سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران که در آبانماه آغاز شده بود، بعد از چندماه قرار است با اکران آنلاین فیلمها به کار خودش پایان دهد. جشنوارهای که امسال به دلیل همهگیری کرونا به دو بخش تبدیل شد. بخش اول مربوط به کارگاههـــا و نشستهای تخصصی بود که در همان مقطع در فضای مجازی برپا شد و بخش نمایش فیلمها که حالا با رضایت درصد قابل توجهی از فیلمسازان برای اکران آنلاین، قرار است از ۱ تا ۵ بهمن ماه از طریق سامانههای اینترنتی هاشور (خانه جشنواره)، وُدیو و تیوال برگزار شود.
حدود یک ماه پیش بود که برخی منابع غیررسمی از آغاز مذاکرات مدیران شبکه اول با تهیهکننده «پایتخت» برای تولید سری جدید این سریال سخن گفتند. خبری که خیلی زود توسط برخی منابع رسمی هم تائید شد. نکته عجیب این خبر آن بود که اولا زمان بسیار کمی تا نوروز باقی مانده که عملا اجازه نگارش فیلمنامه و تصویربرداری را به گروه نمیداد. در وهله دوم، هنوز تکلیف قسمتهای پایانی فصل قبلی مشخص نبوده و اینکه سازمان در چنین شرایطی از گروه درخواست تولید سری جدید این سریال را داشته، از نکات عجیبی بود که واکنش گستردهای را به همراه داشت.
سیودومین جشنواره تئاتر استان اصفهان به دلیل شرایط کرونا برای اولینبار به صورت مجازی و از طریق بازبینی فیلم اجراها برگزار شد. پروسه اعلام فراخوان و مهلت تعیینشده ارسال آثار برای دبیرخانه این جشنواره اما در کوتاهترین زمان ممکن یعنی چهار روز اجرایی شد. پروسهای که در عمل بسیاری از گروهها را در وضعیتی قرار داد تا قید حضور در جشنواره را بزنند؛ آن هم در شرایطی که تمامی استانها به جز اصفهان جشنوارههای استانی تئاتر را پیش از این برگزار کرده بودند.
خبر اجرای «شهاب حسینی»، بمب خبری این ماههای شبکه نمایش خانگی بود. خبری که خیلی زود با اضافه شدن نام «نوید محمدزاده» وسوسهکننده تر هم شد. آنقدر وسوسهکننده که مخاطب حدود سه ماه منتظر ماند تا این شوی تلویزیونی منتشر شود. برنامهای جدید که طی آن قرار بود «شهاب حسینی» در قالب مجری برنامه، سؤالات خارج از عرف مصاحبه را از «نوید محمدزاده» به همراه دوست صمیمیاش بپرسد.تمام این کنجکاویها، همزمان با انتشار قسمت اول این برنامه به پایان رسید. «همرفیق» اگرچه در قسمت اول خود با استقبال خوبی مواجه شد، اما نتوانست آنطور که انتظار میرفت، بهاصطلاح بترکاند و صدر اخبار را ولو برای یک روز به خود اختصاص دهد.اینکه «همرفیق» در نخستین گام، چه معایب و محاسنی داشت، موضوع گزارشی است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.
یکی از مهمترین و بهترین فیلمهای دهه هشتاد سینمای ایران بیتردید فیلم شب یلدای کیومرث پوراحمد است. فیلمسازی که اگرچه همگان با قصههای مجید میشناسندش، اما اوج فیلمسازیاش را در فیلم شب یلدا تجربه کرد.
اداره کل امور هنری بنیاد شهید و امور ایثارگران به پاس قدردانی از خانواده شهدای سلامت، مجموعه مستند «روایت ایثار» را در دست تولید دارد. این مجموعه مستند در پنج قسمت 30 دقیقهای در حال تولید است و در هر قسمت زندگی یک شهید عرصه سلامت در دوران همهگیری کرونا به تصویر کشیده شده است. تا کنون چهار قسمت از این مجموعه در شهرهای اصفهان، یزد، شیراز و دزفول جلوی دوربین رفته و آماده پخش از شبکههای سراسری صداوسیماست. برای باخبرشدن از جزئیات این فیلمهای مستند با رحمت الله معینی یکی از تهیهکنندگان مجموعه و علیرضا طهرانی کارگردان این مستندها گفتوگو کردیم.
