای انگیزشی از آن دست ژانرهای پرطرفداری هستند که این روزها موردتوجه بسیاری از فیلمسازان جهان قرارگرفته است.
بهار سال 1398 بود که آییننامه «ردهبندی سنی فیلمها در سینمای ایران» از سوی رئیس وقت سازمان سینمایی ابلاغ شد؛ طبق این آییننامه، سازمان سینمایی، دفاتر سینمایی و پخش را ملزم کرده بود تا در پوسترها، تبلیغات و سالنهای سینمایی و حتی سامانه فروش بلیت فیلمها هم درجه سنی هر فیلم را مشخص کنند تا والدین و تماشاگران بهراحتی به این درجهبندی دسترسی داشته باشند.
سالهاست که موسیقی و تئاتر با یکدیگر ادغام شدهاند و خلاقانه مخاطبان را به تماشای نمایشی متفاوت از حضور، نوا و حرکت دعوت میکنند.
اکران فیلمهای سینمایی چه زمان و چگونه؟! این سؤال اساسی این روزهای سینمای ایران است.
بیش از دو دهه است که سریالهای ویـژه مــاه مــبــارک رمــضــان، مهمان لحظههای شــبــانــگاهــی مخاطبان تلویزیون شدهاند. مرور سریالهای این دو دهه، نشان از نقاط قوت و ضعف بسیاری در روند تولید و پخش ایندست از مجموعههای مناسبتی دارد. آغاز سریالسازی ویژه ماه مبارک رمضان را میتوان در دهه 70 دانست. در این دهه، هشت […]
پس از تدارک گسترده سینما برای نوروز 1401، تلویزیون بهعنوان رقیب سنتی سینما نیز سریالهایی را برای نوروز در نظر گرفته است؛جریانی که از اواخر دهه 70 در رسانه ملی به راه افتاد و تا امسال، همواره شبکههای مختلف، خود را ملزم کردند برای نوروز دست به تولید سریال بزنند.
“خوجه حکم” متنی است که در سال 1957 زمانی که فیلمهای سینمایی رنگی تازه ابداع شده بودند، به دلیل کمبود بودجه در نسخه سیاه و سفید روی پرده سینما رفت و به همین دلیل شکست تجاری خورد، اما هنوز پس از شصت و پنج سال چنان قدرتی در پردازش درام دارد که مخاطب را تا لحظه پایان بندی روی صندلی اش میخکوب نگه میدارد و این همان چالشی است که بهزاد سیفی و گروه همراهش به خوبی از عهده آن برآمده اند.
سینمای ایران پس از دو نوروز غمباری که پشت سر گذاشت، حالا قرار است از هجدهم اسفند امسال، حیات تازهای را شروع کند. طی ماههای گذشته، سیگنالهای مثبتی از سوی مخاطبان در جهت استقبال از سینماها دریافت شد که آخرین نمونه آن، گیشه حدودا 10میلیاردی سینماهای مردمی جشنواره فجر بود. این رخداد ثابت کرد که مخاطبان باوجود قرمزبودن بسیاری از استانها و شهرها، از آثار این دوره استقبال به عملآورده و در دورهای که کمتر کسی تصور میکرد، از این فیلمهای عمدتا گمنام، استقبال درخوری صورت گیرد، چنین گیشهای رقم خورد و صاحبان آثار را ترغیب کرد تا برای اکران نوروز 1401 متقاضی شوند.
چهلمین دوره جشنواره فجر اگرچه نامهای بزرگ چندانی را در خود ندارد؛ اما استعدادهای جوانی دارد که نوید آینده بسیار خوبی را به سینمای ایران میدهد.در این دوره، برخلاف آنچه انتظار میرفت، سطح فیلمها، متوسط است؛ حتی چند فیلم، در مقام شگفتی، مخاطبان خود را شوکه کردند.این رویکرد سبب شد تنور جشنواره امسال، بهرغم تمامی ناامیدیهایی که بر اثر نبودن نامهای آشنا شکل گرفته بود، گرمتر شود و رضایت نسبی از نمایش این آثار در مخاطبان بهوجود بیاید. این مهم را میتوان در بازخوردها و یادداشتهایی که در سایتهای سینمایی و فضای مجازی بازنشر داده میشوند، متوجه شد.در ادامه نگاهی خواهیم داشت به 10 فیلمی که در جشنواره امسال نمایش داده شدند و توانستند نظرهای متفاوتی از مخاطبان را متوجه خود کنند.
جدیدترین ساخته «رضا میرکریمی» اگرچه داستانگوتر از دیگر کارهای این کارگردان است اما گام رو به جلویی برای او محسوب نمیشود. میرکریمی در «نگهبان شب» با پرداخت دفرمه یک سوژه کلیشهای، عملا چند گام عقبتر از سینمایی که خود بنیان نهاده بود، قرار گرفت و نتوانست حتی با استمداد از یک ریتم تندتر از کارهای سابق خود، به دستاورد جدیدی برسد.