سال 99 سال غافلگیری دولت در هزینهکرد بودجه بود، اما در بخش فرهنگ، اوضاع چندان هم بغرنج نشد. کرونا اگرچه هزینههای مازاد بسیاری روی دست دولت گذاشت، قدرمسلم اینکه وزارت ارشاد، آن طور که بایدوشاید از هنرمندان و خانواده نهچندان بزرگ خود حمایت نکرد تا با همان بودجه حداقلی، به رتقوفتق امور جاری بپردازد.
آخرین جمعه ماه نوامبر، به «جمعه سیاه» مشهور است؛ روزی که از این پس برای سینمای ایران نیز سیاه است. سینمای ایران که در روزگار کرونا عزیزان بسیاری را از دست داده، حالا در اتفاقی ناگوار، داغدار «پرویز پورحسینی» است؛ بازیگری که دوهفته پیش خبر بستری شدن او در بیمارستان، دل بسیاری از دوستدارانش را لرزاند. پسرش اما خیال همه را راحت و بارها اعلام کرد که ضریب هوشی استاد بالاست و روحیه او برای مقابله با کرونا، ستودنی است. چند روز بعد نیز اعلام شد که مشکل اصلی رفع شده و مشکل چندانی وجود ندارد.
چهارمین دوره هفته فیلم اروپایی به همت موسسه هنر و تجربه سینمای ایرانیان، اوینیک (مؤسسات ملی فرهنگی اتحادیه اروپا) و پلتفرم هاشور اولین بار به شکل آنلاین و رایگان برگزار میشود. در این هفته فیلم علاوه بر نمایش 16 فیلم از 14 کشــور، نشستهای تخصصی هم با حضور کارگردانان و منتقدان اروپایی و ایرانی در صفحه اینستاگرام گروه سینمایی هنر و تجربه برگزار میشود. گفتوگو با الهه گودرزی، مدیر بخش بینالملل هنر و تجربه درباره هفته و همچنین مروری بر برخی از مهمترین فیلمها و نشستهای این رویداد مبنای گزارشی است که در ادامه میخوانید.
دادههای سینمایی استان اصفهان طی 35 سال اخیر، نشانگر یک حرکت سینوسی است. از اوایل دهه 60 تا اواخر دهه 70، دوران شکوه و استقبال از سینماها بود. اما سینماها از ابتدای دهه 80 تا ابتدای دهه 90 هم پای سینماهای کشور و مخاطبان آن، افت عجیب و راکدی را تجربه کرد و از سال 93 تا به امروز، پیشرفتهای چشمگیری را بهخصوص در حوزه سخت افزاری به خود دید؛ تا جایی که رتبه اصفهان را به لحاظ تعداد ناوگان سینمایی، به ردیف دوم کشوری ارتقا داده و وضعیت مطلوبی برای سینماها و مخاطبان این استان فراهم آورده است.
روی جلد قرمز رنگ کتاب «سینما به روایت اصفهان» و زیر عنوان اصلی آن عبارت «یک پژوهش تاریخی تحلیلی» بهچشم میخورد. این گزاره به روشنی رویکرد و جهتگیری نویسندگان کتاب برای بررسی پدیده سینما در نیمه اول قرن جاری در اصفهان را نشان میدهد. رویکردی که تعمدا با دورشدن از روایت غالب و نوستالژیک بررسی پدیدههای فرهنگی در اصفهان، سعی در ترسیم نسبت میان جامعه مدرن شهر در دورههای پهلوی اول و دوم و هنر مدرنی چون سینما دارد و در این راه ارتباط میان ساختارهای اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و البته هنری جامعه اصفهان با سینما را مورد کنکاش قرار میدهد. به بهانه انتشار کتاب «سینما به روایت اصفهان» با نویسندگان این کتاب پژمان نظرزاده آبکنار، نفیسه باقری و مصطفی حیدری گفتوگو کردیم.